Organizations

تهران از مسیر کناری – وین

تهران از مسیر کناری
دو روز با پایتخت از مسیر فیلم مستند، ویدیو و سینمای تجربی در شهر وین
کیوریتور: امیرعلی قاسمی | آرشیو ویدئویی پارکینگ |
با تشکر ویژه از پوریا جهانشاد | مستند رخداد تازه |

تهران از مسیر کناری برنامه‌ای دو روزه است با پایتخت ایران از مسیر فیلم مستند، ویدیو و سینمای تجربی در سینمای شیکانِدِر شهر وین در روزهای ۲۶ و ۲۷ آبان برگزار می‌شود، برنامه‌ی حاضر به دعوت گالری هینترلند، به همت امیرعلی قاسمی از آرشیو ویدیویی پارکینگ به موازات نمایشگاهی که با حضور هنرمندان ایرانی با تاکید بر شهر تهران در این گالری برپا شده است، روی پرده خواهد رفت. تهران از مسیر کناری شامل فیلمهای مستند، ویدیو و سینمای تجربی است و به نمایش آثاری از کاوه مهربانی، سامان خسروی، مهدی باقری، پیروز کلانتری،علیرضا رسولی نژاد، امیرعلی قاسمی، بهمن کیارستمی، پالیز خوشدل / زینب تبریزی، ژاله نساری، سیاوش نقش‌بندی، بهار صمدی، احسان براتی، آرش فشارکی، ستاره جباری، احسان بهمنش، آرش خاکپور/ آرش رادکیا، امیرعلی محبی نژاد، نبراس هویزاوی، رویا کشاورز، مونا کاکنج، فوژان خواجه و طنین ترابی است.

کیوریتور: امیرعلی قاسمی | آرشیو ویدئویی پارکینگ |
با تشکر ویژه از پوریا جهانشاد | مستند رخداد تازه |

شنبه، هفدهم نوامبر 2018

– ساعت هفده

| سیاه و سفید (تهران کالیدوسکوپی) | کاوه مهربانی | هشتاد دقیقه |
| تخریب‌شده ها | سامان خسروی |

– ساعت نوزده

| اهالی خیابان یکطرفه | مهدی باقری | هفتاد و دو دقیقه |
| سلینجر خوانی در پارک شهر | پیروز کلانتری | بیست و نه دقیقه |

– ساعت بیست و یک

| صحنه‌های خارجی | علیرضا رسولی‌نژاد | هفتاد دقیقه |
|خاطرات ویدئویی | امیرعلی قاسمی |
یک‌شنبه، هجده نوامبر 2018

– ساعت هفده

| مجسمه‌های تهران | بهمن کیارستمی | شصت دقیقه |
| سلاطین خیابن‌ها | پالیز خوشدل – زینب تبریزی | سی و نه دقیقه |

– ساعت نوزده – فیلم‌های کوتاه

| سینما فلور | ژاله نساری |
| تهران متاستاز | سیاوش نقش‌بندی |
| ساختمان پلاسکو | بهار صمدی |
| ریسه | احسان براتی |
| کارگران با خورشید خداحافظی می‌کنند | آرش فشارکی |
| راه‌های رسیئدن به انقلاب | ستاره جباری |
| اتاق شماره بیست و هشت، از سقف تا کف | احسان بهمنش |
| باغ‌وحش تهران | آرش خاکپور، آرش رادکیا |

– ساعت بیست‌ویک

| بیست‌وهفت دقیقه تا رفتن | امیرعلی محبی نژاد |
| Thé Dérive | طنین ترابی |
| خلوت | رویا کشاورز |
| سگ‌دو | مونا کاکنج |
| نویز قرمز | فوژان خواجه |
| آیا جاده سرنخی نشان می‌دهد؟ | نبراس هویزاوی |

وِفق به ناپِیدایی – بنیاد لاجوردی

وِفق به ناپِیدایی
به انتخاب امیرعلی قاسمی / آرشیو ویدیویی پارکینگ
جمعه بیست و پنجم آبان ماه ۱۳۹۷ – ساعت ۷ شب
بنیاد لاجوردی

