Collaborators

غبار در حرکت٬ شیراز

غبارنامه

گالری هان٬ شیراز

غبارنامه پروژه‌ای کیوروتوریال و تحقیقی، آرشیوی از جامعه‌ی نیومدیا است که از سال نود و چهار در پاسخ به دعوتی از مرکز هنرهای معاصر ورشو کلید خورد، اما به دلیل مشکلات مختلفی رونمایی نشد، در سال جدید جامعه‌ی نیومدیا در صدد آن بر آمد تا یک دیوار از پروژه‌های نیومدیا را به اطاق مطالعه‌ی غبار اختصاص دهد، به موازات این چیدمان تغییرکننده در سالن نمایش و تلویزیون‌ها آثاری آرشیوی به نمایش درخواهند آمد، از مستند گرفته تا آثار هنری ویدیویی، کار بر روی کاغذ و بایگانی اخبار و تصاویر در زمینه‌ی بحران زیرگردها و مشکلات زیست محیطی حاصل از کم‌آبی تا تاویل های انتزاعی و استعاری از پدیده‌ی غبار، پروژه از مخاطبین دعوت می‌کند تا حضور فعال در شکل‌گیری گفتگو، آرشیو و توسعه‌ی مدخل‌های این دانشنامه ایفا کنند، همانگونه که ویکیپدیا به شیوه‌ای عمومی و مشارکتی با ارجاع به منابع بیرون از خود گسترش می‌یابد.

در رابطه با مفهوم غبار سوال‌هایی عمده و بنیادی شکل می‌گیرد که غبارنامه در تلاش است آنها را باز طرح کند و انچه بدیهی می‌پنداریم را در پاسخ به آنها راستی‌آزمایی: از غبار چه می دانیم؟  آیا تنهابه ذرات معلق و گردهای نشسته بر سطوح را غبار می‌دانیم یا خوانش‌ها و لایه‌های دیگری نیز میتوان برای این پدیده متصور شد؟ آیا ما به طور دائمی به غبار محکوم شده‌ایم یا می توان به آسانی از آن گریخت؟ آیا می توان آنرا به عنوان وضعیت/فضایی پذیرفت که موقعیت‌سازی برای تغییر باشد؟ چگونه می توان با نگاه به چگالی غبار یا ناپایداری‌اش رابطه ی مرکز و حاشیه را دوباره ترسیم کرد؟ ارجاعات غبار به مرگ، فرسودگی و تحلیل رفتن سابقه‌ی انچه به عنوان شی وجود داشته است، چه می تواند باشد؟ چطور است که ترکیب دائما متغیر غبار اجبار و ضرورت را دوباره پیش می‌کشد؟

«غبارنامه» دانشنامه‌ای در جریان با قابلیت تغییر و اضافه شدن مطالب مختلف است. یک مجموعه‌ی آرشیوی و حاصل گردآوری متن، تصویر، فیلم و غیره، در طیف متنوعی از مسائل زیست محیطی گرفته تا مسائل فلسفی انتزاعی پیرامون مبحث غبار. بخش‌های مختلف «غبارنامه» به مرور زمان و در روند جست‌وجو و پژوهش تکمیل می‌شود. پاره‌ی نخست این پروژه یک سالن اجتماعات سیار با دیواری دائما در تغییر، در محدوده‌ی پروژه‌های نیومدیا خواهد بود که امکان فضاسازی و چیدمان‌های متنوع را به فراخور موضوع مدخل‌ها می‌دهد.

غبار در حرکت

برنامه‌ی باز و در جریان است به موازات غبارنامه، که از آرشیو ویدیویی پارکینگ انتخاب شده است.

آرش خسرونژاد | آناهیتا حکمت | آریا فرج‌نژاد | امیرعلی محبی‌نژاد | سامان خسروی | نازگل امامی | تسا کنپ | علی مومنی |  آرش فشارکی | مینو ایرانپور
و
بهرام بیضایی

گالری هان / الف

شیراز، ملاصدرا، اواسط حکیمی، سمت چپ، پلاک ۴۱

ـ ۲۳ الی ۲۵ مهر ماه

ساعات بازدید: ۱۰ تا ۱۳ ۱۷ تا ۲۱

جمعه‌ها گالری تعطیل است

 نمایش فیلم #۵۷ | میشل پیلز

مدرسه‌ی تابستانی تصویر متحرک جامعه‌ی نیومدیا با همکاری و حمایت انجمن فرهنگی اتریش برگزار می‌کند:
نمایش دو فیلم «کیج» و «رز و یاسمن» ساخته میشل پیلز
دوشنبه ۲۱ خرداد و سه‌شنبه ۲۲ خرداد ۱۳۹۷ | ساعت هفت

اکران اول | دوشنبه بیست و یکم خرداد | ساعت ۷
کیج | ۱۴۰ دقیقه | دوربین بتا اس پی، 4:3، رنگی

در آگوست ۱۹۹۲، ما همدیگر را در نمایشگاه بین‌المللی چهارهفته‌ای رقص، موسیقی و فیلم ملاقات کردیم. نتیجه‌ی آن ویدیوی «کیج» بود که تلاشی سینمایی است برای نمایش توامان کار اجرایی و آرامش‌ ذهنی که بر اساس نقطه نظرات و افکار جان کیج و چوانگ تسو ساخته شده است.

  • این فقط یک خاطره زیبا برای من بود، آن چیزی بود که من با پنجاه نفر دیگر ساخته بودم و بعد از آن نیز کار مشترکی که با آن دختر به انجام رساندیم. فضای بسیار خوبی بود، واقعا زمان متوقف شده بود، من این کار را برای آنها نکردم و حتی از آنها انرژی گرفتم تا با یکدیگر کار کنیم، مانند زمانی‌که با کسی ارتباط برقرار می‌کنید و نمی دانید که به کدام سو می‌رود، حرکتِ شما به سمتی هدایت می‌شود و این شکلِ کار به خوبی نتیجه می‌دهد. سپس من از ماجرا خارج شدم درحالی‌که بازی ادامه داشت. دیگر احساسم را نسبت به آن از دست داده بودم و از آن لحظه به بعد برایم چندان جالب نبود؛ همانطور که همسرم به من گفته بود.
  • همسرت؟
  • بله، او به من گفت در ابتدای کار خیلی مشخص و قرص بود، فضا و حال و هوای اطاق جوری بود که کار باید متوقف می‌شد و او این را می‌دید، خدای من، چه اتفاقی می‌افتاد اگر این وضع ادامه می‌یافت. او واقعا نگران بود  که احتمال دارد این ماجرا بیخ پیدا کند چون همین طور هم بود و بعد من سردرگم شدم و فراموشش کردم وقتی دوباره به آن برگشتم. و هنگامی که از آن خارج شدم دیگر آن را ادامه ندادم،‌ شاید دراین تجربه زیاده‌روی کرده بودم، یک جورهایی برایم حس ارضا شدن داشت و [فکر کردم] به جای اداره‌ی کردن کل ماجرا باید به خانه بروم.
  • احتمالا خیلی هم نباید راضی بوده باشی…
  • بله، اما چطور می‌توانی این کار را انجام بدهی؟ شما باید در روند کار رضایت زیادی داشته باشی و تعجبی هم ندارد که در اجرا رضایت وجود داشته باشد.


