Screening

تهران از مسیر کناری – وین

تهران از مسیر کناری
دو روز با پایتخت از مسیر فیلم مستند، ویدیو و سینمای تجربی در شهر وین
کیوریتور: امیرعلی قاسمی | آرشیو ویدئویی پارکینگ |
با تشکر ویژه از پوریا جهانشاد | مستند رخداد تازه |

تهران از مسیر کناری برنامه‌ای دو روزه است با پایتخت ایران از مسیر فیلم مستند، ویدیو و سینمای تجربی در سینمای شیکانِدِر شهر وین در روزهای ۲۶ و ۲۷ آبان برگزار می‌شود، برنامه‌ی حاضر به دعوت گالری هینترلند، به همت امیرعلی قاسمی از آرشیو ویدیویی پارکینگ به موازات نمایشگاهی که با حضور هنرمندان ایرانی با تاکید بر شهر تهران در این گالری برپا شده است، روی پرده خواهد رفت. تهران از مسیر کناری شامل فیلمهای مستند، ویدیو و سینمای تجربی است و به نمایش آثاری از کاوه مهربانی، سامان خسروی، مهدی باقری، پیروز کلانتری،علیرضا رسولی نژاد، امیرعلی قاسمی، بهمن کیارستمی، پالیز خوشدل / زینب تبریزی، ژاله نساری، سیاوش نقش‌بندی، بهار صمدی، احسان براتی، آرش فشارکی، ستاره جباری، احسان بهمنش، آرش خاکپور/ آرش رادکیا، امیرعلی محبی نژاد، نبراس هویزاوی، رویا کشاورز، مونا کاکنج، فوژان خواجه و طنین ترابی است.

کیوریتور: امیرعلی قاسمی | آرشیو ویدئویی پارکینگ |
با تشکر ویژه از پوریا جهانشاد | مستند رخداد تازه |

شنبه، هفدهم نوامبر 2018

– ساعت هفده

| سیاه و سفید (تهران کالیدوسکوپی) | کاوه مهربانی | هشتاد دقیقه |
| تخریب‌شده ها | سامان خسروی |

– ساعت نوزده

| اهالی خیابان یکطرفه | مهدی باقری | هفتاد و دو دقیقه |
| سلینجر خوانی در پارک شهر | پیروز کلانتری | بیست و نه دقیقه |

– ساعت بیست و یک

| صحنه‌های خارجی | علیرضا رسولی‌نژاد | هفتاد دقیقه |
|خاطرات ویدئویی | امیرعلی قاسمی |
یک‌شنبه، هجده نوامبر 2018

– ساعت هفده

| مجسمه‌های تهران | بهمن کیارستمی | شصت دقیقه |
| سلاطین خیابن‌ها | پالیز خوشدل – زینب تبریزی | سی و نه دقیقه |

– ساعت نوزده – فیلم‌های کوتاه

| سینما فلور | ژاله نساری |
| تهران متاستاز | سیاوش نقش‌بندی |
| ساختمان پلاسکو | بهار صمدی |
| ریسه | احسان براتی |
| کارگران با خورشید خداحافظی می‌کنند | آرش فشارکی |
| راه‌های رسیئدن به انقلاب | ستاره جباری |
| اتاق شماره بیست و هشت، از سقف تا کف | احسان بهمنش |
| باغ‌وحش تهران | آرش خاکپور، آرش رادکیا |

– ساعت بیست‌ویک

| بیست‌وهفت دقیقه تا رفتن | امیرعلی محبی نژاد |
| Thé Dérive | طنین ترابی |
| خلوت | رویا کشاورز |
| سگ‌دو | مونا کاکنج |
| نویز قرمز | فوژان خواجه |
| آیا جاده سرنخی نشان می‌دهد؟ | نبراس هویزاوی |

وِفق به ناپِیدایی – بنیاد لاجوردی

وِفق به ناپِیدایی
به انتخاب امیرعلی قاسمی / آرشیو ویدیویی پارکینگ
جمعه بیست و پنجم آبان ماه ۱۳۹۷ – ساعت ۷ شب
بنیاد لاجوردی

آناهیتا حکمت | مهدی شیری | حامد صحیحی | تسا کنپ | روناک مشتاقی | نرگس ناصری | طلا مدنی | پیام مفیدی | نبراس هویزاوی | سیمین یعقوبی

در پاسخ به دعوت سوزان بوقنِ، کیورتور و هنرمند مقیم برلین، امیرعلی قاسمی به موازات نمایشگاه بزرگ بومسانی ـ هم‌دلی، در بنیاد لاجوردی نگاهی انداخته است به آثار موجود در آرشیو ویدیویی پارکینگ تا این نمایش ویدیوی یک روزه را ترتیب دهد.
برنامه ی حاضر با نمایش آثاری از هنرمندانی که در سراسر دنیا پراکنده‌اند، سعی در آن داشته است تا مجموعه‌ای را درباره‌ی تن و انعکاسش، در رابطه با مناظری که آن را در برگرفته است، گرد آورد. آثار به نمایش درآمده توامان آسیب‌پذیری بشر را در مواجهه با دنیای بیرونی و نیز راه‌حل‌هایی را که برای بیان و دفاع از خود بر می‌گزیند، آشکار می کنند.

غبار در حرکت٬ شیراز

غبارنامه

گالری هان٬ شیراز

غبارنامه پروژه‌ای کیوروتوریال و تحقیقی، آرشیوی از جامعه‌ی نیومدیا است که از سال نود و چهار در پاسخ به دعوتی از مرکز هنرهای معاصر ورشو کلید خورد، اما به دلیل مشکلات مختلفی رونمایی نشد، در سال جدید جامعه‌ی نیومدیا در صدد آن بر آمد تا یک دیوار از پروژه‌های نیومدیا را به اطاق مطالعه‌ی غبار اختصاص دهد، به موازات این چیدمان تغییرکننده در سالن نمایش و تلویزیون‌ها آثاری آرشیوی به نمایش درخواهند آمد، از مستند گرفته تا آثار هنری ویدیویی، کار بر روی کاغذ و بایگانی اخبار و تصاویر در زمینه‌ی بحران زیرگردها و مشکلات زیست محیطی حاصل از کم‌آبی تا تاویل های انتزاعی و استعاری از پدیده‌ی غبار، پروژه از مخاطبین دعوت می‌کند تا حضور فعال در شکل‌گیری گفتگو، آرشیو و توسعه‌ی مدخل‌های این دانشنامه ایفا کنند، همانگونه که ویکیپدیا به شیوه‌ای عمومی و مشارکتی با ارجاع به منابع بیرون از خود گسترش می‌یابد.

در رابطه با مفهوم غبار سوال‌هایی عمده و بنیادی شکل می‌گیرد که غبارنامه در تلاش است آنها را باز طرح کند و انچه بدیهی می‌پنداریم را در پاسخ به آنها راستی‌آزمایی: از غبار چه می دانیم؟  آیا تنهابه ذرات معلق و گردهای نشسته بر سطوح را غبار می‌دانیم یا خوانش‌ها و لایه‌های دیگری نیز میتوان برای این پدیده متصور شد؟ آیا ما به طور دائمی به غبار محکوم شده‌ایم یا می توان به آسانی از آن گریخت؟ آیا می توان آنرا به عنوان وضعیت/فضایی پذیرفت که موقعیت‌سازی برای تغییر باشد؟ چگونه می توان با نگاه به چگالی غبار یا ناپایداری‌اش رابطه ی مرکز و حاشیه را دوباره ترسیم کرد؟ ارجاعات غبار به مرگ، فرسودگی و تحلیل رفتن سابقه‌ی انچه به عنوان شی وجود داشته است، چه می تواند باشد؟ چطور است که ترکیب دائما متغیر غبار اجبار و ضرورت را دوباره پیش می‌کشد؟

«غبارنامه» دانشنامه‌ای در جریان با قابلیت تغییر و اضافه شدن مطالب مختلف است. یک مجموعه‌ی آرشیوی و حاصل گردآوری متن، تصویر، فیلم و غیره، در طیف متنوعی از مسائل زیست محیطی گرفته تا مسائل فلسفی انتزاعی پیرامون مبحث غبار. بخش‌های مختلف «غبارنامه» به مرور زمان و در روند جست‌وجو و پژوهش تکمیل می‌شود. پاره‌ی نخست این پروژه یک سالن اجتماعات سیار با دیواری دائما در تغییر، در محدوده‌ی پروژه‌های نیومدیا خواهد بود که امکان فضاسازی و چیدمان‌های متنوع را به فراخور موضوع مدخل‌ها می‌دهد.

غبار در حرکت

برنامه‌ی باز و در جریان است به موازات غبارنامه، که از آرشیو ویدیویی پارکینگ انتخاب شده است.

آرش خسرونژاد | آناهیتا حکمت | آریا فرج‌نژاد | امیرعلی محبی‌نژاد | سامان خسروی | نازگل امامی | تسا کنپ | علی مومنی |  آرش فشارکی | مینو ایرانپور
و
بهرام بیضایی

نمایش با پارازیتی تلویزیونی شروع می‌شود که برای ایرانیان ساکن داخل کشور آشناست؛ سپس با دوربین‌های آزادگرد، ارواح نگران و کارگرهایی ادامه می‌یابد که «غبار» را جابه‌جا می‌کنند.

در «کنسر» (سرطان)، آرش خسرونژاد، آهنگساز و هنرمند دیجیتال، از سیگنال‌های مخدوش امواج ماهواره‌ای تلویزیونش استفاده می‌کند تا منظره‌‌ای تعلیقی خلق کند که در آن، مهِ شناور نویزها، به بیننده، مجالِ گریزی از تاریکی فراگیر نمی‌دهد. در ایران، همیشه حدس و گمان‌هایی درباره‌ی امواج پارازیت که برای مخدوش کردن تصویرهای ماهواره‌ای فرستاده می‌شوند، وجود داشته و بعضی سرسختانه باور دارند که این امواج سرطان‌زایند.

«دود و هوای داغ»، ساخته علی مومنی با همکاریِ رابین مندل، به تهدیدات فزاینده علیه ایران ‌می‌پردازد. ماشینی ساخته شده است تا خبرهایی را انتخاب کند که شامل «حمله به ایران» هستند. این خبرها از فید گوگل نیوز برداشت شده و توسط سینتی‌سایزرِ مبدل متن به کلام خوانده می‌شوند. سپس، صدا با میکروفونی بازیابی و تحلیل می‌شود و به علائم موزون ارکستر چهارتایی حلقه‌هایی از دود ترجمه می‌شود که همزمان با پراکنده شدن این اخبار در دنیا، فضای اتاق را پر می‌کنند. این ماشین در همان حال که گِرای ترس را می‌دهد که بر فضا چیره می‌شود، تهدیدها را به‌صورت زنده از سراسر دنیا به حلقه‌های مشابه دود تبدیل می‌کند: تنش که بالا می‌گیرد، اتاق مه‌آلود‌تر می‌شود و عمق دید به‌تدریج مختل‌تر. دود و هوای داغ، در سال ۲۰۰۸ ساخته شده است، اما امروز، ده سال پس‌ازآن تاریخ، با سایه‌ای معلق بر فراز سرهایمان، همچنان معتبر و بجا است.