آناهیتا حکمت | مهدی شیری | حامد صحیحی | تسا کنپ | روناک مشتاقی | نرگس ناصری | طلا مدنی | پیام مفیدی | نبراس هویزاوی | سیمین یعقوبی

در پاسخ به دعوت سوزان بوقنِ، کیورتور و هنرمند مقیم برلین، امیرعلی قاسمی به موازات نمایشگاه بزرگ بومسانی ـ هم‌دلی، در بنیاد لاجوردی نگاهی انداخته است به آثار موجود در آرشیو ویدیویی پارکینگ تا این نمایش ویدیوی یک روزه را ترتیب دهد.
برنامه ی حاضر با نمایش آثاری از هنرمندانی که در سراسر دنیا پراکنده‌اند، سعی در آن داشته است تا مجموعه‌ای را درباره‌ی تن و انعکاسش، در رابطه با مناظری که آن را در برگرفته است، گرد آورد. آثار به نمایش درآمده توامان آسیب‌پذیری بشر را در مواجهه با دنیای بیرونی و نیز راه‌حل‌هایی را که برای بیان و دفاع از خود بر می‌گزیند، آشکار می کنند.

غبار در حرکت٬ شیراز

غبارنامه

گالری هان٬ شیراز

غبارنامه پروژه‌ای کیوروتوریال و تحقیقی، آرشیوی از جامعه‌ی نیومدیا است که از سال نود و چهار در پاسخ به دعوتی از مرکز هنرهای معاصر ورشو کلید خورد، اما به دلیل مشکلات مختلفی رونمایی نشد، در سال جدید جامعه‌ی نیومدیا در صدد آن بر آمد تا یک دیوار از پروژه‌های نیومدیا را به اطاق مطالعه‌ی غبار اختصاص دهد، به موازات این چیدمان تغییرکننده در سالن نمایش و تلویزیون‌ها آثاری آرشیوی به نمایش درخواهند آمد، از مستند گرفته تا آثار هنری ویدیویی، کار بر روی کاغذ و بایگانی اخبار و تصاویر در زمینه‌ی بحران زیرگردها و مشکلات زیست محیطی حاصل از کم‌آبی تا تاویل های انتزاعی و استعاری از پدیده‌ی غبار، پروژه از مخاطبین دعوت می‌کند تا حضور فعال در شکل‌گیری گفتگو، آرشیو و توسعه‌ی مدخل‌های این دانشنامه ایفا کنند، همانگونه که ویکیپدیا به شیوه‌ای عمومی و مشارکتی با ارجاع به منابع بیرون از خود گسترش می‌یابد.

در رابطه با مفهوم غبار سوال‌هایی عمده و بنیادی شکل می‌گیرد که غبارنامه در تلاش است آنها را باز طرح کند و انچه بدیهی می‌پنداریم را در پاسخ به آنها راستی‌آزمایی: از غبار چه می دانیم؟  آیا تنهابه ذرات معلق و گردهای نشسته بر سطوح را غبار می‌دانیم یا خوانش‌ها و لایه‌های دیگری نیز میتوان برای این پدیده متصور شد؟ آیا ما به طور دائمی به غبار محکوم شده‌ایم یا می توان به آسانی از آن گریخت؟ آیا می توان آنرا به عنوان وضعیت/فضایی پذیرفت که موقعیت‌سازی برای تغییر باشد؟ چگونه می توان با نگاه به چگالی غبار یا ناپایداری‌اش رابطه ی مرکز و حاشیه را دوباره ترسیم کرد؟ ارجاعات غبار به مرگ، فرسودگی و تحلیل رفتن سابقه‌ی انچه به عنوان شی وجود داشته است، چه می تواند باشد؟ چطور است که ترکیب دائما متغیر غبار اجبار و ضرورت را دوباره پیش می‌کشد؟

«غبارنامه» دانشنامه‌ای در جریان با قابلیت تغییر و اضافه شدن مطالب مختلف است. یک مجموعه‌ی آرشیوی و حاصل گردآوری متن، تصویر، فیلم و غیره، در طیف متنوعی از مسائل زیست محیطی گرفته تا مسائل فلسفی انتزاعی پیرامون مبحث غبار. بخش‌های مختلف «غبارنامه» به مرور زمان و در روند جست‌وجو و پژوهش تکمیل می‌شود. پاره‌ی نخست این پروژه یک سالن اجتماعات سیار با دیواری دائما در تغییر، در محدوده‌ی پروژه‌های نیومدیا خواهد بود که امکان فضاسازی و چیدمان‌های متنوع را به فراخور موضوع مدخل‌ها می‌دهد.