فرانس کالمان در گفتگو با رافائل جیاردانو
قسمتی از ویدئو


اکران دوم | سه‌شنبه ۲۲ خرداد | ساعت ۷
نمایش فیلم رز و یاسمن | ویدئو، ۱۰۶ دقیقه |
دوربین بتای دیجیتال، ۱۶:۹، رنگی، استریو

این فیلم شعری سینمایی است بر اساس سفرهای کارگردان در ایران در سال‌های ۸۵ و ۸۶، یک تجربه‌ی مراقبه‌گونه. میشل پیلز با مشاهده‌ی آرام و صبورانه‌ی مردم و مکان‌ها، مجموعه‌ای از صداها و تصاویری را از زیبایی‌های فریبنده جمع‌آوری می‌کند.
پیلز خود در باره‌ی فیلم می‌نویسد: «در دوران چین باستان، قبل از اینکه یک هنرمند شروع به نقاشی -مثلا یک درخت-  کند، روزها، ماه‌ها و یا سال‌ها روبروی آن می‌نشست. مهم نبود این مدت زمان چقدر طول بکشد، تا زمانی که او هم تبدیل به درخت شود. او خودش را با درختی که قصد داشت نقاشی کند، یکی می‌کرد. در واقع دیگر فاصله‌ای بین او و درخت نبود؛ فاصله‌ی بین مشاهده‌کننده و مشاهده‌شونده.فرد تجربه‌گری وجود نداشت که زیبایی، حرکت، سایه، عمق یک برگ و یا کیفیت رنگ را درک کند. او خود، درخت شده بود. و در همان وضعیت بود که می‌توانست درخت را نقاشی کند.»

ورود برای همه آزاد و رایگان است
مکان: پروژه‌های نیومدیا، خردمند شمالی، کوچه اعرابی سه، پلاک سه

نشست نیومدیا شماره‌ی ۵۶ | سارا مسکه

نشست نیومدیا شماره‌ی ۵۶ | سارا مسکه

کشت پایا (permaculture) + هنر = محیط‌هایی برای گذار

دوشنبه ۱۰ اردیبهشت ۹۷ – ساعت ۶ عصر
پروژه‌های نیومدیا

Maria Thereza Alves, Ballast Seed Garden, 2012-2016, © Arnolfini Gallery

تغییرات دمایی، آلودگی، اسیدی شدن اقیانوس‌ها، انقراض، خشکسالی!
این اصطلاحاتِ ترسناک و بزرگ دیگر تنها «اصطلاحات ترسناک و بزرگ» نیستند. در واقع ما آن‌ها را در مناطق مشخصی از جهان می‌بینیم، احساس می‌کنیم و همین حالا هم از آن‌ها در رنج و عذابیم. آن‌ها بر زندگی ما اثر می‌گذارند و آن را به مسیرهای مشخصی می‌کشانند. نوع بشر همیشه تصور می‌کرده است که تحت تاثیرات جانبی و بلندمدت این بلایا قرار نخواهد گرفت؛ یا حداقل این مسایل گریبان‌گیر تمام انسان‌ها نخواهد شد‌. اما آرام آرام برای انسان‌ها روشن می‌شود که دوگانه‌ی «ما» و «طبیعت» را تنها ساخته‌اند تا از تقابل میان این دو به نفع انسان استفاده شود؛ ما از منابع طبیعی بهره‌برداری می‌کنیم و آن را تغییر می‌دهیم بدون توجه به این‌که این کار خود ما را هم تغییر خواهد داد.
این روزها تغییرات با ما سخن می‌گویند و ما تلاش می‌کنیم بشنویم و درک کنیم. به همین دلیل است که هنر، جامعه و نظریه قصد ترجمه‌ی آن‌چه فکر می‌کنند باید درک شود را دارند. پژوهش‌گرانی چون برونو لاتور و دونا هارووی درباره‌ی هم‌زیستی میان انسان‌ها و غیر-انسان‌ها صحبت کرده‌اند. استیسی آلیمو «فعالیت برهم‌کنشی» را به عنوان رویکردِ جدیدِ تاثیرات دوسویه، پیشنهاد می‌کند.
هنر بوم‌شناسانه نیز بیشتر و بیشتر درمی‌یابد که همه‌چیز به‌هم مرتبط است و بر اساس اکوسیستم و تغییرات آن به خلق آثار هنری می‌پردازد. آن‌ها وضع موجود محیط‌های برای گذار را نشان می‌دهند. شکل‌هایی چون آثار هنری محیطیِ مشارکتی، آثار هنری پژوهش‌محور، که از طریق داده‌های مستند قابل ردیابی هستند و همین‌طور چیدمان‌ها و اجراهای فضای باز، همه زیر ‌عنوان هنر کشت پایا (permaculture art) معرفی می‌شوند. در هنر کشت پایا تجربه‌ی مشارکتی می‌تواند ترکیبی باشد از هنر و اکوسیستم. کارها به‌جای شبکه‌ای با چارچوب سلسله‌مراتبی، که انسان در راس آن قرار دارد، در یک نگاه غیرهرمی به اکوسیستم‌ها شکل می‌گیرند که همه‌ی بازیگران در آن نقشی مساوی ایفا می‌کنند.
این رویکرد برای دهه‌ها در طراحی کشت پایا مورد استفاده قرار می‌گرفت. اصطلاح طراحی کشت پایا را، که یک روش مدیریت اکوسیستم است، بیل مولیسون و دیوید هولمگرن در دهه‌ی هفتاد میلادی معرفی کردند. هدفِ طراحی کشت پایا خلق یک اکوسیستم پایدار است.
این گفتار قصد دارد تا رابطه‌ی طراحی کشت پایا را با هنر بوم‌شناسانه بررسی کند. هدف درک آن است که چگونه شبکه‌های بوم‌شناسانه، هم در کشت پایا و هم در هنر بوم‌شناسانه نمود می‌یابند، شباهت‌ها در کجاست و چرا عقل حکم می کند از کشت پایا به‌عنوان منظری برای پدید آوردن آثار هنری چندلایه، بر مبنای شبکه‌های روشنگرانه بوم‌محور استفاده کنیم.    