«در پایان جهان نزدیک است»، محبی‌نژاد سعی می‌کند تا خلائی را تولید کند که متشکل از بر هم نهادن دیالوگ‌هایی از فیلم« برهنه» اثر مایک لی در ترکیب با تصویر ذرات معلق غبار است: موجودات ناشناخته سوسوزننده که بر طبق گفته محبی‌نژاد «به دنیا می‌آیند و می‌میرند». این قطعه پادآرمانشهری از حداقل‌ها استفاده می‌کند تا لحظه‌ای را تصویر کند که ذرات غبار، حضور رفیع‌شان در همه‌جا، با باریکه‌ی نوری فعال می‌شود و آنی دیگر خاموش می‌شود.

«بین» ساخته مینو ایران‌پور، سفری انتزاعی و منظره‌ای بیگانه شده است که از تجربه‌ی زیسته‌ی هنرمند برآمده است. هنرمند می‌گوید که «بین» چیزی است که در بینابین رخ می‌دهد. تصویرهای انتزاعی دوربین دیجیتال مجال چندانی برای تفسیر باقی نمی‌گذارد و رنگ مایه سپیا فیلم هر ردی از منظره‌ای آشنا را که ممکن است به حدسی بینجامد، محو می‌کند. ایران‌پور خواهان آن است که مخاطب در این سفر کوتاه همراه او بماند.

آناهیتا حکمت دو کار در برنامه غبار در حرکت دارد:نخست، «ارگ بم (قلعه)»، عواقب زلزله ۶.۶ ریشتری شهر بم را بازبینی می‌کند، بم در استان کرمان در جنوب ایران قرار دارد. این زلزله ارگ بم را تخریب کرد که بزرگ‌ترین سازه خشتی جهان بود و قدمتش به پانصد سال پیش از میلاد بازمی‌گشت. «رد» که یک سال پیش‌تر از ارگ بم ساخته شده است، سفری را به شَهْدا – روستایی در نزدیکی شهر یزد- به تصویر می‌کشد. شهدا از آخرین مکان‌هایی است که شاهد مواجهه دین زرتشت و دین اسلام بوده‌است. دوربین حکمت اغلب مسیرهای تاریخی را در می‌نوردد و چون باد به مکانهایی سر می‌زند که غبار فراموشی بر آنها نشسته است حتی زمانی که کار از کار گذشته است.
ژاله نساری با کلاژ تصاویر یافته از اینترنت را در گستره‌ای به وسعت خاورمیانه با نخ تسبیحی شعری از حافظ به هم پیوند می‌زند، در «غبار کوی‌ یار»، بازتاب دهشت و جذبه‌ی توامان طوفان گرد و غبار در پرش‌هایی نمود می‌یابد که با شمارش معکوس ما را به تاریکی و از آنجا به خیابان می برد جایی که بی توجهی به تغییرات اقلیمی با حق تنفس هوای پاکیزه گره‌ می‌خورد.
شاهد؟ فعال مجازی؟ یا یک هنرمند پرفورمنس؟ آریا فرج‌نژاد در قطعه ویدئویی خود به این موضوع پرداخته است: ویدئو پرفورمانس‌ِ «هر آنچه سخت و استوار است…»، استعاره‌ای تاریک‌ است که خود را نیز به تمسخر می‌گیرد. تصویر مردی که با تلی از مواد خام روبرو می‌شود، بدون نورپردازی یا صحنه‌آرایی، سوله‌ی صنعتی دست‌نخورده باقی‌ می‌ماند و هنرمند است که تنها نقش تئاتری موجود را، برعهده دارد. فریادهای بی‌وقفه، که در بخش اول فضای دراماتیکی را ایجاد می‌کنند، در فضای خالی بخش دوم، بی‌جان و پوچ می‌نماید. هر آنچه سخت و استوار است دود می‌شود و به هوا می‌رود، حتی یادمان کنش قهرمانانه‌ی هنرمند.»
سه قطعه در غبار در حرکت وجود دارد که کارگرها را به تصویر می‌کشند؛ کارگرانی که در حال تخریب و ساخت منظره شهری تهران‌اند. شرایط شکننده و شرایط کاری‌شان در چند چشم‌اندازِ قطعه‌قطعه شده بازتاب یافته است: از دوربین‌های مستند گرفته تا صحنه‌ای از فیلم «سگ‌کشی»، فیلم تحسین‌شده بهرام بیضائی، صحنه‌ای که تصویرگر تقلای گل‌رخ کمالی شخصیت اول فیلم، در جنگل بتنی روییده بر تهرانِ پس از جنگ است. هجوم کارگران، زمانی که اسکناس‌های کارفرما‌هایشان توسط گل‌رخ به هوا پرتاب می‌شود، پیغامهای متناقضی را مخابره می‌کند: بیضائی کارگران را در حال دگرگون شدن از خادمانی مطیع به هوچیگرانی طمع‌کار، به تصویر می‌کشد که به دارایی‌های روسا حمله می‌کنند. منظره‌ی غروب آرش فشارکی به همان اندازه تلخ است که تکان‌دهنده: همگام با غروب خورشید، کارگرها در حال تخریب ویلایی‌اند که قرار است به‌جای آن برجی ساخته شود که آن منظره را از بین می‌برد. و در آخر، در«‌تخریب‌شده‌‌ها»، سامان خسروی، شب هنگام از خواب برمی‌خیزد تا نوبت شبانه‌ی پروژه‌ی تخریب را در همسایگی خود مشاهده کند، می‌نویسد: «زمانی که ساختمان روبروی استودیوی محل کارم در حال تخریب بود، شروع به فیلمبرداری از محو شدنِ تدریجی ساختمان کردم، اما در حین، کارگران ساختمانی و شرایط فلاکت‌بارشان توجهم را جلب کرد و تاکید دوربینم ناخودآگاه به سمت آن‌ها چرخید.»
زمانی که برنامه رو به پایان است و چیزی تا لوپ شدن باقی نمانده، به قطعه پایانی می‌رسیم: نازگل امامی، یک منظره‌ی صوتی فراگیر را به رخ می‌کشد که پیرامون یک ویروس کامپیوتری با نام «تو یک احمق هستی :):):)» ساخته و نام‌گذاری شده است.

امیرعلی قاسمی- اردیبهشت ۱۳۹۷

گالری هان / الف

شیراز، ملاصدرا، اواسط حکیمی، سمت چپ، پلاک ۴۱

ـ ۲۳ الی ۲۵ مهر ماه

ساعات بازدید: ۱۰ تا ۱۳ ۱۷ تا ۲۱

جمعه‌ها گالری تعطیل است

Tessa Knapp | Video Installation

The media artist Tessa Knapp works time-based and cross-genre between location-based installation and video art on language, performance, and experimental film and will be traveling to Iran to hold a guest exhibition at New Media Project and artist talk at Haan Gallery, Shiraz in October 2018.

She was born in 1981 in Stuttgart, studied media art at the Academy of Media Arts in Cologne and graduated in 2007 with honors from Marcel Odenbach, Matthias Muller, and Siegfried Zielinski. Since 2005, Tessa Knapp has been represented at exhibitions and screenings internationally, including the Videonale 9 and 11 at the Kunstmuseum Bonn, the Biennale Balticum at the Rauma Art Museum Finland, the Hongh Gah Museum Taipei and the Museo Paco des Artes Sao Paulo. They were also presented at festivals such as the New York Video Festival, the European Media Art Festival, the Transmediale or the film festival Max Ophüls Prize. After a working scholarship at Atelier Galata Istanbul in 2009, she received the Zonta Prize of the International Short Film Festival Oberhausen for the video work 99 Beautiful that was also broadcasted on television and became part of the art collection „Kunst aus NRW.In 2016, Tessa Knapp received the Horizont-Raum-Award, traveled to Armenia and Georgia as a scholarship holder of the Women’s Cultural Office NRW and was represented at the Tbilisi Literary Museum. In 2017, Knapp exhibited at the Museum Cavazzen Lindau and developed a site-specific intervention and group exhibition at State Silk Museum Tbilisi, entitled “Museum of Transformation“ presenting a museum of change. In 2018 she presents a new site-specific light installation at Kunstverein Brühl and receives the artist residency of Queens Collective Marrakech, Marocco. Since 2009 she has also worked in numerous interdisciplinary and participative productions in the fields of performance, dance, music, and sound. Among the collaborations with choreographers, sound artists and dancers a digital storytelling workshop in Nairobi, a play and video graphic music theater for young refugees and more recently a performative work laboratory for voice, language and non-verbal forms of expression.

Artist talk and Screening  by Tessa Knapp – Wednesday 10.10.2018  – 6 pm

Exhibition 11.-28.10.2018 – Opening Friday from 5-9 pm Saturday to Tuesday by appointment (write us at info@newmediasoc.com) 

This art project is funded by ifa, German Institute for Foreign Relations”

New Media Projects – Tehran

 نمایش فیلم #۵۷ | میشل پیلز

مدرسه‌ی تابستانی تصویر متحرک جامعه‌ی نیومدیا با همکاری و حمایت انجمن فرهنگی اتریش برگزار می‌کند:
نمایش دو فیلم «کیج» و «رز و یاسمن» ساخته میشل پیلز
دوشنبه ۲۱ خرداد و سه‌شنبه ۲۲ خرداد ۱۳۹۷ | ساعت هفت

اکران اول | دوشنبه بیست و یکم خرداد | ساعت ۷
کیج | ۱۴۰ دقیقه | دوربین بتا اس پی، 4:3، رنگی

در آگوست ۱۹۹۲، ما همدیگر را در نمایشگاه بین‌المللی چهارهفته‌ای رقص، موسیقی و فیلم ملاقات کردیم. نتیجه‌ی آن ویدیوی «کیج» بود که تلاشی سینمایی است برای نمایش توامان کار اجرایی و آرامش‌ ذهنی که بر اساس نقطه نظرات و افکار جان کیج و چوانگ تسو ساخته شده است.