غبار در حرکت

برنامه‌ی باز و در جریان است به موازات غبارنامه، که از آرشیو ویدیویی پارکینگ انتخاب شده است.

آرش خسرونژاد | آناهیتا حکمت | آریا فرج‌نژاد | امیرعلی محبی‌نژاد | سامان خسروی | نازگل امامی | تسا کنپ | علی مومنی |  آرش فشارکی | مینو ایرانپور
و
بهرام بیضایی

گالری هان / الف

شیراز، ملاصدرا، اواسط حکیمی، سمت چپ، پلاک ۴۱

ـ ۲۳ الی ۲۵ مهر ماه

ساعات بازدید: ۱۰ تا ۱۳ ۱۷ تا ۲۱

جمعه‌ها گالری تعطیل است

نشست نیومدیا شماره‌ی ۵۶ | سارا مسکه

نشست نیومدیا شماره‌ی ۵۶ | سارا مسکه

کشت پایا (permaculture) + هنر = محیط‌هایی برای گذار

دوشنبه ۱۰ اردیبهشت ۹۷ – ساعت ۶ عصر
پروژه‌های نیومدیا

Maria Thereza Alves, Ballast Seed Garden, 2012-2016, © Arnolfini Gallery

تغییرات دمایی، آلودگی، اسیدی شدن اقیانوس‌ها، انقراض، خشکسالی!
این اصطلاحاتِ ترسناک و بزرگ دیگر تنها «اصطلاحات ترسناک و بزرگ» نیستند. در واقع ما آن‌ها را در مناطق مشخصی از جهان می‌بینیم، احساس می‌کنیم و همین حالا هم از آن‌ها در رنج و عذابیم. آن‌ها بر زندگی ما اثر می‌گذارند و آن را به مسیرهای مشخصی می‌کشانند. نوع بشر همیشه تصور می‌کرده است که تحت تاثیرات جانبی و بلندمدت این بلایا قرار نخواهد گرفت؛ یا حداقل این مسایل گریبان‌گیر تمام انسان‌ها نخواهد شد‌. اما آرام آرام برای انسان‌ها روشن می‌شود که دوگانه‌ی «ما» و «طبیعت» را تنها ساخته‌اند تا از تقابل میان این دو به نفع انسان استفاده شود؛ ما از منابع طبیعی بهره‌برداری می‌کنیم و آن را تغییر می‌دهیم بدون توجه به این‌که این کار خود ما را هم تغییر خواهد داد.
این روزها تغییرات با ما سخن می‌گویند و ما تلاش می‌کنیم بشنویم و درک کنیم. به همین دلیل است که هنر، جامعه و نظریه قصد ترجمه‌ی آن‌چه فکر می‌کنند باید درک شود را دارند. پژوهش‌گرانی چون برونو لاتور و دونا هارووی درباره‌ی هم‌زیستی میان انسان‌ها و غیر-انسان‌ها صحبت کرده‌اند. استیسی آلیمو «فعالیت برهم‌کنشی» را به عنوان رویکردِ جدیدِ تاثیرات دوسویه، پیشنهاد می‌کند.
هنر بوم‌شناسانه نیز بیشتر و بیشتر درمی‌یابد که همه‌چیز به‌هم مرتبط است و بر اساس اکوسیستم و تغییرات آن به خلق آثار هنری می‌پردازد. آن‌ها وضع موجود محیط‌های برای گذار را نشان می‌دهند. شکل‌هایی چون آثار هنری محیطیِ مشارکتی، آثار هنری پژوهش‌محور، که از طریق داده‌های مستند قابل ردیابی هستند و همین‌طور چیدمان‌ها و اجراهای فضای باز، همه زیر ‌عنوان هنر کشت پایا (permaculture art) معرفی می‌شوند. در هنر کشت پایا تجربه‌ی مشارکتی می‌تواند ترکیبی باشد از هنر و اکوسیستم. کارها به‌جای شبکه‌ای با چارچوب سلسله‌مراتبی، که انسان در راس آن قرار دارد، در یک نگاه غیرهرمی به اکوسیستم‌ها شکل می‌گیرند که همه‌ی بازیگران در آن نقشی مساوی ایفا می‌کنند.
این رویکرد برای دهه‌ها در طراحی کشت پایا مورد استفاده قرار می‌گرفت. اصطلاح طراحی کشت پایا را، که یک روش مدیریت اکوسیستم است، بیل مولیسون و دیوید هولمگرن در دهه‌ی هفتاد میلادی معرفی کردند. هدفِ طراحی کشت پایا خلق یک اکوسیستم پایدار است.
این گفتار قصد دارد تا رابطه‌ی طراحی کشت پایا را با هنر بوم‌شناسانه بررسی کند. هدف درک آن است که چگونه شبکه‌های بوم‌شناسانه، هم در کشت پایا و هم در هنر بوم‌شناسانه نمود می‌یابند، شباهت‌ها در کجاست و چرا عقل حکم می کند از کشت پایا به‌عنوان منظری برای پدید آوردن آثار هنری چندلایه، بر مبنای شبکه‌های روشنگرانه بوم‌محور استفاده کنیم.    