سارا مسکه، دانشجوی دکترای دانشگاه پست‌دام است و بر روی فرآیندهای تحقیق و شبکه‌ها در هنر بوم محور کار می‌کند. او محقق مرکز مطالعات رسانه‌ی براندنبرگ است که سخاوتمندانه پژوهش‌های او را حمایت می‌کند. مسکه همچنین به عنوان کیوریتور مستقل فعالیت می‌کند و عضو هیات مدیره‌ی گرونر کولتوراست؛ اتحادیه‌ای تعاملی در برلین که دغدغه‌اش کشت پایا و سبک زندگی پایدار است. اخیرا او، به همراه آیت نجفی، فیلمساز و کارگردان، آرتا آتلیه جی-بی-آر  را در برلین پایه نهاده‌اند تا به ترویج پروژه‌های بینارشته‌ای با تمرکز بر هنر و اکولوژی بپردازند. پیش از آن اودر دانشگاه ژوهانس گوتنبرگ شهر مینز آلمان در رشته‌های تاریخ هنر و مدیریت کسب و کار تحصیل کرده است و بر روی پروژه‌های نمایشگاهی بسیاری کار کرده‌است از آن جمله نمایشگاه‌هایی در موزه‌ی مورس‌برویش در لورکوزن، موزه‌ی ویسبادن و زد-کا-ام و مرکز هنر و رسانه‌ی کارلسروهه.

تاناکورا در جریان…

پروژه‌های پارکینگ و جامعه‌ی نیومدیا برگزار می‌کنند:
تاناکورا در جریان Tanakora in progress

«تاناکورا در جریان»، پروژه‌ای برای روبرو شدن با کُمُدهای لباسمان و تلاش برای گفتگو در حوالی آن.
لباس‌هایی که زندگی را با ما گذراندند و بعضا برای‌مان خاطره آفریدند، حالا برای تبادل، تعمیر یا فروش گرد هم می‌آیند.

تاناکورا، نام فامیل شوهر اوشین شخصیت اصلی سریال «سال‌های دور از خانه» بود. این سریال که در سالهای جنگ ایران و عراق پخش می‌شد، تا حدی شهرت یافت که فروشگاه‌های لباس دست دوم در ایران با نام تاناکورا شروع به فعالیت کردند که از نام فروشگاه زنجیره‌ای تاناکورا در این مجموعه گرفته‌ شده بود و با فروش لباس‌های مستعمل خارجی که به صورت فله وارد کشور ‌می‌شد، سطوح گسترده‌تری از جامعه‌ی پس از جنگ ایران را هدف گرفتند.

شش سال پیش از این در پروژه‌های پارکینگ، برنامه‌ی تعاملی شکل گرفت که با فراخوان برای لباس‌های دست دوم و داستان کوتاه همراه بود، از شرکت‌کنندگان خواسته شده بود تا لباس‌های مستعمل ولی قابل استفاده‌ی خود را برای نمایش و فروش به پارکینگالری بیاورند، شرط به فروش رفتن هر قطعه این بود که داستانی به آن الصاق شده باشد. برخی کمد‌های خود را زیر و رو کردند و بعضی دیگر لباسهایی از «آرشیو»شان را به همراه تجربه‌ی زیسته‌ی آن به همراه آوردند.
در کناری لباس‌های بی‌داستان جای گرفته بودند و روی میز تحریری پاکت‌ها وکاغذهای سفید، مخاطبین می‌توانستند پس از انتخاب قطعه لباسی که نظرشان را جلب می‌کرد یا الهام‌بخش نوشتن‌شان می‌شد، با اضافه کردن داستانی که نوشته‌بودند، آنرا به سمت دیگر فضا آورده، بر چوب رختی‌هایی آویزان کنند. قیمت‌ها توافقی و چانه زدن مجاز بود، و تبادل (تاخت زدن) توصیه می‌شد. اطاق پرو و پرده‌ای برای عکاسی هم تدارک دیده‌ شده بود، برای کسانی که صرفا به قصد تماشا و گپ و گفت آمده‌ بودند.

اکنون که شش سال از اجرای قبلی می‌گذرد، تصمیم گرفتیم این تجربه‌ی جمعی را نوعی دیگر محک بزنیم، در تاناکورا در جریان، پروژه‌های نیومدیا به کارگاهی تجربی بدل خواهد شد: در اینجا اگر چه فروش هم امکان پذیر است تعمیر، تغییر سایز و ترکیب لباس‌ها مد نظر است و داستانهایی که از این طریق می تواند نقل شوند:عینی و ذهنی تا واقعی و خیالی.
برای شکل‌گیری پروژه از شما دعوت می‌شود لباس‌هایی را به عنوان ماده‌خام به مخزن پروژه اهدا کنید، همچنین می‌توانید لباس‌هایتان را برای فروش یا معاوضه بگذارید. انتخاب با شماست. داستان‌ها و روایت‌ها از طریق عکس، ویدیو یا متن مستند خواهد شد و به صورت مجازی منتشر می‌شوند.