  • این فقط یک خاطره زیبا برای من بود، آن چیزی بود که من با پنجاه نفر دیگر ساخته بودم و بعد از آن نیز کار مشترکی که با آن دختر به انجام رساندیم. فضای بسیار خوبی بود، واقعا زمان متوقف شده بود، من این کار را برای آنها نکردم و حتی از آنها انرژی گرفتم تا با یکدیگر کار کنیم، مانند زمانی‌که با کسی ارتباط برقرار می‌کنید و نمی دانید که به کدام سو می‌رود، حرکتِ شما به سمتی هدایت می‌شود و این شکلِ کار به خوبی نتیجه می‌دهد. سپس من از ماجرا خارج شدم درحالی‌که بازی ادامه داشت. دیگر احساسم را نسبت به آن از دست داده بودم و از آن لحظه به بعد برایم چندان جالب نبود؛ همانطور که همسرم به من گفته بود.
  • همسرت؟
  • بله، او به من گفت در ابتدای کار خیلی مشخص و قرص بود، فضا و حال و هوای اطاق جوری بود که کار باید متوقف می‌شد و او این را می‌دید، خدای من، چه اتفاقی می‌افتاد اگر این وضع ادامه می‌یافت. او واقعا نگران بود  که احتمال دارد این ماجرا بیخ پیدا کند چون همین طور هم بود و بعد من سردرگم شدم و فراموشش کردم وقتی دوباره به آن برگشتم. و هنگامی که از آن خارج شدم دیگر آن را ادامه ندادم،‌ شاید دراین تجربه زیاده‌روی کرده بودم، یک جورهایی برایم حس ارضا شدن داشت و [فکر کردم] به جای اداره‌ی کردن کل ماجرا باید به خانه بروم.
  • احتمالا خیلی هم نباید راضی بوده باشی…
  • بله، اما چطور می‌توانی این کار را انجام بدهی؟ شما باید در روند کار رضایت زیادی داشته باشی و تعجبی هم ندارد که در اجرا رضایت وجود داشته باشد.


فرانس کالمان در گفتگو با رافائل جیاردانو
قسمتی از ویدئو


اکران دوم | سه‌شنبه ۲۲ خرداد | ساعت ۷
نمایش فیلم رز و یاسمن | ویدئو، ۱۰۶ دقیقه |
دوربین بتای دیجیتال، ۱۶:۹، رنگی، استریو

این فیلم شعری سینمایی است بر اساس سفرهای کارگردان در ایران در سال‌های ۸۵ و ۸۶، یک تجربه‌ی مراقبه‌گونه. میشل پیلز با مشاهده‌ی آرام و صبورانه‌ی مردم و مکان‌ها، مجموعه‌ای از صداها و تصاویری را از زیبایی‌های فریبنده جمع‌آوری می‌کند.
پیلز خود در باره‌ی فیلم می‌نویسد: «در دوران چین باستان، قبل از اینکه یک هنرمند شروع به نقاشی -مثلا یک درخت-  کند، روزها، ماه‌ها و یا سال‌ها روبروی آن می‌نشست. مهم نبود این مدت زمان چقدر طول بکشد، تا زمانی که او هم تبدیل به درخت شود. او خودش را با درختی که قصد داشت نقاشی کند، یکی می‌کرد. در واقع دیگر فاصله‌ای بین او و درخت نبود؛ فاصله‌ی بین مشاهده‌کننده و مشاهده‌شونده.فرد تجربه‌گری وجود نداشت که زیبایی، حرکت، سایه، عمق یک برگ و یا کیفیت رنگ را درک کند. او خود، درخت شده بود. و در همان وضعیت بود که می‌توانست درخت را نقاشی کند.»

ورود برای همه آزاد و رایگان است
مکان: پروژه‌های نیومدیا، خردمند شمالی، کوچه اعرابی سه، پلاک سه

نشست نیومدیا شماره‌ی پنجاه دو | ونداد فرهادی

نشست نیومدیا شماره‌ی پنجاه دو | ونداد فرهادی

چهارشنبه بیستم دی‌ماه نود و شش – ساعت شش

ونداد فرهادي ، تصويرساز فعال در صنعت بازي هاي ويدئويي و تعليم ديده در لابراتوار ها و موسسات پژوهشي اروپاست. وي با دغدغه ي شكل دهي به خط روايي داستان براي طرح در متن بازي هاي ويدئويي، به پژوهش و تحليل آثار عرصه ي سينما و ادبيات كلاسيك و دراماتيك مشغول است. وی بزودی کارگاهی را در زمینه‌ی شیوه‌های داستان‌گویی و طرح روایت داستانی در بازی های ویدئویی با همکاری جامعه‌ی نیومدیا برگزار خواهد کرد و در طی آن به بررسی تحلیلی تاثیر ادبیات دراماتیک، ادبیات داستانی کلاسیک و سینما در توسعه‌ی داستان‌پردازی در بازی‌های ویدیویی خواهد پرداخت. برای آشنایی بیشتر با فعالیت های فرهادی و باز کردن این مبحث در زمینه‌ی بازی‌های ویدیویی، روز چهارشنبه بیستم دی‌ماه نود و شش، ساعت شش در پروژه‌های نیومدیا گرد هم می‌آییم.

جلسه به فارسی برگزار می‌شود و شرکت در آن برای کلیه علاقه‌مندان آزاد است.

پروژه‌های نیومدیا: کریمخان زند، خردمند شمالی، اعرابی سه، پلاک سه

انیمیشن؛ تجربه – شماره‌ی سوم | انیمیشن انتزاعی-٣ | رادیکال‌های آزاد

انیمیشن؛ تجربه | شماره‌ی سوم | انیمیشن انتزاعی-٣

چهارشنبه ٢٢ آذر ماه ٩٦

ساعت ٦ عصر

پروژه‌های نیومدیا

در جلسه‌ی سوم از سلسله جلسات «انیمیشن؛ تجربه» در ادامه مسیر مطالعه انیمیشن انتزاعی، به تماشای فیلم مستندی از پیپ چودورو به نام «راديكال های آزاد:  تاریخچه ای از سینمای تجربی» توليد سال ٢٠١١

Free Radicals: A History of Experimental Film (2011)

خواهیم نشست. در ادامه با حضور دکتر فاطمه حسينی شكيب به بحث و گفتگوی آزاد می‌نشینیم. بعد از برگزاری دو جلسه‌ی اول و دوم و نمایش چند اثر از گذشته تا به امروز، نیاز بررسی مستندوار انیمیشن و سینمای آوانگارد حس می‌شد. مستند راديكال‌های آزاد این فرصت را به دست می‌دهد تا از لنز دوربین پیپ چودورو پای صحبت‌های هنرمندان دهه‌ی ٧٠ آمريكا بنشینیم، افرادی چون کن جاکوبز، هانس ریختر، استن براکیج، لن لای، مورتس له‌ماتیر، ام. ام. سرا، مایکل اسنو، نام جون پایک، استن ورندربیک و اندی وارهل.

این مستند بلند معرفی‌ای واضح، افشاگرانه و حقیقتا شخصی از یکی از مهمترین حوزه‌های فیلمسازی است که مداوما به حاشیه رانده شده است: سینمای آوانگارد.

فیلم به منظور انجام رسالتی تقریبا غیرممکن در ارایه گزارشی بی‌طرفانه صرفا در ۸۲ دقیقه در این حوزه، که به شکل غیرقابل باوری غنی، متنوع و سنگین است، به لطف امتیاز ویژه‌ی فیلم در دسترسی به مصاحبه‌های متعددی با چندی از مهمترین فیلمسازان سنت آوانگارد:  از جمله یوناس مکاس، پیتر کوبلکا، استن براکیج و هانس ریختر، ونیز گنجاندن چندین فیلم به طور کامل، «رادیکال های آزاد» به نحو احسن  و به طرزی ماهرانه دیباچه‌ای  برای موضوع مورد نظرش ساخته است. احترام و تحسین صمیمانه‌ی فیلم برای سوژه‌اش در توصیفات چودرو به بهترین نحو بازتاب داده شده است: «‌می‌خواستم تعدادی از فیلم‌های مورد علاقه‌ام را به اشتراک بگذارم  و شما را با بعضی از هنرمندان آزاد و رادیکالی که آنها را ساخته‌اند، آشنا کنم.»


پیپ چودورو کارگردان این فیلم، متولد 1965 – آمریکا – کارگردان و ناشر
(Experimental Cinema DVD)

زمان فیلم ٨٠ دقیقه است وبه زبان اصلی (انگلیسی و فرانسه ) و با زیرنویس فارسی به نمایش در می‌آید

دانگ هر جلسه ده هزار تومان است. برای رزرو جا لطفا با مهدی شیری با شماره‌ی 09198106554 تماس حاصل کنید.

آرشیو جلسات که حاوی مقالات مرتبط و لینک فیلم‌هاست، از طریق ایمیل کارگروه انیمیشن تجربه در دسترس علاقه مندان قرار می‌گیرد. برای اطلاعت بیشتر میتوانید از این طریق در تماس باشید: animation.exp2017@gmail.com

پروژه‌های نیومدیا

کریم‌خان، خردمند شمالی، اعرابی سه، پلاک سه  – تلفن: 88829253

گروه تلگرام:

@animationexperiment

نشست و نمایش فیلم شماره چهل و نه | مونیکا چه‌ژک

«درآمدی بر بی‌او‌دیسه» و «برایش یک خرگوش فرستادم»
نشست و نمایش فیلم شماره چهل و نه | مونیکا چه‌ژک
روز جمعه دهم آذر | ساعت هفت

روز جمعه دهم آذر نود و شش، پروژه‌های نیومدیا میزبان نمایش دو فیلم مستند تجربی از هنرمند و کارگردان لهستانی مقیم هلسینکی، مونیکا چه‌ژک، خواهد بود. دو فیلم «درآمدی بر بی‌او‌دیسه» و «برایش یک خرگوش فرستادم» در ساعت هفت شب به نمایش درخواهند آمد و پس از آن جلسه‌ی پرسش و پاسخ با کارگردان برگزار خواهد شد.
مونیکا چه‌ژک، هنرمند تجسمی (متولد ۱۳۷۰، لهستان)، در شهر هلسینکی کشور فنلاند به کار و فعالیت مشغول است. او دانش‌آموخته‌ی آکادمی هنرهای زیبا و دانشگاه هنر هلسینکی می‌باشد. چه‌ژک با تصاویر متحرک در فرم‌ها و طول زمان های متفاوت کار می‌کند. او سعی دارد در ساختارهای دوگانه موسسات اجتماعی شرکت کند و با جای‌گیری در این بستر به دنبال موضوعات و ماده‌خام کاری خود که ازاین اجتماعات مشارکتی نشات گرفته‌اند، بگردد. چه‌ژک در سپتامبر سال ۲۰۱۶، «بی‌او‌دیسه» نخستین نمایشگاه انفرادی‌اش را در اگزیبیشن لابراتواری هلسینکی برگزار کرد. او در مرکز سیگنال کالچر در اووِگو ایالت نیویورک، و در مرکز لیمبو لیمبوی لندن اقامت فرهنگی داشته است. آثار ویدیوی او در بینال WRO در سال ۲۰۱۷، سیستم های پیش‌نویس در ورکلاو لهستان، فستیوال یونیون داک در نیویورک، فستیوال فیلم نوامبر در لندن و EMAP در سال 2016، در سئول کره‌ی جنوبی شرکت داشته است. بی‌او‌دیسه برنده‌ی کمک هزینه‌ی مالی از طرف بنیاد فرهنگی فنلاند و همچنین کمک هزینه‌ی مالی هنرمند جوان از طرف جامعه‌ی هنر فنلاند شده است