سارا مسکه، دانشجوی دکترای دانشگاه پست‌دام است و بر روی فرآیندهای تحقیق و شبکه‌ها در هنر بوم محور کار می‌کند. او محقق مرکز مطالعات رسانه‌ی براندنبرگ است که سخاوتمندانه پژوهش‌های او را حمایت می‌کند. مسکه همچنین به عنوان کیوریتور مستقل فعالیت می‌کند و عضو هیات مدیره‌ی گرونر کولتوراست؛ اتحادیه‌ای تعاملی در برلین که دغدغه‌اش کشت پایا و سبک زندگی پایدار است. اخیرا او، به همراه آیت نجفی، فیلمساز و کارگردان، آرتا آتلیه جی-بی-آر  را در برلین پایه نهاده‌اند تا به ترویج پروژه‌های بینارشته‌ای با تمرکز بر هنر و اکولوژی بپردازند. پیش از آن اودر دانشگاه ژوهانس گوتنبرگ شهر مینز آلمان در رشته‌های تاریخ هنر و مدیریت کسب و کار تحصیل کرده است و بر روی پروژه‌های نمایشگاهی بسیاری کار کرده‌است از آن جمله نمایشگاه‌هایی در موزه‌ی مورس‌برویش در لورکوزن، موزه‌ی ویسبادن و زد-کا-ام و مرکز هنر و رسانه‌ی کارلسروهه.