آغاز پروژه جمعه یازدهم اسفند ۹۶ از ساعت ۴ تا نه شب

برای شرکت، کمک تجربه و تماشا تا روز سه شنبه پانزدهم اسفندماه از ساعت یازده صبح تا نه شب به ما سر بزنید:
کریمخان، خردمند شمالی، اعرابی ۳، پلاک ۳

به اجرا در‌آوردن | کار‌ماده از برمن در تهران


به اجرا در‌آوردن
کار‌ماده از برمن در تهران
پروژه‌های نیومدیا
۴ تا ۸ اسفند ۹۶
ساعت ۴ تا ۸ عصر

جامعه‌ی نیومدیا از تاریخ ۴ تا ۸ اسفند، درهای خود را برای یک نمایش کارگاهی از پنج هنرمند ایرانی و آلمانی می‌گشاید: کنستانزه اشپت، احسان براتی، اشتفان تیرباخ، ندا زارع و علیرضا محمدی از سال گذشته همکاری خود را شروع کرده و کار گروهی در «فاصله» را تمرین می‌کنند: تمرین‌هایی براساس درخواست‌هایی که بین اعضای گروه به اشتراک گذاشته می‌شود و در این پروسه‌ی «به اجرا درآوردن» با سلیقه و عمل طرف مقابل شکلی چندرگه به خود می‌گیرد. آنها در شهریور ماه سال جاری ارایه‌ای را در برمن آلمان تجربه کرده‌اند. کنستانزه و اشتفان بر مواد اولیه‌ای که احسان، ندا و علیرضا در اختیارشان قرار داده بودند، کار کردند. اکنون دور جدید این پروژه، بر اساس کار-ماده‌هایی که اشتفان و کنستانزه در اختیار گذاشته‌اند، در تهران پیش روی شماست. آنچه انجام گرفته است فصل مشترک تفاوت‌ها و شباهت‌های شیوه‌ی کار، درک زیبایی‌شناسانه و میزان مشارکت این سه نفر با خام ماده‌هایی است که انتخاب نکرده‌اند. در چیدمان از امکانات مجموعه‌ی نیومدیا و مواد جمع‌آوری شده از سطح شهر استفاده شده است.

این کار در شرایط شبه کارگاهی و در کنش و واکنشی با فضای ساختمان پروژه‌های نیومدیا انجام گرفته است: چیزی از قبل ساخته نشده و همه چیز همان‌جا شکل یافته است.

پروژه‌های نیومدیا
کریمخان زند، خردمند شمالی، اعرابی سه، پلاک سه
تلفن: 88829253

انیمیشن؛ تجربه – شماره‌ی سوم | انیمیشن انتزاعی-٣ | رادیکال‌های آزاد

انیمیشن؛ تجربه | شماره‌ی سوم | انیمیشن انتزاعی-٣

چهارشنبه ٢٢ آذر ماه ٩٦

ساعت ٦ عصر

پروژه‌های نیومدیا

در جلسه‌ی سوم از سلسله جلسات «انیمیشن؛ تجربه» در ادامه مسیر مطالعه انیمیشن انتزاعی، به تماشای فیلم مستندی از پیپ چودورو به نام «راديكال های آزاد:  تاریخچه ای از سینمای تجربی» توليد سال ٢٠١١

Free Radicals: A History of Experimental Film (2011)

خواهیم نشست. در ادامه با حضور دکتر فاطمه حسينی شكيب به بحث و گفتگوی آزاد می‌نشینیم. بعد از برگزاری دو جلسه‌ی اول و دوم و نمایش چند اثر از گذشته تا به امروز، نیاز بررسی مستندوار انیمیشن و سینمای آوانگارد حس می‌شد. مستند راديكال‌های آزاد این فرصت را به دست می‌دهد تا از لنز دوربین پیپ چودورو پای صحبت‌های هنرمندان دهه‌ی ٧٠ آمريكا بنشینیم، افرادی چون کن جاکوبز، هانس ریختر، استن براکیج، لن لای، مورتس له‌ماتیر، ام. ام. سرا، مایکل اسنو، نام جون پایک، استن ورندربیک و اندی وارهل.

این مستند بلند معرفی‌ای واضح، افشاگرانه و حقیقتا شخصی از یکی از مهمترین حوزه‌های فیلمسازی است که مداوما به حاشیه رانده شده است: سینمای آوانگارد.

فیلم به منظور انجام رسالتی تقریبا غیرممکن در ارایه گزارشی بی‌طرفانه صرفا در ۸۲ دقیقه در این حوزه، که به شکل غیرقابل باوری غنی، متنوع و سنگین است، به لطف امتیاز ویژه‌ی فیلم در دسترسی به مصاحبه‌های متعددی با چندی از مهمترین فیلمسازان سنت آوانگارد:  از جمله یوناس مکاس، پیتر کوبلکا، استن براکیج و هانس ریختر، ونیز گنجاندن چندین فیلم به طور کامل، «رادیکال های آزاد» به نحو احسن  و به طرزی ماهرانه دیباچه‌ای  برای موضوع مورد نظرش ساخته است. احترام و تحسین صمیمانه‌ی فیلم برای سوژه‌اش در توصیفات چودرو به بهترین نحو بازتاب داده شده است: «‌می‌خواستم تعدادی از فیلم‌های مورد علاقه‌ام را به اشتراک بگذارم  و شما را با بعضی از هنرمندان آزاد و رادیکالی که آنها را ساخته‌اند، آشنا کنم.»


پیپ چودورو کارگردان این فیلم، متولد 1965 – آمریکا – کارگردان و ناشر
(Experimental Cinema DVD)

زمان فیلم ٨٠ دقیقه است وبه زبان اصلی (انگلیسی و فرانسه ) و با زیرنویس فارسی به نمایش در می‌آید

دانگ هر جلسه ده هزار تومان است. برای رزرو جا لطفا با مهدی شیری با شماره‌ی 09198106554 تماس حاصل کنید.

آرشیو جلسات که حاوی مقالات مرتبط و لینک فیلم‌هاست، از طریق ایمیل کارگروه انیمیشن تجربه در دسترس علاقه مندان قرار می‌گیرد. برای اطلاعت بیشتر میتوانید از این طریق در تماس باشید: animation.exp2017@gmail.com

پروژه‌های نیومدیا

کریم‌خان، خردمند شمالی، اعرابی سه، پلاک سه  – تلفن: 88829253

گروه تلگرام:

@animationexperiment

نشست نیومدیا شماره‌ی چهل و هشت | مایکل مولر

نشست نیومدیا شماره‌ی چهل و هشت | دیدار و گفتگو با مایکل مولر
دوشنبه پانزده آبان نود و شش
ساعت شش عصر
پروژه‌های نیومدیا