فیلم‌ها

درآمدی بر بی‌او‌دیسه |مونیکا چه‌ژک | فیلم اچ دی | ۲۱ دقیقه |محصول فنلاند و انگلستان | ۲۰۱۷

درآمدی بر بی‌او‌دیسه، نام فیلمی تجربی است که با مشارکت زنانی از سراسر جهان و با پرسیدن نظرشان درباره‌ی موضوعاتی مانند فمنیزم در قرن بیست و یکم، سیاست، خانواده، هنر رسانه‌ای، تکنولوژی و پیشرفتِ گونه‌ای از فرا انسان ساخته شده است. دستگاهی که در مرکز این همکاری تصویری قرار می‌گیرد، یک دوربین اسباب‌بازی است: ویدیو‌گرل. «ویدیو گرل» نسخه‌ای محدود از یک عروسک باربی با دستگاه ضبطی است که درون آن جاسازی شده است. به دلیل مضمون سمبلیک آن، من از دستگاه ضبط واقعی موجود در آن استفاده کرده ام. فیلم می‌کوشد تا نقش باز‌تصویر شده‌ی شخصیت‌های زن در فیلم استنلی‌کوبریک «اودیسه‌ی ۲۰۰۱» را بسط دهد. این اثر بنیادین، نقش سنگ بنایی را بازی می‌کند که جستجوی یک عروسک باربی فضانورد در باب آینده‌ی نوع بشر از آن آغاز می‌شود. در خلال تولید فیلم شانس ملاقات با زنان پرجذبه‌ای را داشتم که شامل فیلم‌سازان خبره و یا قهرمانان همیشگی زن از پیش‌زمینه‌های فرهنگی متفاوت با زوایای دید متفاوت می‌شوند. با در اختیار گذاشتن یک ویدئو‌گرل مختص برای هریک از آن‌ها، از آن‌ها برای شرکت در این پروژه دعوت به عمل آوردم و درخواست کردم تا دیدگاه‌های منحصر به فرد، داستان‌ها و زاویه دید شخصی خود را درباره‌ی زمانه‌ای که در آن زندگی می‌کنیم، به تصویر بکشند

برایش یک خرگوش فرستادم |مونیکا چه‌ژک | فیلم اچ دی | ۲۲ دقیقه | محصول فنلاند – آلمان | ۲۰۱۵

این فیلم داستان شخصی زمانی را به تصویر می کشد که من آرشیو ویدیویی ام را از دست دادم. من به جا‌هایی که از آنها فیلم گرفته‌ بودم باز می گردم و با این‌ کار ماده‌خامی جدید به دست می آورم، این‌بار نوارهای DV فیلمساز آلمانی رایهارت لورنز. این پروژه تجربه‌ای درگیرکننده بود که دو فیلمساز، که هر دو در کارشان با مقوله‌ی خاطره/حافظه و آرشیو دیجیتالی گذشته‌شان مواجه‌اند را به طور اتفاقی به هم می رساند و در راستای شکل‌گیری یک داستان جدید سوژه‌ی مصاحبه قرار می‌داد. این اثر از تکه فیلم های مستند یافت شده، ضبط تجربه مکالمه اسکایپ، انیمیشن استاپ موشن و طراحی صدا برای یک آهنگ شکل گرفته که مشخصا برای این فیلم نوشته شده است

انیمیشن؛ تجربه | شماره‌ی دوم | انیمیشن انتزاعی-۲

انیمیشن؛ تجربه | شماره‌ی دوم | انیمیشن انتزاعی-۲
چهارشنبه ۱۷ آبان ماه ٩٦
ساعت ٦ عصر
پروژه های نیومدیا

در جلسه دوم از سلسله جلسات “انیمیشن؛ تجربه”، در ادامه مسیر مطالعه انیمیشن انتزاعی، به تماشای فیلمهایی از چند هنرمند، در دو بخش تاریخچه و آثار متاخر خواهیم نشست و همراه با سمیه خاکشور و علیرضا چیتایی به گفتگو پیرامون موسیقی دیداری (visual music) و مفهوم انتزاع در انیمیشن خواهیم پرداخت.همچنین برای مطالعه ی بیشتر محاطبان، پایان‌نامه ‌ی آرش غنچه‌پور با عنوان «انیمیشن آبستره ار مدرنیسم تا پست مدرنیسم» ومجموعه‌ای از مقالات مرتبط ارائه خواهد شد.

در بخش اول شاهد آثاری ازهنرمندان تاریخچه انیمیشن انتزاعی از جمله:

Hans Richter – Oskar Wilhelm Fischinger – Len Lye – Ishu Patel…

و در بخش دوم شاهد آثاری از هنرمندان متاخر از قبیل:

Max Hattler – Ori Toor – Ross Murphy

علیرضا چیتایی – نغمه فرزانه – محمد جواد خواجوی و … خواهیم بود.

دانگ هر جلسه ده هزار تومان است. برای رزرو جا لطفا با مهدی شیری با شماره‌ی 09198106554 تماس حاصل کنید.

پروژه‌های نیومدیا

کریم‌خان، خردمند شمالی، اعرابی سه، پلاک سه

تلفن: 88829253

یادمان در تغییر | W139 – آمستردام

یادمان در تغییر

نمایش فیلم و ویدیو

به انتخاب امیرعلی قاسمی / جامعه ی نیومدیا – تهران

آمستردام – W139

با آثاری از جلال الدین انوری، مونا کاکنج، ساناز سهرابی، استودیو 51( بهار صمدی و نوید سلاجقه)، سوسن بیانی، م. ح. زارعی، محمد حسینی، بهمن کیارستمی و پیام مفیدی

در حاشیه‌ی نمایشگاه «رویارویی جهان بینی و اجرا»، در فضای هنری خودگردان w139، در آمستردام، «یادمان در تغییر»، هنرمندان، فیلمسازان و مولفانِ فعال در حیطه‌های چیدمان، ویدیو، اجرا و مستند را از سراسر دنیا گرد هم می‌آورد که موقعیت کنونی آنها از آمریکای شمالی، اروپا تا ایران و نیوزلاند پراکنده شده است. برنامه‌ی یادمان در تغییر، سعی دارد پرسپکتیوهای مختلفی را در سیّالیت یادمان‌ها و تغییر مداومشان را پیش‌کشیده و به بحث بگذارد، از مدل مقبره‌ی کورش کبیر تا پایه مجسمه‌هایی در تطور مدام، از حجم گرفته تا اجرا در عرصه‌ی عمومی ، از شکل‌گیری انقلاب‌ها تا محو و فراموشی میراث‌ بلوک شرق، تا خوانشهای مفهومی و مجردتر؛ یادمان‌ها پیوسته در تغییرند و به جریان‌های مختلفی که بر آنها اثر می‌گذارند واکنش نشان می‌دهند

انیمیشن؛ تجربه | شماره‌ی نخست | حسین مرادی‌زاده

چهارشنبه ٢٦ مهر ماه ٩٦

ساعت ٦ عصر

پروژه هاي نيومديا

در پاییز نود و شش، جامعه‌ی نیومدیا در نظر دارد تا سلسه جلساتی را تحت عنوان “انیمیشن؛ تجربه” در حوزه‌ی انیمیشن تجربی برگزار کند. هدف این جلسات مطالعه‌ی دیداری و بررسی محتوایی گستره‌ی انیمیشن تجربه‌گرا بوده و در این راستا نمونه‌های مرتبط، با برخوردی موضوعی به نمایش در خواهند آمد.

در جلسه‌ی نخست از این سلسله نشست‌ها با محور «انیمیشن انتزاعی»، با حضور دکتر فاطمه حسيني شكيب، نگاهی به آثار “حسین مرادی‌زاده” خواهیم داشت. حسین مرادی‌زاده نقاش و فیلمساز انیمیشن، دانش‌آموخته کارشناسی کارگردانی انیمیشن از دانشکده صدا و سیما (١٣٦٦-١٣٧١) و عضو هیئت داوران چهار دوره از جشن خانه سینما در بخش انیمیشن (سالهای١٣٨١ و ١٣٨٦ و ١٣٩٣ و١٣٩٤) بوده است. وی از سال ١٣٦٨ تا کنون ساخت چندین انیمیشن کوتاه / سریال تلویزیونی و سه‌گانه‌ی سینمایی استاپ موشنِ «افسانه‌ی ماردوش» را در پرونده‌ی هنری خود دارد.

فیلم‌های او با تکنیک‌های استاپ موشن‌، دو بُعدی و زیرِ دوربین‌، تا کنون در بیش از چهل جشنواره‌ی انیمیشن بین‌المللی به نمایش درآمده‌اند و موفق به کسب جوایز متعددی شده‌اند.

در جلسه‌ی پیشِ رو، روز چهارشنبه ٢٦ مهر ماه ساعت ٦ عصر به تماشای چند فیلم کوتاه از حسین مرادی‌زاده خواهیم نشست و در پایان با او به گفتگو می‌نشینیم.

فیلم‌ها به ترتیب سال ساخت:

زندگی، ١٦ میلیمتری- ٤ دقیقه – ١٣٦٩

تنهایی یک درخت، ١٦ میلیمتری – ٥ دقیقه و ٤٥ ثانیه – ١٣٧١

کابوس، ٣٥ میلیمتری – ٤ دقیقه – ١٣٧٤

نقطه‌ها، ٤ دقیقه – ١٣٨٣

بوف (بر اساس بوف کور نوشته‌ی صادق هدایت)، ٧ دقیقه – ١٣٨٤

كافكا، ٤ دقیقه و ٤٨ ثانیه – ١٣٨٥

آواز جبرئيل، ٤ دقیقه – ١٣٨٩

دانگ هر جلسه ده هزار تومان است. برای رزرو جا لطفا با مهدی شیری با شماره‌ی 09198106554 تماس حاصل کنید.

