Workshop / Classes

اکتشافات هرروزه | وولفرام هان

اکتشافات هرروزه
کارگاه تابستانه‌ی عکاسی از 13 تا 20 مردادماه در تهران


این کارگاه فشرده‌ی پنج روزه، هنرمندان و عکاسان ساکن تهران را گرد هم می‌آورد. در هر جلسه، فرصتی فراهم خواهد آمد برای نقد و همکاری و همچنین تولید سریع آثار جدید در تهران با راهنمایی «ولفرام هان» برنده‌ی جایزه‌ی «ورلد پرس فوتو».

هدفِ کارگاه، شناسایی و توسعه‌ی مفهوم «هرروزه» است. از شرکت‌کنندگان خواسته می‌شود چگونگی استفاده‌ی ساکنان از فضای محل سکونتشان را تحلیل کنند و به تاثیرات متقابل و عکس‌العمل‌هایی که در زندگی روزمره بازتاب می‌یابد، توجه کنند. کارگاه به زبان انگلیسی برگزار خواهد شد و در صورت لزوم یک مترجم در کارگاه حضور خواهد داشت.
تمرکز هم بر مباحث انتقادی و هم بر مباحث تکنیکی خواهد بود. هر شرکت‌کننده، هر روز، فرصت خلق یک اثر منفرد و همراهی در جلسه‌ی سه ساعته‌ی بحث و نقد را خواهد داشت. در پایان، آثار شرکت‌کنندگان، در پروژه های نیومدیا به نمایش عموم در خواهد آمد.

نحوه‌ی شرکت
لطفا برای شرکت در این کارگاه نام، نام خانوادگی، شماره‌ی تماس و سابقه‌ی فعالیت (CV) خود را به‌صورت فایل پی‌دی‌اف یا به‌صورت لینک آنلاین، به اضافه ی یک مجموعه با حداکثر پانزده قطعه عکس و یک متن کوتاه درباره‌ی اثر به ایمیل info@newmediasoc.com ارسال کنید. این مجموعه، ارائه ی شما در جلسه‌ی معارفه در روز اول کارگاه خواهد بود.

هزینه کارگاه:
دویست و پنجاه هزار تومان
با تخفیف دانشجویی: دویست و ده هزار تومان

حداکثر تعداد شرکت‌کنندگان:
پانزده نفر

تاریخ‌ها:
13 مرداد، ساعت 14، جلسه‌ی افتتاحیه، معرفی مضمون کارگاه،
نمایش و ارایه حداکثر پانزده عکس چاپ شده توسط شرکت‌کنندگان
14 مرداد، ساعت 18 تا 21، جلسه‌ی نقد و بررسی
16 مرداد، ساعت 18 تا 21، جلسه‌ی نقد و بررسی
18 مرداد، ساعت 18 تا 21، جلسه‌ی نقد و بررسی
20 مرداد، ساعت 11، آخرین جلسه‌ی نقد و بررسی
نمایش عمومی آثار شرکت کنندگان ساعت 19
در پروژه های نیومدیا

درخواست‌ها و سوالات خود را به آدرس زیر ارسال کنید:
info@newmediasoc.com

ولفرام هان در برلین در حال زندگی و فعالیت است. او تا به‌حال آثار خود را در بسیاری از موزه‌ها و گالری‌ها، از جمله؛ C|O برلین، موزه‌ی هنرهای کاربردی فرانکفورت/میلان، گالری بلفاست اکسپوزد، گالری دو ژوق در پاریس و گالری استارک‌وایت در اکلاند، به‌نمایش گذاشته است. وی در سال 2011 جایزه‌ی «ورلد پرس فوتو» را دریافت کرد و در سال 2007 برای بهترین عکس سال توسط یونیسف مورد تقدیر قرار گرفته است.
برای اطلاعات بیشتر به آدرس هنرمند که در زیر آمده است، مراجعه کنید:
www.wolframhahn.de

نشست نیومدیا شماره‌ی سی و شش | نیل فن در لیندن

نشست نیومدیا شماره‌ی سی و شش | نیل فن‌در لیندن
ارکستر نامرئی
ارائه‌ای در مورد هنر محیطی مولتی‌مدیای واگنر
پنجشنبه ۱۴ بهمن، ۶ عصردر پروژه های نیومدیا