مایکل مولر (متولد 1349 در اینگل‌هایم راین، آلمان) در شهر برلین به کار و زندگی مشغول است. او دانش‌آموخته‌ی رشته‌ی مجسمه‌سازی در آکادمی هنر دوسلدورف زیر نظر ماگدالنا یتلکووا در آلمان است. او از سال ۲۰۱۵ در سمت استادی در دانشگاه هنر برلین مشغول به کار است.
آثار مولر در بستر روایت‌های تاریخی، روش‌ها و رویه‌های مرسوم گسترش می‌یابند: سیستم‌هایی که او آن‌ها را با تغییر خطوط داستانی‌شان به مرز محدودیتشان سوق می‌دهد: فعالیت هنری او درگیر شدن با چالش به تصویر کشیدن روند‌های پیچیده‌ی فکری است، که تغییرات آن‌ها با متدهای متفاوت پروسه‌ی آرام و پر حوصله‌ای را می‌طلبد. با این‌که مولر تا حد زیادی با نقاشی و طراحی‌هایش شناخته شده است، اما رویکردش، ترکیب مدیاهای مختلفی چون مجسمه، چیدمان و هنر اجرا و فعالیت کیوریتوری را در برمی‌گیرد.

مولر نمایشگاه‌های گروهی و انفرادی متعددی را در کارنامه‌ی خود دارد، از جمله‌ی مهمترین آن‌ها: «برای آن‌ها که به فرم، و نه به معنا باور دارند»، مرکز معاصر جیهاوری، بمبی، هندوستان در سال2017، « اسکیت – سیزده»، تالار هنر شهر بادن بادن، آلمان به سال 2016، « چه کسی سخن می‌گوید؟»، موسسه هنر معاصر کی دبلیو در برلین؛ و هجده نمایشگاه انفرادی از سال 2011 تا 2017 در گالری توماس شولته، برلین، و« قطعه‌ی موسیقی و رنگ‌ها»، مرکز معاصر جیهاوری، بمبی، هندوستان در سال 2011.

پروژه‌های نیومدیا
خیابان کریم‌خان، خردمند شمالی، اعرابی سه، پلاک سه

یادمان در تغییر | W139 – آمستردام

یادمان در تغییر

نمایش فیلم و ویدیو

به انتخاب امیرعلی قاسمی / جامعه ی نیومدیا – تهران

آمستردام – W139

با آثاری از جلال الدین انوری، مونا کاکنج، ساناز سهرابی، استودیو 51( بهار صمدی و نوید سلاجقه)، سوسن بیانی، م. ح. زارعی، محمد حسینی، بهمن کیارستمی و پیام مفیدی

در حاشیه‌ی نمایشگاه «رویارویی جهان بینی و اجرا»، در فضای هنری خودگردان w139، در آمستردام، «یادمان در تغییر»، هنرمندان، فیلمسازان و مولفانِ فعال در حیطه‌های چیدمان، ویدیو، اجرا و مستند را از سراسر دنیا گرد هم می‌آورد که موقعیت کنونی آنها از آمریکای شمالی، اروپا تا ایران و نیوزلاند پراکنده شده است. برنامه‌ی یادمان در تغییر، سعی دارد پرسپکتیوهای مختلفی را در سیّالیت یادمان‌ها و تغییر مداومشان را پیش‌کشیده و به بحث بگذارد، از مدل مقبره‌ی کورش کبیر تا پایه مجسمه‌هایی در تطور مدام، از حجم گرفته تا اجرا در عرصه‌ی عمومی ، از شکل‌گیری انقلاب‌ها تا محو و فراموشی میراث‌ بلوک شرق، تا خوانشهای مفهومی و مجردتر؛ یادمان‌ها پیوسته در تغییرند و به جریان‌های مختلفی که بر آنها اثر می‌گذارند واکنش نشان می‌دهند

بررسی تحلیلی-تاریخی سینمای تجربی | دوره آموزش نظری فشرده

جامعه‌ی نیومدیا برگزار می‌کند:
بررسی تحلیلی-تاریخی سینمای تجربی؛ مبانی، اندیشه‌ها و کارکردهای سیاسی- اجتماعی | دوره آموزش نظری فشرده
پنجشنبه و جمعه ۲۷ و ۲۸ مهرماهاین دوره‌ی آموزشی علاوه بر شناخت ماهیت سینمای تجربی، آشنایی با کارکردهای سیاسی‌-اجتماعی این فیلم‌ها است که همواره در پس تفاسیر زیبایی‌شناختی که از این فیلم‌ها شده‌است نادیده مانده‌اند. در سایه همنشینی رو به گسترش سینما و علوم اجتماعی و اهمیتِ نگاه انتقادی این علوم در تحلیل محتوایی فیلم‌ها، امروزه ابزار لازم را برای تحلیل دقیق‌تر این آثار در اختیار داریم و همین ابزار به ما می‌گویند که حوزه هایی مانند سینمای تجربی نیازمند بازاندیشی مجدد و بررسی به شیوه‌های کارآمدترند.
مسیر حرکت ما در این جلسات این گونه است که با توضیح برخی مبانی نظری و شرح پاره‌ای اصطلاحات آغاز می‌کنیم و با اتکا به تفاسیری جامعه شناختی از مفهوم روایت، حوزه تعریف سینمای تجربی را تشریح می کنیم و با توصیف تاریخی سینمای تجربی در قالب جنبش‌های مختلف به اتمام می‌رسانیم. شرح بسیاری از جنبش‌های سینمای تجربی با توضیحات تکمیلی از دیگر شاخه‌های هنری همراه خواهد بود تا اشتراکات و تمایزات آن‌ها به لحاظ سیاسی-اجتماعی ملموس‌تر شود.
تعداد جلسات پیش بینی شده ۲ جلسه ۷ ساعته است که نیمی از آن به مباحث نظری و نیمی دیگر به نمایش فیلم‌ها اختصاص دارد.
برای شرکت در این دوره آموزشی ضروری است که علاقه‌مندان نام، نام خانوادگی، شماره‌ی تماس و سابقه‌ی فعالیت (CV) خود را به‌صورت فایل پی‌دی‌اف یا به‌صورت لینک آنلاین، به ایمیل info@newmediasoc.com ارسال کنند. می‌توانید برای اطلاعات بیشتر با تلفن 88829253 با ما در تماس باشید.

هزینه شرکت در این دوره ۲۵۰ هزار تومان است که این مبلغ برای دانشجویان ۲۰۰ هزار تومان خواهد بود.
حداقل ظرفیت برای شروع دوره ۱۵ نفر و حداکثر ۲۵ نفر است.