بررسی تحلیلی-تاریخی سینمای تجربی | دوره آموزش نظری فشرده

جامعه‌ی نیومدیا برگزار می‌کند:
بررسی تحلیلی-تاریخی سینمای تجربی؛ مبانی، اندیشه‌ها و کارکردهای سیاسی- اجتماعی | دوره آموزش نظری فشرده
پنجشنبه و جمعه ۲۷ و ۲۸ مهرماهاین دوره‌ی آموزشی علاوه بر شناخت ماهیت سینمای تجربی، آشنایی با کارکردهای سیاسی‌-اجتماعی این فیلم‌ها است که همواره در پس تفاسیر زیبایی‌شناختی که از این فیلم‌ها شده‌است نادیده مانده‌اند. در سایه همنشینی رو به گسترش سینما و علوم اجتماعی و اهمیتِ نگاه انتقادی این علوم در تحلیل محتوایی فیلم‌ها، امروزه ابزار لازم را برای تحلیل دقیق‌تر این آثار در اختیار داریم و همین ابزار به ما می‌گویند که حوزه هایی مانند سینمای تجربی نیازمند بازاندیشی مجدد و بررسی به شیوه‌های کارآمدترند.
مسیر حرکت ما در این جلسات این گونه است که با توضیح برخی مبانی نظری و شرح پاره‌ای اصطلاحات آغاز می‌کنیم و با اتکا به تفاسیری جامعه شناختی از مفهوم روایت، حوزه تعریف سینمای تجربی را تشریح می کنیم و با توصیف تاریخی سینمای تجربی در قالب جنبش‌های مختلف به اتمام می‌رسانیم. شرح بسیاری از جنبش‌های سینمای تجربی با توضیحات تکمیلی از دیگر شاخه‌های هنری همراه خواهد بود تا اشتراکات و تمایزات آن‌ها به لحاظ سیاسی-اجتماعی ملموس‌تر شود.
تعداد جلسات پیش بینی شده ۲ جلسه ۷ ساعته است که نیمی از آن به مباحث نظری و نیمی دیگر به نمایش فیلم‌ها اختصاص دارد.
برای شرکت در این دوره آموزشی ضروری است که علاقه‌مندان نام، نام خانوادگی، شماره‌ی تماس و سابقه‌ی فعالیت (CV) خود را به‌صورت فایل پی‌دی‌اف یا به‌صورت لینک آنلاین، به ایمیل info@newmediasoc.com ارسال کنند. می‌توانید برای اطلاعات بیشتر با تلفن 88829253 با ما در تماس باشید.

هزینه شرکت در این دوره ۲۵۰ هزار تومان است که این مبلغ برای دانشجویان ۲۰۰ هزار تومان خواهد بود.
حداقل ظرفیت برای شروع دوره ۱۵ نفر و حداکثر ۲۵ نفر است.

مدرس این دوره پوریا جهانشاد است. حوزه تخصص و مطالعه او ساز و کارهای بازنمایی در سینما و هنر معاصر و بررسی کارکردهای اجتماعی و ایدئولوژیک هنر است. او سال‌هاست در زمینه‌ی مقولاتی مانند شهر، فرهنگ، هویت و جنسیت و ارتباط این مقولات با هنر معاصر به شکل عام و سینما به شکل خاص مشغول پژوهش و آموزش است و مقالات متعددی در این زمینه به رشته تحریر در آورده‌است. مقالات پژوهشی‌‌ که جهانشاد در سمینارها و رسانه‌های مختلف عرضه و منتشر کرده، تاکنون توانسته‌اند افتخارات داخلی و بین‌المللی گوناگونی را برای نویسنده‌اش به همراه بیاورند. او همچنین به عنوان هنرمند و فیلمساز تعداد زیادی فیلم مستند و تجربی ساخته و برای چندین تئاتر مولتی‌مدیا در داخل و خارج ایران اثر ویدیویی طراحی و اجرا کرده‌است. فیلم‌ها و ویدیوهای او در بیش از ده فستیوال بین‌المللی نمایش داده شده‌اند و جوایزی را هم از این فستیوال‌ها کسب کرده‌اند. او همچنین تاکنون در چندین فستیوال سینمایی داخلی و بین‌المللی به عنوان داور حضور داشته‌است. جهانشاد در حال حاضر مدیر گروه «رخداد تازه مستند» است که به همراه جمعی از جامعه‌شناسان متخصص و فیلمسازان به شکل تخصصی در زمینه بازخوانی انتقادی ساز و کارهای تصویرسازی سینمای مستند فعالیت دارند.

پروژه‌های نیومدیا: خیابان کریم‌خان، خیابان خردمند شمالی، کوچه‌ی اعرابی سه، پلاک سه
@NewMediaSociety

چشم‌های شنوا، گوش‌های بینا | نمایش ویدیو

چشم‌های شنوا، گوشهای بینا
مجموعه فيلم‌هاي كوتاه از سی‌مين دوره ی جشنواره‌ی «ایمجز» تورنتو
با حضور فراز انوشه‌پور کیوریتور جشنواره
پروژه‌های نیومدیا
سه‌شنبه هفدهم مرداد ماه نود و شش | ساعت هفت عصر

به مناسبت سی‌مين دوره ی برگزاری جشنواره ی «ایمیجز»، با همکاری جامعه ی نیومدیا جلسه ای برای نمایش فیلم در ایران تدارک دیده شده است. ‏جشنواره‌ي «ایمیجز»، جشنواره‌اي سالانه واقع در تورنتو كانادا است. این جشنواره از شروع كار خود در سال ١٩٨٧، همواره تلاش كرده است تا پلتفرمي براي نمايش سينماي مستقل و تجربي، ويديوآرت و پروژه‌هاي مبتنی بر رسانه های جدید باشد.