آن گونه که ریچارد واگنر آهنگساز شاخص رومانتیک قرن نوزده ایده‌ی «اثر هنری تام» را متصور شد، نه تنها تحولی اساسی در موسیقی و تئاتر به وجود آورد بلکه کوشید زبان تصویر را وارد این حیطه کند و [می توان گفت] همچنین فلسفه «نیچه» و روانشناسی «فروید» و حتی سیاست را. واگنر همچنین راهی [متناقض] برای بیان موسیقایی امپرسیونیسم فرانسوی، دبوسی، و همچنین اکسپرسیونیسم آلمانی/اتریشی و [تا اندازه‌ای] روسی در موسیقی؛ [آهنگسازانی چون] ریچارد اشتراوس، شوئنبرگ، استراوینسکی، شرکر، هیندمیت، کورنگولد و فیلم‌های اکپرسیونیستی؛ مورانو، لانگ و وینه هموار کرد. شاید حتی بپرسیم چرا در فیلم‌های پرفروش هیچکاک و هالیوود، ترنس مالیک و ورنر هرتزوگ از آکوردهای سرآغاز حلقه نیبلونگ واگنر استفاده شده است؟
شاید به این دلیل که آکورد موسیقیایی (که به آکورد تریستان معروف است) پیشتر تصور نشده بود [و دقیقا برای همین دلیل] اپرای تریستان و ایزولده واگنر شهرت یافت. لئونارد برنشتاین به خوبی توضیح می‌دهد که چگونه آکورد تریستان بخشی ساختاری عمیقا [تاریخی] از زبان موسیقیایی است که به گونه ای به نظریات زبان شناسی چامسکی نزدیک می‌شود.
واگنر درآخرین اثر خود پارسیفال، که آن را باید مراسمی آیینی که صحنه‌پردازی شده بدانیم و نه یک اپرا [واگنری]، تلاش می کند با موسیقی و صحنه پردازی شنونده درک زمان و مکان را برهم زند. اثر اخیر هنرمند هندی-بریتانیایی در صحنه آرایی این اثر به کارگردانی پییر آۀودی برای «اپرای ملی هلند» در حقیقت بهترین [نمونه] تحقق این امر بصری است.
و در نهایت، پاسخ‌های معاصر به چالش‌های واگنر که بیشتر ایده هایی فراظفرمندانه می نمایند چیست؟

همراه با بریده‌های ویدئویی از آثار یا سخنرانی‌هایی از پاتریس شرو، پیتر استین، لئونارد برستاین، پیر بولز، پیر آئدی، آنیش کاپور، دانیل بارنبویم، هاینر مولر، کریستف مارتالر، پیتر سلرز، بیل ویولا، ژان فابری، وارنر هرتزوگ، ترنس مالیک.
آثار واگنر می توانند تا ۵ ساعت به طول بیانجامد ولی در اینجا ما تنها بریده‌بریده‌های ویدیویی را تا ۲.۵ تا ۳ ساعت ادامه می دهیم.
کریمخان زند، خردمند شمالی، اعرابی سه، پلاک سه

نشست نیومدیا شماره‌ی سی و سه | آندریاس اسپکتل

جامعه‌ی نیومدیا با همکاری کارگاه نوفه برگزار می‌کند
نشست نیومدیا شماره‌ی سی و سه آندریاس اسپکتل
حافظه‌ی دوار
پروژه‌های نیومدیا
چهارشنبه اول دیماه نود و پنج – ساعت هفت عصر

آندریاس اسپکتل (متولد اتریش) تحصیل‌کرده‌ی رشته‌ی علوم‌رسانه در کشور اتریش است که هم‌اکنون در برلین زندگی می‌کند.
هر از گاهی، در روزنامه‌ها و نشریات آلمانی و هم‏چنین در سامانه‌های اینترنتی [برخط/ آنلاین] مانند اشپیگل، فالتر و اف‌ام‌۴ درباره‌ی موسیقی و ادبیات می‌‏نویسد.
او در خلال سال‌های گذشته به‏ صورت مدعو در بنیاد‌های فرهنگی مانند موسسه‌ی گوته و سرویس تبادل فرهنگی آلمان «دآآد/ DAAD» در کشور‌های گوناگونی مانند ایتالیا، غنا، مصر، سودان و بریتانیا شرکت داشته است. در شهر اسکندریه کارگاهی در کتابخانه‌ی این شهر با دانشجویان رشته‌ی موسیقی و آهنگسازی برگزار کرد و حاصل آن قطعاتی شد که در تالار اصلی کتابخانه به اجرا درآمد. اسپکتل در خارطوم، پایتخت کشور سودان، نیز در دانشگاه موسیقی آن کشور کارگاهی برگزار کرد و هم‏چنین در محل یک مدرسه‌ی ابتدایی حضور یافت و به ضبط مجدد بعضی از ترانه‌های خود با کودکان رده‌ی سنی ۷ تا ۱۰ سال پرداخت. او در دانشگاه آستون بیرمینگام (انگلستان) نیز به ارایه‌ی دوره‌ی درسی دو‌هفته‌ای درباره‌ی فرهنگ عامه‌پسند آلمان و اتریش پرداخت و درباره‌ی تاثیرپذیری آثار خود از رخدادهای جاری سیاسی در کشور آلمان به سخنرانی پرداخت. قرار است این برنامه در ترم بهار سال ۲۰۱۷ تکرار شود.
اسپکتل ماه‌هایی از سال ۲۰۱۶ را در پالرمو مرکز سیسیل با هنرمند آلمانی الوه ژانش به تولید موسیقی زمینه برای چیدمان خارجی معروف خود «پیاتزا گارافلو» گذراند. او هم‏چنین مرتبا در جلسات بحث پیرامون موضوعاتی مانند تولید ‌موسیقی، ادبیات، شعر و سیاست در آلمان و اتریش شرکت می‌کند.
او اخیرا به همراه گروه خود «یا، پانیک» کتابی را با عنوان FUTUR II منتشر کرده‌است که در سرتاسر آلمان، اتریش و سوییس مورد تحسین منتقدان‌ قرار گرفت.