مدرس این دوره پوریا جهانشاد است. حوزه تخصص و مطالعه او ساز و کارهای بازنمایی در سینما و هنر معاصر و بررسی کارکردهای اجتماعی و ایدئولوژیک هنر است. او سال‌هاست در زمینه‌ی مقولاتی مانند شهر، فرهنگ، هویت و جنسیت و ارتباط این مقولات با هنر معاصر به شکل عام و سینما به شکل خاص مشغول پژوهش و آموزش است و مقالات متعددی در این زمینه به رشته تحریر در آورده‌است. مقالات پژوهشی‌‌ که جهانشاد در سمینارها و رسانه‌های مختلف عرضه و منتشر کرده، تاکنون توانسته‌اند افتخارات داخلی و بین‌المللی گوناگونی را برای نویسنده‌اش به همراه بیاورند. او همچنین به عنوان هنرمند و فیلمساز تعداد زیادی فیلم مستند و تجربی ساخته و برای چندین تئاتر مولتی‌مدیا در داخل و خارج ایران اثر ویدیویی طراحی و اجرا کرده‌است. فیلم‌ها و ویدیوهای او در بیش از ده فستیوال بین‌المللی نمایش داده شده‌اند و جوایزی را هم از این فستیوال‌ها کسب کرده‌اند. او همچنین تاکنون در چندین فستیوال سینمایی داخلی و بین‌المللی به عنوان داور حضور داشته‌است. جهانشاد در حال حاضر مدیر گروه «رخداد تازه مستند» است که به همراه جمعی از جامعه‌شناسان متخصص و فیلمسازان به شکل تخصصی در زمینه بازخوانی انتقادی ساز و کارهای تصویرسازی سینمای مستند فعالیت دارند.

پروژه‌های نیومدیا: خیابان کریم‌خان، خیابان خردمند شمالی، کوچه‌ی اعرابی سه، پلاک سه
@NewMediaSociety

چشم‌های شنوا، گوش‌های بینا | نمایش ویدیو

چشم‌های شنوا، گوشهای بینا
مجموعه فيلم‌هاي كوتاه از سی‌مين دوره ی جشنواره‌ی «ایمجز» تورنتو
با حضور فراز انوشه‌پور کیوریتور جشنواره
پروژه‌های نیومدیا
سه‌شنبه هفدهم مرداد ماه نود و شش | ساعت هفت عصر

به مناسبت سی‌مين دوره ی برگزاری جشنواره ی «ایمیجز»، با همکاری جامعه ی نیومدیا جلسه ای برای نمایش فیلم در ایران تدارک دیده شده است. ‏جشنواره‌ي «ایمیجز»، جشنواره‌اي سالانه واقع در تورنتو كانادا است. این جشنواره از شروع كار خود در سال ١٩٨٧، همواره تلاش كرده است تا پلتفرمي براي نمايش سينماي مستقل و تجربي، ويديوآرت و پروژه‌هاي مبتنی بر رسانه های جدید باشد.

مفهوم مرکزی مجموعه فیلم‌های کوتاهِ حاضر خشونت است و در گستره ای از نگاه موشکافانه‌ به یک حادثه‌ی تیراندازی تا بررسی تفنگ‌های دست‌ساز خالکوبی در زندان، ما را وادار می‌کند تا به خشونت فراتر از نشانه‌های روزمره‌اش بنگریم و صدایش را بشنویم.

فراز انوشه پور هنرمند و کیوریتر ساکن تورنتو کانادا است. او لیسانس خود را در رشته معماری از دانشگاه AA دریافت و سپس در رشته هنر میان‌رشته ای از دانشگاه OCAD مدرک فوق لیسانس خود را کسب کرد. او از سال ۲۰۱۶ کیوریتر جشنواره «ایمیجز» در تورنتو کانادا بوده است.

مکان: خردمند شمالی، کوچه اعرابی سه، پلاک سه، پروژه های نیومدیا

زمان حال نامرئی نسخه ۲.۰ | نمایش ویدیو | کنست‌رام پتسدام

زمان حال نامرئی نسخه ۲.۰ | نمایش ویدیو | کنست‌رام پتسدام | یکشنبه ۲۵ تیرماه ۹۶ | ۴ بعدازظهر

با نمایش آثاری از نیما بهره‌مند | سمیرا هاشمی | آتوسا بنده | رامبد والا | سونا صفایی سوره | بهار صمدی | بهاره کرمی‌فر | رسول اشتری | حامد صحیحی | آریا فرج‌نژاد | سیمین یعقوبی | روناک مشتاقی | علیار راستی | ساناز سهرابی | مهدی شیری

«زمان حال نامرئی»، برنامه‌ی نمایش فیلم ادامه‌داری است که از آرشیو ویدیویی پارکینگالری انتخاب شده است. این برنامه پیش از این در سال 2011 و 2012 به امریکا و برزیل سفر کرده و در سال 2013 بخشی از برنامه‌ی تمرکز بر ایران در فستیوال فیلم روتردام و گوتنبرگ بوده است.

زمان حال نامرئی 2، به‌شکل اختصاصی برای نمایشگاه «دنیاهای ممکن» جمع‌آوری و ایده‌پردازی شده است و قصد دارد تعریف تصاویر متحرک و خارج شدن از مرزهای جغرافیایی را گسترش دهد. نسخه‌ی نهایی برنامه که ترکیب گونه‌گونی از ویدئو-مقاله، مستند، فیلم تجربی، انیمیشن، اجرا و عکاسی است، بر استفاده از ژانرهای مختلف تاکید می‌گذارد. هنرمندان شرکت‌کننده، که اکثرا زیر سی و پنج سال سن دارند، هم در داخل ایران و هم در اقصی‌نقاط جهان کار کرده‌اند. زمان حال نامرئی بر روی نسلی نور می‌تاباند که نمی‌توان به‌روشنی تعریفشان کرد و عموما، به‌شکلی ناخوشایند، با عنوان بین‌المللی مورد هدف قرار می‌گیرند؛ نسلی که به‌دنبال در زمان حال بودن است و آزادی قابل توجه خود را برای تجربه کردن به‌کار می‌گیرد، درحالی‌که حق خود را برای نامرئی بودن محفوظ می‌داند.