پروژه‌های نیومدیا

کریم‌خان، خردمند شمالی، اعرابی سه، پلاک سه –

تلفن: 88829253

@NewMediaSociety

بررسی تحلیلی-تاریخی سینمای تجربی | دوره آموزش نظری فشرده

جامعه‌ی نیومدیا برگزار می‌کند:
بررسی تحلیلی-تاریخی سینمای تجربی؛ مبانی، اندیشه‌ها و کارکردهای سیاسی- اجتماعی | دوره آموزش نظری فشرده
پنجشنبه و جمعه ۲۷ و ۲۸ مهرماهاین دوره‌ی آموزشی علاوه بر شناخت ماهیت سینمای تجربی، آشنایی با کارکردهای سیاسی‌-اجتماعی این فیلم‌ها است که همواره در پس تفاسیر زیبایی‌شناختی که از این فیلم‌ها شده‌است نادیده مانده‌اند. در سایه همنشینی رو به گسترش سینما و علوم اجتماعی و اهمیتِ نگاه انتقادی این علوم در تحلیل محتوایی فیلم‌ها، امروزه ابزار لازم را برای تحلیل دقیق‌تر این آثار در اختیار داریم و همین ابزار به ما می‌گویند که حوزه هایی مانند سینمای تجربی نیازمند بازاندیشی مجدد و بررسی به شیوه‌های کارآمدترند.
مسیر حرکت ما در این جلسات این گونه است که با توضیح برخی مبانی نظری و شرح پاره‌ای اصطلاحات آغاز می‌کنیم و با اتکا به تفاسیری جامعه شناختی از مفهوم روایت، حوزه تعریف سینمای تجربی را تشریح می کنیم و با توصیف تاریخی سینمای تجربی در قالب جنبش‌های مختلف به اتمام می‌رسانیم. شرح بسیاری از جنبش‌های سینمای تجربی با توضیحات تکمیلی از دیگر شاخه‌های هنری همراه خواهد بود تا اشتراکات و تمایزات آن‌ها به لحاظ سیاسی-اجتماعی ملموس‌تر شود.
تعداد جلسات پیش بینی شده ۲ جلسه ۷ ساعته است که نیمی از آن به مباحث نظری و نیمی دیگر به نمایش فیلم‌ها اختصاص دارد.
برای شرکت در این دوره آموزشی ضروری است که علاقه‌مندان نام، نام خانوادگی، شماره‌ی تماس و سابقه‌ی فعالیت (CV) خود را به‌صورت فایل پی‌دی‌اف یا به‌صورت لینک آنلاین، به ایمیل info@newmediasoc.com ارسال کنند. می‌توانید برای اطلاعات بیشتر با تلفن 88829253 با ما در تماس باشید.

هزینه شرکت در این دوره ۲۵۰ هزار تومان است که این مبلغ برای دانشجویان ۲۰۰ هزار تومان خواهد بود.
حداقل ظرفیت برای شروع دوره ۱۵ نفر و حداکثر ۲۵ نفر است.

مدرس این دوره پوریا جهانشاد است. حوزه تخصص و مطالعه او ساز و کارهای بازنمایی در سینما و هنر معاصر و بررسی کارکردهای اجتماعی و ایدئولوژیک هنر است. او سال‌هاست در زمینه‌ی مقولاتی مانند شهر، فرهنگ، هویت و جنسیت و ارتباط این مقولات با هنر معاصر به شکل عام و سینما به شکل خاص مشغول پژوهش و آموزش است و مقالات متعددی در این زمینه به رشته تحریر در آورده‌است. مقالات پژوهشی‌‌ که جهانشاد در سمینارها و رسانه‌های مختلف عرضه و منتشر کرده، تاکنون توانسته‌اند افتخارات داخلی و بین‌المللی گوناگونی را برای نویسنده‌اش به همراه بیاورند. او همچنین به عنوان هنرمند و فیلمساز تعداد زیادی فیلم مستند و تجربی ساخته و برای چندین تئاتر مولتی‌مدیا در داخل و خارج ایران اثر ویدیویی طراحی و اجرا کرده‌است. فیلم‌ها و ویدیوهای او در بیش از ده فستیوال بین‌المللی نمایش داده شده‌اند و جوایزی را هم از این فستیوال‌ها کسب کرده‌اند. او همچنین تاکنون در چندین فستیوال سینمایی داخلی و بین‌المللی به عنوان داور حضور داشته‌است. جهانشاد در حال حاضر مدیر گروه «رخداد تازه مستند» است که به همراه جمعی از جامعه‌شناسان متخصص و فیلمسازان به شکل تخصصی در زمینه بازخوانی انتقادی ساز و کارهای تصویرسازی سینمای مستند فعالیت دارند.

پروژه‌های نیومدیا: خیابان کریم‌خان، خیابان خردمند شمالی، کوچه‌ی اعرابی سه، پلاک سه
@NewMediaSociety

نشست نیومدیا شماره چهل‌و‌هفت | خسرو سینایی، مسعود کوهستانی‌نژاد و مریم نیازاده

پروژه‎‌های نیومدیا در چهل‌وهفتمین نشست خود با همکاری بنیاد لاجوردی برگزار می‌کند:

لهستانی‌ها در ایران؛ هفتاد و پنج سال بعد از ورودشان در بحبوحه‌ی جنگ جهانی

نشست با حضور مسعود کوهستانی‌نژاد و مریم نیازاده

به همراه نمایش فیلم «مرثیه گمشده » با حضور کارگردان خسرو سینایی

و «مرثیه یافت شده» به کارگردانی دوروتا لاتور

سه‌شنبه ۱۱ مهر ساعت ۵ عصر

بنیاد‌ لاجوردی

به مناسبت 75امین سالگرد مهاجرت لهستانی‌ها به ایران نشستی با موضوع بررسی ابعاد تاریخی، اجتماعی و فرهنگی این رویداد، برگزار خواهد شد. در این برنامه مسعود کوهستانی‌نژاد و مریم نیازاده، به ارائه‌ی گوشه‌ای از مستندات و تاثیرات این مهاجرت تاریخی و همچنین تبادلات بین پناهندگان لهستانی و ایرانیان خواهند پرداخت. مسعود کوهستانی‌نژاد، مورخ و پژوهشگر و متخصص اسناد تاریخ معاصر ایران و مولف ده‌ها عنوان کتاب و مقاله در این حوزه است. «مهمانداران پل پیروزی» عنوان سخنرانی اوست که به بررسی رفتار و واکنش ایرانیان نسبت به حضور پناهندگان لهستانی در ایران، در جریان جنگ جهانی دوم می‌پردازد. مریم نیازاده، فارق التحصیل رشته عکاسی از دانشگاه هنر تهران است و در زمینه عکاسی و تاریخ به پژوهش مشغول است. «نگاهی به آرشیوهای دیجیتالی» به تماشای بخشی از عکس‌های مهاجران لهستانی، در ایران همراه با پاره‌ای توضیحات اختصاص دارد.

در ادامه‌ی این نشست، فیلم مرثیه‌ی گمشده به مدت ۹۵ دقیقه، ساخته‌ی خسرو سینایی، به نمایش در خواهدآمد. این فیلم درباره‌ی مهاجرت لهستانی‌ها به ایران در طی سال‌های جنگ جهانی دوم در سال‌های ۱۹۴۱ و ۱۹۴۲ است؛ که ساخت آن به دلیل پاره‌ای از مشکلات ۱۳ سال به طول انجامده ‌است. در پایان به دیدن مستندی ۳۰ دقیقه‌ای با عنوان «مرثیه یافت شده‌» به کارگردانی دوروتا لاتور خواهیم نشست که سی سال پس از فیلم «مرثیه‌ی گمشده» ساخته شده است و به موضوع فیلم و کارگردانش بازگشتی دوباره دارد.

خسرو سینایی، متولد ۲۹ دی ماه ۱۳۱۹ در ساری است. پس از اتمام تحصیلات متوسطه در دبیرستان البرز، در وین همزمان رشته‌های معماری و آهنگسازی خواند. وی فارغ‌ا‌لتحصیل تعلیم و تربیت مرسیقی از کنسرواتوار وین و کارگردانی و فیلمنامه‌ نویسی از آکادمی موسیقی و هنرهای نمایشی وین است. خسرو سینایی سابقه‌ی بیست وپنج سال تدریس در دانشگاه‌های ایران را دارد و در طول پنجاه سال بیش از یکصد فیلم داستانی کوتاه، مستند و سینمایی ساخته است که تعدادی از جوایزی که به خاطر آنها دریافت نموده از این قرارند: دیپلم افتخار داوران بین المللی و مجسمه شهر فرنگ آرشیو فیلم ایران برای فیلم ‘آنسوی هیاهو’، ۱۳۴۷ جشنواره کودکان و نوجوانان، تهران، «گلدان بلورین انجمن مبارزان ضد فاشیسم» برای فیلم سینمائی «زنده باد…..»، ۱۹۸۰ جشنواره بین المللی کارلوی واری، جایزه بهترین کارگردانی برای فیلم «هیولای درون»، جشنواره فجر، جایزه بهترین فیلمنامه برای فیلم «عروس آتش»، سال ۱۳۷۹ جشنواره فجر، دیپلم افتخار انجمن بین‌المللی منتقدان سینمایی، برای فیلم «عروس آتش»، سال ۲۰۰۰ جشنواره کارلوی واری، نشان شوالیه جمهوری لهستان؛ برای فیلم «مرثیه گمشده» سال ۲۰۰۸، مدال «گلوریا آرتیس» از وزارت فرهنگ لهستان برای فیلم «مرثیه گمشده»، سال ۲۰۱۰.

بنیاد لاجوردی، خيابان کريمخان، خيابان نجات‌الهي‌(ويلا)،خيابان سپند‌شرقي، پلاک ۲۰، ساختمان ۳۲

چشم‌های شنوا، گوش‌های بینا | نمایش ویدیو

چشم‌های شنوا، گوشهای بینا
مجموعه فيلم‌هاي كوتاه از سی‌مين دوره ی جشنواره‌ی «ایمجز» تورنتو
با حضور فراز انوشه‌پور کیوریتور جشنواره
پروژه‌های نیومدیا
سه‌شنبه هفدهم مرداد ماه نود و شش | ساعت هفت عصر

به مناسبت سی‌مين دوره ی برگزاری جشنواره ی «ایمیجز»، با همکاری جامعه ی نیومدیا جلسه ای برای نمایش فیلم در ایران تدارک دیده شده است. ‏جشنواره‌ي «ایمیجز»، جشنواره‌اي سالانه واقع در تورنتو كانادا است. این جشنواره از شروع كار خود در سال ١٩٨٧، همواره تلاش كرده است تا پلتفرمي براي نمايش سينماي مستقل و تجربي، ويديوآرت و پروژه‌هاي مبتنی بر رسانه های جدید باشد.

مفهوم مرکزی مجموعه فیلم‌های کوتاهِ حاضر خشونت است و در گستره ای از نگاه موشکافانه‌ به یک حادثه‌ی تیراندازی تا بررسی تفنگ‌های دست‌ساز خالکوبی در زندان، ما را وادار می‌کند تا به خشونت فراتر از نشانه‌های روزمره‌اش بنگریم و صدایش را بشنویم.

فراز انوشه پور هنرمند و کیوریتر ساکن تورنتو کانادا است. او لیسانس خود را در رشته معماری از دانشگاه AA دریافت و سپس در رشته هنر میان‌رشته ای از دانشگاه OCAD مدرک فوق لیسانس خود را کسب کرد. او از سال ۲۰۱۶ کیوریتر جشنواره «ایمیجز» در تورنتو کانادا بوده است.