گروه او «یا، پانیک» میان هم‌نسلان او در آلمان به‏ عنوان یکی از تاثیر‌گذارترین گروه‌های موسیقی محسوب می‌شود/. آن‌‏ها بارها در صدر فهرست پرفروشترین‌‏ها در آلمان، اتریش، سوییس و هلند قرارگرفته‌‏اند و در طول ده سال فعالیت خود، پنج آلبوم کامل از آثار خود را منتشر کرده‌اند.

آندریاس اسپکتل از ۶ سالگی شروع به نوازندگی پیانو کرد و ساز خود را در ۱۰ سالگی به گیتار الکتریک تغییر داد. او تا سن ۲۲ سالگی به یادگیری گیتار در کنسرواتوار جوزف ‌هایدن در آیزن‌اشتات اتریش پرداخت. او هم‏چنین در طول سال‌‏ها به‌‏صورت خودآموخته نوازندگی درامز و باس‌الکتریک را فراگرفت. در سال‌های اخیر علایق خود در زمینه‌‌ی تولید ‌موسیقی و موسیقی الکترونیک گسترش داده است. برای خواننده‌ی مورد‌تحسین آلمانی «کریستیان روسینگر» دو آلبوم موسیقی تنظیم و تولید کرده است و اولین آلبوم انفرادی خود «خواب» را در سال ۲۰۱۵ منتشر کرد که بخش عمده‌ی آن را خود نواخته و ضبط کرده است. این آلبوم نقطه‏‌ی عطفی در حرفه‌ی او به‏‌حساب‌‏می‌‏آید، به‌‏طوری‏که او از ریشه‌های سبک خود در آهنگسازی کلاسیک فاصله می‌‏گیرد و به سوی رویکردی می‌رود، مبتنی بر استفاده از تکنیک‌های قدیمی داب با به‏‌کارگیری میکسر‌ صدا و افکت‌های صوتی گسترده به عنوان ساز اصلی. آلبوم او به‌‏عنوان ناب ‌ترین ترکیب موسیقی‌امبیانت، داب، فولکلور و موسیقی فیلم دهه‌ی۶۰ ایتالیا می‌باشد.

او خود همواره بر اهمیت فعالیت در لایه‏‌های‌ متفاوت تاکید می‏‌کند. لایه‌ی نخست، و نقطه‌ی شروع، ضبط‌های میدانی (صدا) هستند که به‌‏صورت همیشگی در مسیر خود هنگام سفر با گروه یا به‌‏صورت انفرادی انجام می‌دهد. آن‏‌چه که او بیشتر به آن علاقه دارد، صدا‌های (نویز) پس‌‏زمینه، یا زمزمه‌ی موتور‌ تاکسی‌ها یا گفتگو‌های کوتاه شبانه تابستانی روبه‌‏روی یک بار است، صدای محیطی که او ضبط کرده و آن را رفته رفته تبدیل به یک قطعه‌ می‌کند. او صداهای ضبط‌ شده را به‌‏نوعی هم‏‌چون لایه‌ی شعری در کار خود درنظرمی‌گیرد، که امروزه بیشتر به‌‏صورت بدون کلام instrumental درآمده است. آن‏‌چه که زمانی برایش می‌‏خواند، حال خود به کلام درمی‌‏آید.