مفهوم مرکزی مجموعه فیلم‌های کوتاهِ حاضر خشونت است و در گستره ای از نگاه موشکافانه‌ به یک حادثه‌ی تیراندازی تا بررسی تفنگ‌های دست‌ساز خالکوبی در زندان، ما را وادار می‌کند تا به خشونت فراتر از نشانه‌های روزمره‌اش بنگریم و صدایش را بشنویم.

فراز انوشه پور هنرمند و کیوریتر ساکن تورنتو کانادا است. او لیسانس خود را در رشته معماری از دانشگاه AA دریافت و سپس در رشته هنر میان‌رشته ای از دانشگاه OCAD مدرک فوق لیسانس خود را کسب کرد. او از سال ۲۰۱۶ کیوریتر جشنواره «ایمیجز» در تورنتو کانادا بوده است.

مکان: خردمند شمالی، کوچه اعرابی سه، پلاک سه، پروژه های نیومدیا

نشست نیومدیا شماره سی‌و‌نه | دکتر ماگدالنا ژیولکوفسکا

سلسله‌مراتب فعالیت‌های روزمره

ماگدالنا ژیولکوفسکا دارای دکتری در رشته‌ی تاریخ هنر، کیورتور و فارغ‌التحصیل از موسسه‌ی تاریخ هنر دانشگاه ورشو، مدرسه‌ی تحقیقات اجتماعی ورشو و برنامه‌ی تمرینی کیورت کردن (مرکز هنری سیب، آمستردام، 2006) است. او به عنوان کیورتور مهمان در موزه‌ی آبه (Abbemuseum)، آیندهوون (2006-2010) و کیورتور در موزه‌ی هنر بونکر (2008–2014) فعالیت می‌کند و در آنجا  پروژه‌هایی را کیورت  و نشریاتی را  آغاز کرد. علاوه بر این‌ها فعالیت‌هایی برای موسسه‌ی  بین‌المللی مطالعات اروپای مرکزی و شرقی به نام هنر همواره عواقبش را در پی دارد (2008)، عنوان اثر: آرشیو(2008)، اجرای فردیِ سانیا ایوِکویچ کرده است. تمرین باعث مهارت می‌شود (2009)، چشم‌ها به دنبال یک سر (کیورتور همکار، 2011)، حسین بحری الپتکین. حقایق، حوادث، تصادف‌ها، شرایط، موقعیت (کیورتورهمکار، 2013).

در سال 2012 در تاسیس سازمان Andrzej Wróblewski مشارکت داشت (www.andrzejwroblewski.pl) یک سازمان مردم نهاد برای توسعه دادن و مشهور تر ساختن دانش درباره‌ی زندگی و کار الهام بخش‌ترین و قابل توجه‌ترین هنرمند لهستان پس از جنگ دوم جهانی اختصاص یافت. فراتر از نمایش انفرادی Andrzej Wróblewski ، مداوم به جلو نگریستن (موزه ی ملی, کراکف، 2012)، این بنیاد با همکاری مؤسسه‌ی آدام میشکوویچ اقدام به نشر کتاب دوزبانه خودداری از موقعیت‌های بین رشته‌ای. Andrzej Wróblewski توزیع شده در سراسر جهان توسط Hatje Cantz کرد.

او از سال 2015 به عنوان یکی از کارگردانان گالری هنر های معاصر بونکیرشتوکی در کراکف جایی که او در “همه‌ی تپه‌ها از پنجره من دیده می‌شوند” (2015)، “چند Aurélien Froment / کریستوف پیجارسکی . ماره ” (2015)،” Prabhakar Pachpute و از Rupali پاتیل. جلوداران هرج و مرج ” (2016). در حال حاضر وی روی کنفرانس بین المللی “نمایشگاه به عنوان رسانه‌ای در  تاریخ” کار می‌کند. و نمایشگاه انفرادی Ines Doujak که درپیش روست (سپتامبر 2017) کار می‌کند.