مکان: خردمند شمالی، کوچه اعرابی سه، پلاک سه، پروژه های نیومدیا

زمان حال نامرئی نسخه ۲.۰ | نمایش ویدیو | کنست‌رام پتسدام

زمان حال نامرئی نسخه ۲.۰ | نمایش ویدیو | کنست‌رام پتسدام | یکشنبه ۲۵ تیرماه ۹۶ | ۴ بعدازظهر

با نمایش آثاری از نیما بهره‌مند | سمیرا هاشمی | آتوسا بنده | رامبد والا | سونا صفایی سوره | بهار صمدی | بهاره کرمی‌فر | رسول اشتری | حامد صحیحی | آریا فرج‌نژاد | سیمین یعقوبی | روناک مشتاقی | علیار راستی | ساناز سهرابی | مهدی شیری

«زمان حال نامرئی»، برنامه‌ی نمایش فیلم ادامه‌داری است که از آرشیو ویدیویی پارکینگالری انتخاب شده است. این برنامه پیش از این در سال 2011 و 2012 به امریکا و برزیل سفر کرده و در سال 2013 بخشی از برنامه‌ی تمرکز بر ایران در فستیوال فیلم روتردام و گوتنبرگ بوده است.

زمان حال نامرئی 2، به‌شکل اختصاصی برای نمایشگاه «دنیاهای ممکن» جمع‌آوری و ایده‌پردازی شده است و قصد دارد تعریف تصاویر متحرک و خارج شدن از مرزهای جغرافیایی را گسترش دهد. نسخه‌ی نهایی برنامه که ترکیب گونه‌گونی از ویدئو-مقاله، مستند، فیلم تجربی، انیمیشن، اجرا و عکاسی است، بر استفاده از ژانرهای مختلف تاکید می‌گذارد. هنرمندان شرکت‌کننده، که اکثرا زیر سی و پنج سال سن دارند، هم در داخل ایران و هم در اقصی‌نقاط جهان کار کرده‌اند. زمان حال نامرئی بر روی نسلی نور می‌تاباند که نمی‌توان به‌روشنی تعریفشان کرد و عموما، به‌شکلی ناخوشایند، با عنوان بین‌المللی مورد هدف قرار می‌گیرند؛ نسلی که به‌دنبال در زمان حال بودن است و آزادی قابل توجه خود را برای تجربه کردن به‌کار می‌گیرد، درحالی‌که حق خود را برای نامرئی بودن محفوظ می‌داند.

آرشیو ویدئویی مستقر در تهران، در سال 2004 در پروژه‌های پارکینگالری بنیان‌گذاری شد و شامل تصاویر متحرک و آثار چندرسانه‌ایِ هنرمندان نوپا از ایران و دیگر نقاط جهان است. این مجموعه به‌وسیله‌ی امیرعلی قاسمی، کیوریتور مستقل ساکن تهران، مفهوم‌پردازی و جمع‌آوری شده است. کتابخانه‌ی ویدیوئی پارکینگالری موج جدید پرجنب و جوش صحنه‌ی ویدئو آرت را از خلال رویدادها، نمایش ویدئوها، کارگاه‌ها و فستیوال دسترسی محدود برای تصاویر متحرک، صدا و اجرا، معرفی می‌کند.

رخداد تازه‌ی مستند نشست پژوهشی 40 : مرتضی آکوچکیان

رخداد تازه مستند در چهل و یکمین نشست پژوهشی خود با حمایت رای بن مستند، دفتر معماری استودیو ۱۲ و جامعه نیومدیا و با همکاری روبرت صافاریان برگزار می کند:
دومین نشست از سلسله نشست های مرتبط با مفهوم دیاسپورا و هویت دیاسپورایی، با تمرکز بر دیاسپوراهای مهاجران در ایران

یکشنبه ۷ خرداد ساعت ۱۸

ستاره ای دور اما روشن (۱۳۹۵)
کارگردان: مرتضی آکوچکیان

آراپيك باغداساريان، هنرمند ارمنى تبار ايرانى طراحى سركش و فيلمسازى دغدغه مند بود كه ٤٦ سال بيشتر عمر نكرد.بررسى و دانستن درباره ى او و قدرتش در طراحى، نگاهش به جامعه ى پيرامون و انتخاب شكل خاصى از زيست و تفكر،انگيزه ى ساخت مستند “ستاره اى دور اما روشن” شد.

همراه با مرتضی آکوچکیان و روبرت صافاریان به تماشا و گفت‌وشنود درباره این مستند می‌نشینیم. نشست مطابق معمول راس ساعت ۶ بعد از ظهر آغاز می شود. محل برگزاری این نشست پروژه های نیومدیا به آدرس زیر و ورودیه آن ده هزار تومان است:
تهران، خیابان کریم خان، خردمند شمالی، اعرابی سه، شماره سه
برای رزرو صندلی لطفاً به صورت مستقیم یا از طریق تلگرام پیغام دهید:
۰۹۰۳۲۰۲۱۹۳۱(مسعود مشایخی)
لینک تلگرام گروه رخداد تازه مستند: https://t.me/joinchat/AAAAAD8-p2JFHFTWIBMnkw
لینک اینستاگرام گروه رخداد تازه مستند: https://www.instagram.com/rokhdadmostanadم

نشست نیومدیا شماره ی چهل و دو | رامبد والا

جامعه‌ی نیومدیا با همکاری جشنواره دسترسی محدود برگزار می‌کند
پس-دید | نمایش ویدیو | جمعه پانزدهم اردیبهشت از ساعت چهار تا هفت و نیم عصر – نشست با کیوریتور، رامبد والا از طریق اسکایپ ساعت هفت و نیم عصر

رخداد تازه‌ی مستند نشست پژوهشی 37 : محمد تهامی نژاد

رخداد تازه مستند در سی و هفتمین نشست پژوهشی خود با حمایت رای بن مستند، دفتر معماری استودیو ۱۲ و جامعه نیومدیا، برگزار می کند:
چهارمین نشست از سلسله نشست های شهر و انسان شهری هماهنگ با فضای پایان سال و ورود به فصل بهار متمرکز بر پدیده سینما در ایران و رابطه مدرنیزاسیون و سینماست؛ به همین منظور در این نشست به تماشای مستندی کم دیده شده و بسیار مهم در تاریخ سینمای ایران خواهیم نشست.

یکشنبه۲۲ اسفند، ساعت ۱۸

سینمای ایران: از مشروطیت تا سپنتا (۱۳۴۹)
کارگردان: محمد تهامی نژاد

سینمای ایران از مشروطیت تا سپنتا، بازگوکننده‌ی ورود «فیلم» به ایران و شکل‌گیری «سینما» از دوره مشروطیت تا فیلمسازی عبدالحسین سپنتا در هندوستان است. این فیلم نخستین کوشش در ثبت چهره‌های تاریخ سینمای ایران به شمار می‌رود. این کار با جمع‌آوری و معرفی فیلم‌هایی همراه شد که سال‌ها از دسترس خارج بودند.

همراه با محمد تهامی نژاد به تماشا و گفت‌وشنود درباره این مستندها می‌نشینیم. نشست مطابق معمول راس ساعت ۶ بعد از ظهر آغاز می شود. محل برگزاری این نشست پروژه های نیومدیا به آدرس زیر و ورودیه آن ده هزار تومان است:
تهران، خیابان کریم خان، خردمند شمالی، اعرابی سه، شماره سه

نشست و نمایش فیلم نیومدیا شماره سی و هشت | محمدرضا فرزاد


مستند «گم‌ و گور» روایتی شخصی از سه روز از ماه تولد فیلم‌ساز در شهریور ۵٧ است. در ساعات اولیه روز جمعه، ۱۷ شهریور ۱۳۵۷، در تهران و چندین شهر ایران حکومت نظامی اعلام شد. صبح همان روز سربازان در میدان ژاله در قلب پایتخت ایران مستقر شدند و به سوی مردمی که از حکومت نظامی اطلاع نداشتند آتش گشودند. آمار دقیق کشته و مفقودشدگان، که بیشتر آنها رهگذران عادی بودند، هرگز مشخص نشد. نه تنها لنز دوربین ها کشتار بی گناهان را ثبت نکرد، بلکه با سانسور رسانه های دولتی مواجه شد. قبل از این فیلم، تنها مدرک سینمایی این واقعه، یک فیلم زیر یک دقیقه ای ضبط شده توسط دوربین فردی ناشناس بود؛ مدرکی که بعد از سقوط رژیم حاکم منتشر شد و به وحشتناک ترین خاطره انقلاب ۱۳۵۷ تبدیل شد. “گم و گور” تصویرخوانی خاطره ثبت شده و روایتی از “قربانی” در حاشیه قتل عام سیاسی است.
.محمدرضا فرزاد در مستند «فالگوش» به تهیه‌کنندگی پیروز کلانتری، نگاهی به حوادث انقلاب اسلامی ایران و به آتش کشیده‌ شدن سینماها از جمله سینما رکس آبادان، در جریان اعتراضات مردمی دارد. در حاشیه انقلاب، بیش از ۱۳۰ سینما که ۲۸ فقره از آنها در تهران بود به آتش کشیده شد.سینما به موضوع مهم درگیری در میدان نبرد فرهنگی‌ انقلاب تبدیل شده بود. فالگوش که سراسر از متریال آرشیوی ساخته شده، فیلم‌مقاله‌ای بر نقش سینما، تلویزیون و فیلم در هر جامعه است.

محمدرضا فرزاد متولد ۱۳۵۷ فارغ التحصیل کارشناسی ارشد تئاتر از دانشکده هنرهای زیبا دانشگاه تهران است. او فعالیت هنری خود را به عنوان شاعر و مترجم آغاز و کتابهای متعددی در این زمینه به چاپ رسانده است. به عنوان فیلمساز مستند، فیلم های او در فستیوال های ملی و بین المللی به نمایش درآمده و موفق به دریافت جوایز مختلفی شده است. فیلم های اول و دوم او، “گم و گور” و “فالگوش” که برای اولین بار در جشنواره فیلم برلین سالهای ۲۰۱۱ و ۲۰۱۲ بر پرده رفت، تا کنون در بیش از ۳۰ فستیوال فیلم به نمایش درآمده است. سومین فیلم وی با نام “مرغانه” برای اولین بار در جشنواره فیلم تسالونیکی (۲۰۱۳) و در رویدادهای متعدد بین المللی نمایش داده شده است. در حال حاضر آخرین فیلم مستند او “عروسی: یک فیلم” که برای اولین بار در بخش رقابتی استادان آینده جشنواره فیلم مستند لاپپزیگ (۲۰۱۵) اکران شد، در رویدادهای مختلف فیلم در سراسر جهان شرکت می کند. فرزاد دانشجوی دکترا در کارخانه فیلم به مدیریت مولف اسطوره‌ای مجارستانی بلا تار است. او همچنان به عنوان عضو هیئت داوران در چند فستیوال بین المللی فیلم شرکت داشته است.