آرشیو ویدئویی مستقر در تهران، در سال 2004 در پروژه‌های پارکینگالری بنیان‌گذاری شد و شامل تصاویر متحرک و آثار چندرسانه‌ایِ هنرمندان نوپا از ایران و دیگر نقاط جهان است. این مجموعه به‌وسیله‌ی امیرعلی قاسمی، کیوریتور مستقل ساکن تهران، مفهوم‌پردازی و جمع‌آوری شده است. کتابخانه‌ی ویدیوئی پارکینگالری موج جدید پرجنب و جوش صحنه‌ی ویدئو آرت را از خلال رویدادها، نمایش ویدئوها، کارگاه‌ها و فستیوال دسترسی محدود برای تصاویر متحرک، صدا و اجرا، معرفی می‌کند.

نشست نیومدیا شماره چهل | دافنه ناروائز برلفین

سنتیمنتال پانک

دافنه ناروائز درباره‌ی تجربیات خود در برگزاری مجموعه‌ی سنتیمنتال پانک صحبت خواهد کرد، رویدادی که از جولای سال 2015 به ابتکار و همت وی در یازدهم هر ماه میلادی در یک فضای تجربی به نام کوتی شاپ در برلین برگزار می‌شود. او در نشستی که در برنامه دسترسی محدود خواهد داشت، با تمرکز بر پروژه تحقیق حال حاضر خود، به معرفی فیلم‌سازان زن فیلم‌های آوانگارد دهه شست تا هشتاد میلادی می‌پردازد. همچنین درباره‌ی فضای مستقلی که پایه‌گذارش بوده و نیز در مورد عبورش از زمینه‌های کاری مختلف، از هنر، کنش‌گری و نمایشگاه‌گردانی صحبت خواهد کرد.

نشست نیومدیا شماره سی‌و‌نه | دکتر ماگدالنا ژیولکوفسکا

سلسله‌مراتب فعالیت‌های روزمره

ماگدالنا ژیولکوفسکا دارای دکتری در رشته‌ی تاریخ هنر، کیورتور و فارغ‌التحصیل از موسسه‌ی تاریخ هنر دانشگاه ورشو، مدرسه‌ی تحقیقات اجتماعی ورشو و برنامه‌ی تمرینی کیورت کردن (مرکز هنری سیب، آمستردام، 2006) است. او به عنوان کیورتور مهمان در موزه‌ی آبه (Abbemuseum)، آیندهوون (2006-2010) و کیورتور در موزه‌ی هنر بونکر (2008–2014) فعالیت می‌کند و در آنجا  پروژه‌هایی را کیورت  و نشریاتی را  آغاز کرد. علاوه بر این‌ها فعالیت‌هایی برای موسسه‌ی  بین‌المللی مطالعات اروپای مرکزی و شرقی به نام هنر همواره عواقبش را در پی دارد (2008)، عنوان اثر: آرشیو(2008)، اجرای فردیِ سانیا ایوِکویچ کرده است. تمرین باعث مهارت می‌شود (2009)، چشم‌ها به دنبال یک سر (کیورتور همکار، 2011)، حسین بحری الپتکین. حقایق، حوادث، تصادف‌ها، شرایط، موقعیت (کیورتورهمکار، 2013).

در سال 2012 در تاسیس سازمان Andrzej Wróblewski مشارکت داشت (www.andrzejwroblewski.pl) یک سازمان مردم نهاد برای توسعه دادن و مشهور تر ساختن دانش درباره‌ی زندگی و کار الهام بخش‌ترین و قابل توجه‌ترین هنرمند لهستان پس از جنگ دوم جهانی اختصاص یافت. فراتر از نمایش انفرادی Andrzej Wróblewski ، مداوم به جلو نگریستن (موزه ی ملی, کراکف، 2012)، این بنیاد با همکاری مؤسسه‌ی آدام میشکوویچ اقدام به نشر کتاب دوزبانه خودداری از موقعیت‌های بین رشته‌ای. Andrzej Wróblewski توزیع شده در سراسر جهان توسط Hatje Cantz کرد.

او از سال 2015 به عنوان یکی از کارگردانان گالری هنر های معاصر بونکیرشتوکی در کراکف جایی که او در “همه‌ی تپه‌ها از پنجره من دیده می‌شوند” (2015)، “چند Aurélien Froment / کریستوف پیجارسکی . ماره ” (2015)،” Prabhakar Pachpute و از Rupali پاتیل. جلوداران هرج و مرج ” (2016). در حال حاضر وی روی کنفرانس بین المللی “نمایشگاه به عنوان رسانه‌ای در  تاریخ” کار می‌کند. و نمایشگاه انفرادی Ines Doujak که درپیش روست (سپتامبر 2017) کار می‌کند.

پژوهش‌ها و نوشته‌های او بر روی تاریخ نمایشگاه‌ها و نمایش، نوشته‌های هنرمندان و علم موزه‌شناسی پس از جنگ تمرکز دارد.

رخداد تازه‌ی مستند نشست پژوهشی 35 : مینا کشاورز

رخداد تازه مستند در سی و پنجمین نشست پژوهشی خود با حمایت رای بن مستند، دفتر معماری استودیو ۱۲ و جامعه نیومدیا، برگزار می کند:

دومین نشست از سلسله نشست های شهر و انسان شهری

یکشنبه ۲۴ بهمن، ساعت ۱۸

در میان امواج(۱۳۹۵)
ساخته مینا کشاورز

رقیه، زنی است که در میناب، شهری که زندگی می کند برای تامین امنیت شغلی زنان دستفروش شهر بازاری محلی را راه اندازی کرده است که بیش از ۸۰۰ زن در آن مشغول به کار هستند ولی شهرداری مانع اوست.