پژوهش‌ها و نوشته‌های او بر روی تاریخ نمایشگاه‌ها و نمایش، نوشته‌های هنرمندان و علم موزه‌شناسی پس از جنگ تمرکز دارد.

رخداد تازه‌ی مستند نشست پژوهشی 35 : مینا کشاورز

رخداد تازه مستند در سی و پنجمین نشست پژوهشی خود با حمایت رای بن مستند، دفتر معماری استودیو ۱۲ و جامعه نیومدیا، برگزار می کند:

دومین نشست از سلسله نشست های شهر و انسان شهری

یکشنبه ۲۴ بهمن، ساعت ۱۸

در میان امواج(۱۳۹۵)
ساخته مینا کشاورز

رقیه، زنی است که در میناب، شهری که زندگی می کند برای تامین امنیت شغلی زنان دستفروش شهر بازاری محلی را راه اندازی کرده است که بیش از ۸۰۰ زن در آن مشغول به کار هستند ولی شهرداری مانع اوست.

همراه با مینا کشاورز به تماشا و گفت‌وشنود درباره این مستند می‌نشینیم. نشست مطابق معمول راس ساعت ۶ بعد از ظهر آغاز می شود. محل برگزاری این نشست پروژه های نیومدیا به آدرس زیر و ورودیه آن ده هزار تومان است:
تهران، خیابان کریم خان، خردمند شمالی، اعرابی سه، شماره سه

رخداد تازه‌ی مستند نشست پژوهشی 34 : خسرو سینایی

رخداد تازه مستند در سی و چهارمین نشست پژوهشی خود
با حمایت رای بن مستند، دفتر معماری استودیو ۱۲ و جامعه نیومدیا، برگزار می‌کند