رخداد تازه‌ی مستند نشست پژوهشی 36 : روبرت صافاریان



رخداد تازه مستند در سی و ششمین نشست پژوهشی خود با حمایت رای بن مستند، دفتر معماری استودیو ۱۲ و جامعه نیومدیا، برگزار می کند:

سومین نشست از سلسله نشست های شهر و انسان شهری با تمرکز بر رابطه شهر و انقلاب

یکشنبه ۸ اسفند، ساعت ۱۸

۱۴ آبان روز آتش(۱۳۸۷) ساخته روبرت صافاریان
۱۴ آبان ۱۳۵۷ روزی است که بیشترین آتش‌سوزی‌ها در تهران روی داد. از همان ابتدا این پرسش مطرح شد که این آتش‌سوزی‌ها کار کیست؟ آیا تظاهرکنندگان این ساختمان‌ها را آتش می‌زنند یا عوامل ساواک برای بدنام کردن انقلابیون این کار را می‌کنند؟ فیلم با جست‌وجو در مدارک و فیلم‌های آن دوره در پی این است که جوابی به این پرسش بدهد. در این میان اما پرسش دیگری (و شاید پرسش مهم‌تری) هم مطرح می‌شود که تصاویری که از آن روز موجودند تا چه اندازه به کار یافتن پاسخ چنین پرسشی می‌آیند؟ یا به عبارت دیگر آیا تصویر فوتوگرافیک سندیتی دارد؟

گفت‌وگو با انقلاب(۱۳۸۹) ساخته روبرت صافاریان
قرار بود نام این فیلم گفت‌وگو با تصویرهای انقلاب باشد، اما در پایان معلوم شد که گفت‌وگو با تصویرهای بازمانده از روزهای تظاهرات خیابانی منتهی به پیروزی انقلاب سال ۱۳۵۷ لاجرم گفت‌وگو با خود انقلاب و پرسش از چگونگی بازنمایی آن در فیلم‌ها و عکس‌ها هم هست. این گفت‌وگو به فاصله زمانی بیش از سی سال هم بازاندیشی انقلاب است و هم سرک کشیدن به خاطرات بعضاً خصوصی فیلمساز که آن روزها در خیابان‌های تهران شاهد رویدادها پرتب‌وتاب انقلاب بوده است

همراه با روبرت صافاریان به تماشا و گفت‌وشنود درباره این مستندها می‌نشینیم.


رخداد تازه‌ی مستند نشست پژوهشی 35 : مینا کشاورز

رخداد تازه مستند در سی و پنجمین نشست پژوهشی خود با حمایت رای بن مستند، دفتر معماری استودیو ۱۲ و جامعه نیومدیا، برگزار می کند:

دومین نشست از سلسله نشست های شهر و انسان شهری

یکشنبه ۲۴ بهمن، ساعت ۱۸

در میان امواج(۱۳۹۵)
ساخته مینا کشاورز

رقیه، زنی است که در میناب، شهری که زندگی می کند برای تامین امنیت شغلی زنان دستفروش شهر بازاری محلی را راه اندازی کرده است که بیش از ۸۰۰ زن در آن مشغول به کار هستند ولی شهرداری مانع اوست.

همراه با مینا کشاورز به تماشا و گفت‌وشنود درباره این مستند می‌نشینیم. نشست مطابق معمول راس ساعت ۶ بعد از ظهر آغاز می شود. محل برگزاری این نشست پروژه های نیومدیا به آدرس زیر و ورودیه آن ده هزار تومان است:
تهران، خیابان کریم خان، خردمند شمالی، اعرابی سه، شماره سه

رخداد تازه‌ی مستند نشست پژوهشی 34 : خسرو سینایی

رخداد تازه مستند در سی و چهارمین نشست پژوهشی خود
با حمایت رای بن مستند، دفتر معماری استودیو ۱۲ و جامعه نیومدیا، برگزار می‌کند

 اولین نشست از سلسله نشست‌های شهر و انسان شهری

نمایش سه فیلم کوتاه ساخته خسرو سینایی

یکشنبه ۱۰ بهمن، ساعت ۱۸

درباره تم نشست های آتی گروه رخداد تازه مستند
شهر و انسان شهری

معمولاً وقتی صحبت از شهر می شود ناخودآگاه تصورات متوجه شکل و کالبد شهر می شود. در واقع این باور عمومی وجود دارد که «شهریت» یک «شهر» در گرو راه ها، ابنیه، شمایل های شهری و حدود طبیعی و جغرافیایی است و ویژگی های زیستی و اجتماعی شهروندان فرع به آنها و زاییده این عوامل است. این در حالی است که کالبد شهر و زیست اجتماعی شهروندان در تعامل(تقابل) مستقیم با یکدیگرند و تغییر کالبد شهر و دگرگونی چهره آن تاثیرات بسیاری بر زیست اجتماعی شهروندان و از آن جا، افزایش یا کاهش اقتدار سیاسی آن ها می گذارد.
پس از انقلاب صنعتی در غرب و تثبیت حاکمیت مدرنیست ها بر شهر، در قالب کارگزارانی چون طراحان و برنامه ریزان شهری، نقش مردم در سیاست گذاری های شهری تقریباً به طور کامل رنگ باخت. هر چند تاثیر نظریات منتقدان و نظریه پردازان مارکسیستی چون «لوفور» و «هاروی» در بازپس گیری حق مردم بر شهر در بسیاری از کشورهای غربی موثر واقع شد، اما متاسفانه این تاثیر به دلایل بسیار شامل حال کشور ما نشده است. وضعیت امروزی اداره شهرهای ما حکایت از آن دارد که شهرها همچنان عرصه حکمرانی متولیان شهری است که دست در دست دلالان و اوربانیست ها، منافع سیاسی و اقتصادی خود را در پس توجیهات به ظاهر علمی پنهان می کنند. بنابراین امروزه شهرها علاوه بر صورت پدیداری شان، عرصه نوعی تقابل و رویارویی نیروهای مختلف اند که هر کدام تمایل دارند این عرصه را به نحوی از آن خود کنند. این نیروها توسط کسانی اعمال می شوند که همه به نوعی شهروند محسوب می شوند. از این رو شهروند کسی نیست که صرفاً در شهر زندگی می کند؛ او کسی است که در بده بستان با شهر و نیروهای حاکم بر آن است. او بر شهر نقش می زند و حافظه و تخیلش در پیوندی ناگسستنی با شهر قرار دارد. تغییرات کالبدی شهر تصورات ذهنی او و احساس تعلق اش به شهر را از خود متاثر می سازد و همین احساس تعلق است که رابطه شهر و شهروند را شکل می دهد. بر خلاف تصور، شهروند لزوماً کسی نیست که تن به گفتمان حاکم بر شهر می دهد و منطق پول و سرمایه حاکم بر آن را می پذیرد. همچنین او لزوماً کسی نیست که رمه وار چشم بر توزیع نامتوازن قدرت فرو می بندد و نقش پیچ و مهره های ماشین عظیم سرمایه داری لیبرال و نولیبرال را بازی می کند. اگر به همین دور و اطراف خودمان هم نظر کنیم، در می یابیم که همیشه شهروندان راه هایی را برای دور زدن و ناکارمد کردن سیستم های حکمرانی بر شهر می یابند. شهروندان بر خلاف تصور اوربانیست ها هیچگاه به طور مطلق تابع نظم نمادین موجود نبوده اند و در بسیاری از مواقع خواسته یا ناخواسته همچون ویروسی درون سیستم اقتدار حاکم بر شهر عمل کرده اند. با این حال چنین بنظر می رسد که زمان آن فرا رسیده شهروندان نقشی فعال تر در سیاست گذاری های شهری ایفا کنند و بتوانند به طور مستقیم در خصوص شهرشان تصمیم گیری کنند.
بنابراین بحث شهر و شهروند بنظر پیچیده تر از چیزی است که در نگاه اول بنظر می رسد و گروه رخداد تازه مستند امیدوار است که بتواند با نمایش فیلم ها و شکل دادن مباحث حول و حوش آن ها تا اندازه ای به روشن تر این مباحث کمک کند.

برنامه‌ی نمایش

آوائي كه عتيقه مي شود – 1346 

فيلمي مستند در بارة يك لحافدوز دوره گرد و كه به مرور فراموش مي‌شود

شرح حال –  1348 

فيلمي تجربي در مورد مجسمه‌هاي آهني ژازه طباطبائي . كبوتري كنار پنجرة كارگاه يا نمايشگاه تنديس‌هاي ژازة طباطبائي از پرواز مي‌ماند تا دمي بياسايد. تنديس‌ها كه ريخت و هيئت انساني خود را وانهاده و آهني شده‌اند او را اغوا مي‌كنند كه به جمع آنان بپيوند؛ كبوتر چنين مي‌كند. از همان بدو ورود تنديس‌ها زنده و غيرآهني بودن او را برنمي‌تابند و مي‌كوشند كه او رانيز چون خود آهني نمايند. كبوتر اما مي‌خواهد زنده باشد. جدالي بين كبوتر و تنديس‌ها در مي‌گيرد كه سرانجام به شكست كبوتر و پيروزي تنديس‌ها مي‌انجامد. در پايان آن شب پرمخاطره، كبوتر را مي‌بينيم كه به كبوتري سيمين تبديل شده است

سردي آهن – 1349 

فيلمي دربارة قهرمان وزنه‌برداري آن زمان ايران، محمد نصيري و ركوردشكنی‌اش در مسابقات المپيك و روابط و ذهنیت انسانی

همراه با خسرو سینایی به تماشا و گفت‌وشنود درباره این مستندها می‌نشینیم. نشست مطابق معمول راس ساعت ۶ بعدازظهر آغاز می‌شود. محل برگزاری این نشست پروژه‌های نیومدیا به آدرس زیر و ورودیه آن ده هزار تومان است

برای رزرو صندلی لطفاً به صورت مستقیم یا از طریق تلگرام پیغام دهید. ۰۹۰۳۲۰۲۱۹۳۱ – مسعود مشایخی

پروژه‌های نیومدیا: تهران، خیابان کریم‌خان، خردمند شمالی، اعرابی سه، شماره سه

پریشانی، برنامه نمایش ویدیو

Still from Open Wounds by Simin Yaghoubi

Parishani video program: Still from Open Wounds by Simin Yaghoubi

آرشیو ویدیویی پارکینگ با همکاری جامعه‌ی نیومدیا برگزار می‌کند
پریشانی
نمایش ویدیو

جمعه پنجم آذر پنج تا هشت عصر
پروژه‌های نیومدیا

روز جمعه پنجم آذرماه نود و پنج پروژه‌های نیومدیا میزبان پریشانی برنامه‌ی نمایش ویدیویی است که به همت امیرعلی قاسمی و مهدیه فهیمی در شهر گنت، در بلژیک در یک سالن سینمای مستقل به نمایش در آمده است. برنامه از ساعت پنج تا هشت عصر به صورت لوپ و تنها دو بار به نمایش در می‌آید.