همراه با مینا کشاورز به تماشا و گفت‌وشنود درباره این مستند می‌نشینیم. نشست مطابق معمول راس ساعت ۶ بعد از ظهر آغاز می شود. محل برگزاری این نشست پروژه های نیومدیا به آدرس زیر و ورودیه آن ده هزار تومان است:
تهران، خیابان کریم خان، خردمند شمالی، اعرابی سه، شماره سه

رخداد تازه‌ی مستند نشست پژوهشی 34 : خسرو سینایی

رخداد تازه مستند در سی و چهارمین نشست پژوهشی خود
با حمایت رای بن مستند، دفتر معماری استودیو ۱۲ و جامعه نیومدیا، برگزار می‌کند

 اولین نشست از سلسله نشست‌های شهر و انسان شهری

نمایش سه فیلم کوتاه ساخته خسرو سینایی

یکشنبه ۱۰ بهمن، ساعت ۱۸

درباره تم نشست های آتی گروه رخداد تازه مستند
شهر و انسان شهری

معمولاً وقتی صحبت از شهر می شود ناخودآگاه تصورات متوجه شکل و کالبد شهر می شود. در واقع این باور عمومی وجود دارد که «شهریت» یک «شهر» در گرو راه ها، ابنیه، شمایل های شهری و حدود طبیعی و جغرافیایی است و ویژگی های زیستی و اجتماعی شهروندان فرع به آنها و زاییده این عوامل است. این در حالی است که کالبد شهر و زیست اجتماعی شهروندان در تعامل(تقابل) مستقیم با یکدیگرند و تغییر کالبد شهر و دگرگونی چهره آن تاثیرات بسیاری بر زیست اجتماعی شهروندان و از آن جا، افزایش یا کاهش اقتدار سیاسی آن ها می گذارد.
پس از انقلاب صنعتی در غرب و تثبیت حاکمیت مدرنیست ها بر شهر، در قالب کارگزارانی چون طراحان و برنامه ریزان شهری، نقش مردم در سیاست گذاری های شهری تقریباً به طور کامل رنگ باخت. هر چند تاثیر نظریات منتقدان و نظریه پردازان مارکسیستی چون «لوفور» و «هاروی» در بازپس گیری حق مردم بر شهر در بسیاری از کشورهای غربی موثر واقع شد، اما متاسفانه این تاثیر به دلایل بسیار شامل حال کشور ما نشده است. وضعیت امروزی اداره شهرهای ما حکایت از آن دارد که شهرها همچنان عرصه حکمرانی متولیان شهری است که دست در دست دلالان و اوربانیست ها، منافع سیاسی و اقتصادی خود را در پس توجیهات به ظاهر علمی پنهان می کنند. بنابراین امروزه شهرها علاوه بر صورت پدیداری شان، عرصه نوعی تقابل و رویارویی نیروهای مختلف اند که هر کدام تمایل دارند این عرصه را به نحوی از آن خود کنند. این نیروها توسط کسانی اعمال می شوند که همه به نوعی شهروند محسوب می شوند. از این رو شهروند کسی نیست که صرفاً در شهر زندگی می کند؛ او کسی است که در بده بستان با شهر و نیروهای حاکم بر آن است. او بر شهر نقش می زند و حافظه و تخیلش در پیوندی ناگسستنی با شهر قرار دارد. تغییرات کالبدی شهر تصورات ذهنی او و احساس تعلق اش به شهر را از خود متاثر می سازد و همین احساس تعلق است که رابطه شهر و شهروند را شکل می دهد. بر خلاف تصور، شهروند لزوماً کسی نیست که تن به گفتمان حاکم بر شهر می دهد و منطق پول و سرمایه حاکم بر آن را می پذیرد. همچنین او لزوماً کسی نیست که رمه وار چشم بر توزیع نامتوازن قدرت فرو می بندد و نقش پیچ و مهره های ماشین عظیم سرمایه داری لیبرال و نولیبرال را بازی می کند. اگر به همین دور و اطراف خودمان هم نظر کنیم، در می یابیم که همیشه شهروندان راه هایی را برای دور زدن و ناکارمد کردن سیستم های حکمرانی بر شهر می یابند. شهروندان بر خلاف تصور اوربانیست ها هیچگاه به طور مطلق تابع نظم نمادین موجود نبوده اند و در بسیاری از مواقع خواسته یا ناخواسته همچون ویروسی درون سیستم اقتدار حاکم بر شهر عمل کرده اند. با این حال چنین بنظر می رسد که زمان آن فرا رسیده شهروندان نقشی فعال تر در سیاست گذاری های شهری ایفا کنند و بتوانند به طور مستقیم در خصوص شهرشان تصمیم گیری کنند.
بنابراین بحث شهر و شهروند بنظر پیچیده تر از چیزی است که در نگاه اول بنظر می رسد و گروه رخداد تازه مستند امیدوار است که بتواند با نمایش فیلم ها و شکل دادن مباحث حول و حوش آن ها تا اندازه ای به روشن تر این مباحث کمک کند.

برنامه‌ی نمایش

آوائي كه عتيقه مي شود – 1346 

فيلمي مستند در بارة يك لحافدوز دوره گرد و كه به مرور فراموش مي‌شود

شرح حال –  1348 

فيلمي تجربي در مورد مجسمه‌هاي آهني ژازه طباطبائي . كبوتري كنار پنجرة كارگاه يا نمايشگاه تنديس‌هاي ژازة طباطبائي از پرواز مي‌ماند تا دمي بياسايد. تنديس‌ها كه ريخت و هيئت انساني خود را وانهاده و آهني شده‌اند او را اغوا مي‌كنند كه به جمع آنان بپيوند؛ كبوتر چنين مي‌كند. از همان بدو ورود تنديس‌ها زنده و غيرآهني بودن او را برنمي‌تابند و مي‌كوشند كه او رانيز چون خود آهني نمايند. كبوتر اما مي‌خواهد زنده باشد. جدالي بين كبوتر و تنديس‌ها در مي‌گيرد كه سرانجام به شكست كبوتر و پيروزي تنديس‌ها مي‌انجامد. در پايان آن شب پرمخاطره، كبوتر را مي‌بينيم كه به كبوتري سيمين تبديل شده است

سردي آهن – 1349 

فيلمي دربارة قهرمان وزنه‌برداري آن زمان ايران، محمد نصيري و ركوردشكنی‌اش در مسابقات المپيك و روابط و ذهنیت انسانی

همراه با خسرو سینایی به تماشا و گفت‌وشنود درباره این مستندها می‌نشینیم. نشست مطابق معمول راس ساعت ۶ بعدازظهر آغاز می‌شود. محل برگزاری این نشست پروژه‌های نیومدیا به آدرس زیر و ورودیه آن ده هزار تومان است

برای رزرو صندلی لطفاً به صورت مستقیم یا از طریق تلگرام پیغام دهید. ۰۹۰۳۲۰۲۱۹۳۱ – مسعود مشایخی

پروژه‌های نیومدیا: تهران، خیابان کریم‌خان، خردمند شمالی، اعرابی سه، شماره سه