 اولین نشست از سلسله نشست‌های شهر و انسان شهری

نمایش سه فیلم کوتاه ساخته خسرو سینایی

یکشنبه ۱۰ بهمن، ساعت ۱۸

درباره تم نشست های آتی گروه رخداد تازه مستند
شهر و انسان شهری

معمولاً وقتی صحبت از شهر می شود ناخودآگاه تصورات متوجه شکل و کالبد شهر می شود. در واقع این باور عمومی وجود دارد که «شهریت» یک «شهر» در گرو راه ها، ابنیه، شمایل های شهری و حدود طبیعی و جغرافیایی است و ویژگی های زیستی و اجتماعی شهروندان فرع به آنها و زاییده این عوامل است. این در حالی است که کالبد شهر و زیست اجتماعی شهروندان در تعامل(تقابل) مستقیم با یکدیگرند و تغییر کالبد شهر و دگرگونی چهره آن تاثیرات بسیاری بر زیست اجتماعی شهروندان و از آن جا، افزایش یا کاهش اقتدار سیاسی آن ها می گذارد.
پس از انقلاب صنعتی در غرب و تثبیت حاکمیت مدرنیست ها بر شهر، در قالب کارگزارانی چون طراحان و برنامه ریزان شهری، نقش مردم در سیاست گذاری های شهری تقریباً به طور کامل رنگ باخت. هر چند تاثیر نظریات منتقدان و نظریه پردازان مارکسیستی چون «لوفور» و «هاروی» در بازپس گیری حق مردم بر شهر در بسیاری از کشورهای غربی موثر واقع شد، اما متاسفانه این تاثیر به دلایل بسیار شامل حال کشور ما نشده است. وضعیت امروزی اداره شهرهای ما حکایت از آن دارد که شهرها همچنان عرصه حکمرانی متولیان شهری است که دست در دست دلالان و اوربانیست ها، منافع سیاسی و اقتصادی خود را در پس توجیهات به ظاهر علمی پنهان می کنند. بنابراین امروزه شهرها علاوه بر صورت پدیداری شان، عرصه نوعی تقابل و رویارویی نیروهای مختلف اند که هر کدام تمایل دارند این عرصه را به نحوی از آن خود کنند. این نیروها توسط کسانی اعمال می شوند که همه به نوعی شهروند محسوب می شوند. از این رو شهروند کسی نیست که صرفاً در شهر زندگی می کند؛ او کسی است که در بده بستان با شهر و نیروهای حاکم بر آن است. او بر شهر نقش می زند و حافظه و تخیلش در پیوندی ناگسستنی با شهر قرار دارد. تغییرات کالبدی شهر تصورات ذهنی او و احساس تعلق اش به شهر را از خود متاثر می سازد و همین احساس تعلق است که رابطه شهر و شهروند را شکل می دهد. بر خلاف تصور، شهروند لزوماً کسی نیست که تن به گفتمان حاکم بر شهر می دهد و منطق پول و سرمایه حاکم بر آن را می پذیرد. همچنین او لزوماً کسی نیست که رمه وار چشم بر توزیع نامتوازن قدرت فرو می بندد و نقش پیچ و مهره های ماشین عظیم سرمایه داری لیبرال و نولیبرال را بازی می کند. اگر به همین دور و اطراف خودمان هم نظر کنیم، در می یابیم که همیشه شهروندان راه هایی را برای دور زدن و ناکارمد کردن سیستم های حکمرانی بر شهر می یابند. شهروندان بر خلاف تصور اوربانیست ها هیچگاه به طور مطلق تابع نظم نمادین موجود نبوده اند و در بسیاری از مواقع خواسته یا ناخواسته همچون ویروسی درون سیستم اقتدار حاکم بر شهر عمل کرده اند. با این حال چنین بنظر می رسد که زمان آن فرا رسیده شهروندان نقشی فعال تر در سیاست گذاری های شهری ایفا کنند و بتوانند به طور مستقیم در خصوص شهرشان تصمیم گیری کنند.
بنابراین بحث شهر و شهروند بنظر پیچیده تر از چیزی است که در نگاه اول بنظر می رسد و گروه رخداد تازه مستند امیدوار است که بتواند با نمایش فیلم ها و شکل دادن مباحث حول و حوش آن ها تا اندازه ای به روشن تر این مباحث کمک کند.

برنامه‌ی نمایش

آوائي كه عتيقه مي شود – 1346 

فيلمي مستند در بارة يك لحافدوز دوره گرد و كه به مرور فراموش مي‌شود

شرح حال –  1348 

فيلمي تجربي در مورد مجسمه‌هاي آهني ژازه طباطبائي . كبوتري كنار پنجرة كارگاه يا نمايشگاه تنديس‌هاي ژازة طباطبائي از پرواز مي‌ماند تا دمي بياسايد. تنديس‌ها كه ريخت و هيئت انساني خود را وانهاده و آهني شده‌اند او را اغوا مي‌كنند كه به جمع آنان بپيوند؛ كبوتر چنين مي‌كند. از همان بدو ورود تنديس‌ها زنده و غيرآهني بودن او را برنمي‌تابند و مي‌كوشند كه او رانيز چون خود آهني نمايند. كبوتر اما مي‌خواهد زنده باشد. جدالي بين كبوتر و تنديس‌ها در مي‌گيرد كه سرانجام به شكست كبوتر و پيروزي تنديس‌ها مي‌انجامد. در پايان آن شب پرمخاطره، كبوتر را مي‌بينيم كه به كبوتري سيمين تبديل شده است

سردي آهن – 1349 

فيلمي دربارة قهرمان وزنه‌برداري آن زمان ايران، محمد نصيري و ركوردشكنی‌اش در مسابقات المپيك و روابط و ذهنیت انسانی

همراه با خسرو سینایی به تماشا و گفت‌وشنود درباره این مستندها می‌نشینیم. نشست مطابق معمول راس ساعت ۶ بعدازظهر آغاز می‌شود. محل برگزاری این نشست پروژه‌های نیومدیا به آدرس زیر و ورودیه آن ده هزار تومان است

برای رزرو صندلی لطفاً به صورت مستقیم یا از طریق تلگرام پیغام دهید. ۰۹۰۳۲۰۲۱۹۳۱ – مسعود مشایخی

پروژه‌های نیومدیا: تهران، خیابان کریم‌خان، خردمند شمالی، اعرابی سه، شماره سه