اين برنامه در نظر دارد پريشانى ناشى از ناهنجاری‌هاى ذهنى و بازتاب آن را در گستره‌اى از آثار هنرمندان ايرانى از حيطه‌هاى گوناگون از طريق فيلم و ويدیو مورد بررسى و پژوهش قرار دهد. نمونه‌هايى گسترده از ویدئو و عکاسی تا اجرا ، و از فیلم-بیانیه گرفته تا موزیک- ویدیو، که با دقتى موشكافانه انتخاب شده‌اند و پرسپكتيوهاى متنوعی از موضوع را از زواياى مختلف در اختيار مى گذارند. هنرمندان این برنامه عمدتا در تلاش هستند تا در برابر موقعيت‌هايى كه براى انسانِ در گذار روى مى‌دهد، واکنش نشان دهند و یا روایت‌گران و ناظرانی خود آگاه باشند.

بخش اول
فرید جعفری سمرقندی | رزیتا شرف‌جهان | ندا رضوی پور | سیمین کرامتی | آناهیتا حکمت | پیام مفیدی | رامبد والا

بخش دوم
امیر معبد | طلا وهاب‌زاده | نرگس ناصری | سلیا اسلامیه شمال | شیرین محمد | رسول اشتری | سیمین یعقوبی | الهیار نجفی

سونا صفایی سوره | رامیار والا

نشست نیو مدیا شماره ی بیست و سه | آیدین باقری

نمایش فیلم و نشست نیو مدیا شماره بیست و سه
جامعه نیو مدیا با همکاری بنیاد لاجوردی برگزار می کند:

آیدین باقری | باره‌های شهر
نمایش فیلم و پرسش و پاسخ

چهارشنبه هشتم اردیبهشت ماه نود و پنج – ساعت هفت عصر

City Walls, a film by AIdin Bagheri | Poster by Saman Khosravi

City Walls, a film by AIdin Bagheri | Poster by Saman Khosravi

«باره‌های شهر» فیلمی از آیدین باقری در روز چهارشنبه هشتم اردیبهشت ماه، از ساعت هفت عصر در بنیاد لاجوردی به نمایش در می‌آید.

باقری درباره‌ی این فیلم که گذری کوتاه بر هنر شهری و گرافیتی دارد، می‌نویسد:

چگونه شهری می‌تواند مطلوب ما باشد؟ مناظر شهری تا چه میزان می‌توانند در احساس رضایت ما تاثیر گذار باشند؟ چگونه می توان از حق به شهر* در راستای نیل به رضایت از فضاهای شهری بدون تقابل با حاکمیت شهری استفاده کرد؟

پرسش‌هایی از این قبیل، ما را برآن داشت تا پدیده‌ای کاملا در دسترس و نوظهور همچون دیوارنگاری غیررسمی** را مورد کندوکاو قرار دهیم و با رویکردی جامعه شناختی به بررسی آن در قالب تصویر و مصاحبه‌های با نگارندگان و صاحب‌نظران بپردازیم . این مستند سعی دارد تا علاوه بر ارائه شناخت نسبی پیرامون این پدیده، به طرح این مساله بپردازد که این دیوارنگاران با چه موانع و مشکلاتی مواجه بوده و آیا فعالیت آنان سبب ساز تخریب جلوه شهر و عملی خرابکارانه و یاعملی هنرمندانه فارغ از مباحث زیبایی‌شناختی و یا نوعی مقاومت روزمره در برابر نظم شهری است.

*-حق به شهر،حق تغییر دادن خودمان از طریق تغییر دادن شهر است. به علاوه، این حقی عمومی و نه فردی است ،چه این دگرگونی به طور اجتناب ناپذیری وابسته به اعمال نیروی جمعی در تغییر شکل دادن به روند توسعه شهری است .رجوع کنید به

:(هاروی،مری فیلد ، حق به شهر ریشه های شهری بحران مالی ، ترجمه خسرو کلانتری ،تهران :انتشارات مهرویستا، ۱۳۹۱

**Graffiti

آیدین باقری، متولد ۱۳۷۰ در تهران، جامعه شناس، پژوهشگر، عکاس و مستند‌ساز اجتماعی است. وی در سال۱۳۹۲ از دانشگاه آزاد تهران کارشناسی پژوهشگری علوم اجتماعی، و در سال ۱۳۹۴ کارشناسی ارشد جامعه شناسی دانشگاه ازاد تهران دریافت کرد. علاقه و زمینه‌ی کار او پژوهش در زمینه‌ی مسائل اجتماعی و شهری و نیز عکاسی بوده است. نتایج پژوهش‌های وی در قالب چندین مقاله‌، فیلم مستند ارائه شده که از جمله‌ی آن می توان به مستند «باره‌های شهر» و «اسلک لاینرهای تهران» اشاره کرد. او در حال حاضر در کنار کار مطالعات اجتماعی خود با رسانه ی عکاسی، کلاژ و ویدئو کار می‌کند.

مدت فیلم شصت دقیقه بوده و پس از نمایش گفتگو درباره‌ی فیلم با حضور کارگردان به میزبانی زروان روحبخشان، عکاس، مدرس دانشگاه و منتقد هنری برگزار می‌شود.

این برنامه به زبان فارسی برپا می شود و شرکت در آن برای عموم آزاد و رایگان است. 

بنیاد لاجوردی: کریم خان، نجات الهی، سپند شرقی، پلاک ۲۰
یكشنبه ٦ دى ماه نود و چهار، ساعت شش عصر

برای اطلاعات بیشتر
www.newmedidasoc.com​

City Walls, a film by AIdin Bagheri | Poster by Saman Khosravi

City Walls, a film by AIdin Bagheri | Poster by Saman Khosravi

نشست نیومدیا شماره ی نوزده | ماریکا کوزمیچ

جامعه ی نیو مدیا و فستیوال دسترسی محدود شش با همکاری گالری آران و سفارت لهستان در ایران برگزار می کنند

ویدیوآرت لهستانی (۱۹۷۳-۱۹۷۹) – داستان نانوشته

نشست نیو مدیا شماره نوزده | دکتر ماریکا کوزمیچ

شنبه هشتم اسفندماه نود و چهار
پروژه های آران
ساعت پنج و نیم عصر
Yet Unwritten story - Polish Video Art 1973 - 1979 - Limited Access 6 Festival for Moving Image, Sound & Performance - Poster designed by Amir Moghtada

ویدیو آرت لهستان 1973 – 1979 یک داستان نانوشته

ویدیو‌آرت در لهستان ابتدا در اوایل دهه‌ی ۷۰ میلادی پدیدار شد. صرف‌نظر از دردسترس نبودن تجهیزات (مانند دوربین‌های تصویربرداری) در آن زمان در کشور لهستان، ویدیو به زودی تبدیل به رسانه‌ی مهمی شد که به شیوه‌های مختلفی توسط هنرمندان لهستانی مورد استفاده قرار گرفت.
هنرمندان آوانگارد (اعضای گروه‌های فیلم تجربی مانند کارگروه فیلم‌فرم و گالری کارنت آرت، برپایه‌ی تحربیات‌شان از فیلم تجربی،به اکتشاف در رابطه‌ی میان (حقیقت بصری) و دریافت بینندگان نمودند.
با توجه به این نکته، آنها از ویدیو برای آگاه‌سازی کامل بینندگان از دام‌ها و دستکاری‌های حقیقت توسط رسانه‌های جمعی پرداختند. آنها ویژگی‌های شبکه‌های تلوزیون روی‌آنتن و نقش آنها را در حقیقت همه‌روزه‌ی کشور کمونیستی را بررسی نمودند. تنها تعداد محدودی از آنها، مانند پاول کوک و جولانتا مارکولا (نخستین ویدیوآرتیست زن لهستانی) به استودیوی تلوزیونی دسترسی پیدا کردند. نتیجه‌ی این وضعیت آثار قابل‌توجه کوک «ویدیو ای»، «ویدیو سی» و «ویدیو پی» (محصول سال‌های ۱۹۷۴-۵) بود – و نه آثار حفظ‌شده‌ی مارکولا «ابعاد» (محصول سال ۱۹۷۵).
ویدیوآرت لهستانی در آن زمان همچنین شامل چیدمان‌های ویدیو، مانند ویچق برووسکی و آندره بروسکی بود. چیدمان‌ها گواه آزمون‌‌های متمرکز از ماهییت این رسانه در حوزه‌ی هنربصری در لهستان و اکتشاف درباره‌ی قابلیت بالقوه‌ی ارتباطی ایده‌های انتزاعی با ارتباط به معنی‌ کلی آن بود.
تاریخچه‌ی ویدیو‌آرت اولیه‌ همچنان نیازمند بسط یافتن می‌باشد، ولی در حال حاضر آثار ویدیویی مهم از طریق گنجینه‌ی آنلاین بنیاد آرتون قابل دستیابی می‌باشند. هدف این متن بازنمائی تعدادی از آثارمنتخب و هنرمندان و قابل‌ توجه است که بر اساس مضمون و توسط این بنیاد از سال ۲۰۱۱ گردآوری شده‌اند.

دکتر ماریکا کوزمیچ فارغالتحصیل رشته‌ی تاریخ‌هنر از دانشگاه ورشو با مدرک دکتری در دانشکده‌ی هنر آکادمی موسسه‌ی علوم ورشو  در لهستان می‌باشد. او تحقیقاتی  پیرامون هنر دهه‌ی ۷۰ لهستان صورت داده‌ است. او سمت ریاست بنیاد آرتون (ورشو)، نهادی غیرانتفاعی که بر پژوهش و نمایش هنر لهستانی دهه‌ی ۷۰ تمرکز دارد را بر عهده دارد. او همچنین کیوریتور نمایشگاه‌های هنر معاصر مانند «انتزاعی‌گرائی، رسانه‌ی عکس‌واره» (لودج، لهستان، ۲۰۱۰) و «عکاسی انتزاعی لهستان» (برلین، ۲۰۱۵)، «اجرای نور امکان‌ناپذیر» (با همکاری فلورین سایفان (ورشو ۲۰۱۵) و دیگران) می‌باشد، او همچنین در تالیف کتاب‌هایی که وقف هنر  دهه‌ی ۷۰ لهستان به نگارش در‌آمده‌اند همکاری نموده و در دانشگاه ورشو و کولگوم سیویتاس (ورشو) مشغول به تدریس می‌باشد.