نشست نیومدیا شماره ی نوزده | ماریکا کوزمیچ

جامعه ی نیو مدیا و فستیوال دسترسی محدود شش با همکاری گالری آران و سفارت لهستان در ایران برگزار می کنند

ویدیوآرت لهستانی (۱۹۷۳-۱۹۷۹) – داستان نانوشته

نشست نیو مدیا شماره نوزده | دکتر ماریکا کوزمیچ

شنبه هشتم اسفندماه نود و چهار
پروژه های آران
ساعت پنج و نیم عصر
Yet Unwritten story - Polish Video Art 1973 - 1979 - Limited Access 6 Festival for Moving Image, Sound & Performance - Poster designed by Amir Moghtada

ویدیو آرت لهستان 1973 – 1979 یک داستان نانوشته

ویدیو‌آرت در لهستان ابتدا در اوایل دهه‌ی ۷۰ میلادی پدیدار شد. صرف‌نظر از دردسترس نبودن تجهیزات (مانند دوربین‌های تصویربرداری) در آن زمان در کشور لهستان، ویدیو به زودی تبدیل به رسانه‌ی مهمی شد که به شیوه‌های مختلفی توسط هنرمندان لهستانی مورد استفاده قرار گرفت.
هنرمندان آوانگارد (اعضای گروه‌های فیلم تجربی مانند کارگروه فیلم‌فرم و گالری کارنت آرت، برپایه‌ی تحربیات‌شان از فیلم تجربی،به اکتشاف در رابطه‌ی میان (حقیقت بصری) و دریافت بینندگان نمودند.
با توجه به این نکته، آنها از ویدیو برای آگاه‌سازی کامل بینندگان از دام‌ها و دستکاری‌های حقیقت توسط رسانه‌های جمعی پرداختند. آنها ویژگی‌های شبکه‌های تلوزیون روی‌آنتن و نقش آنها را در حقیقت همه‌روزه‌ی کشور کمونیستی را بررسی نمودند. تنها تعداد محدودی از آنها، مانند پاول کوک و جولانتا مارکولا (نخستین ویدیوآرتیست زن لهستانی) به استودیوی تلوزیونی دسترسی پیدا کردند. نتیجه‌ی این وضعیت آثار قابل‌توجه کوک «ویدیو ای»، «ویدیو سی» و «ویدیو پی» (محصول سال‌های ۱۹۷۴-۵) بود – و نه آثار حفظ‌شده‌ی مارکولا «ابعاد» (محصول سال ۱۹۷۵).
ویدیوآرت لهستانی در آن زمان همچنین شامل چیدمان‌های ویدیو، مانند ویچق برووسکی و آندره بروسکی بود. چیدمان‌ها گواه آزمون‌‌های متمرکز از ماهییت این رسانه در حوزه‌ی هنربصری در لهستان و اکتشاف درباره‌ی قابلیت بالقوه‌ی ارتباطی ایده‌های انتزاعی با ارتباط به معنی‌ کلی آن بود.
تاریخچه‌ی ویدیو‌آرت اولیه‌ همچنان نیازمند بسط یافتن می‌باشد، ولی در حال حاضر آثار ویدیویی مهم از طریق گنجینه‌ی آنلاین بنیاد آرتون قابل دستیابی می‌باشند. هدف این متن بازنمائی تعدادی از آثارمنتخب و هنرمندان و قابل‌ توجه است که بر اساس مضمون و توسط این بنیاد از سال ۲۰۱۱ گردآوری شده‌اند.

دکتر ماریکا کوزمیچ فارغالتحصیل رشته‌ی تاریخ‌هنر از دانشگاه ورشو با مدرک دکتری در دانشکده‌ی هنر آکادمی موسسه‌ی علوم ورشو  در لهستان می‌باشد. او تحقیقاتی  پیرامون هنر دهه‌ی ۷۰ لهستان صورت داده‌ است. او سمت ریاست بنیاد آرتون (ورشو)، نهادی غیرانتفاعی که بر پژوهش و نمایش هنر لهستانی دهه‌ی ۷۰ تمرکز دارد را بر عهده دارد. او همچنین کیوریتور نمایشگاه‌های هنر معاصر مانند «انتزاعی‌گرائی، رسانه‌ی عکس‌واره» (لودج، لهستان، ۲۰۱۰) و «عکاسی انتزاعی لهستان» (برلین، ۲۰۱۵)، «اجرای نور امکان‌ناپذیر» (با همکاری فلورین سایفان (ورشو ۲۰۱۵) و دیگران) می‌باشد، او همچنین در تالیف کتاب‌هایی که وقف هنر  دهه‌ی ۷۰ لهستان به نگارش در‌آمده‌اند همکاری نموده و در دانشگاه ورشو و کولگوم سیویتاس (ورشو) مشغول به تدریس می‌باشد.