دسته: Uncategorized

همکاری جامعه‌ی نیومدیا با فستیوال حیاط گالری اِی جی

فستیوال حیاط با همکاری جامعه‌ی نیومدیا
آرشیو ویدیویی پارکینگ با همکاری جامعه‌ی نیومدیا در فستیوال حیاط که به ابتکار گالری اِی جی در تهران و سه شهر شیراز، اصفهان و شیراز برگزار می‌شود، شرکت کرده است و در این فستیوال سه برنامه‌ی «سینما‌ی تراشه/مشترک» به انتخاب مارلیس پوشل، «زمان حال نامرئی ۳» به انتخاب امیرعلی قاسمی و هوموساپینس به انتخاب آرش خاکپور را ارائه می‌کند.

زمان حال نامرئی ۳
آتوسا بنده | شیلان برهانی | نیما بهره‌مند | علیار راستی | مجتبی سرانجام‌پور | مهدی شیری | بهار صمدی | نبراس هویزاوی.
به انتخاب امیرعلی قاسمی | آرشیو ویدیویی پارکینگ
روز یکشنبه بیستم مرداد ۹۸ – ساعت ۹ شب
«زمان حال نامرئی»، برنامه‌ی نمایش فیلم ادامه‌داری است که از آرشیو ویدیویی پارکینگالری انتخاب شده است. این برنامه پیش‌ازاین در سال ۲۰۱۱ و ۲۰۱۲ به کانادا، امریکا و برزیل سفر کرده است. در سال ۲۰۱۳ بخشی از برنامه‌ی «فوکوس ایران» در فستیوال فیلم روتردام و گوتنبرگ بوده است.
بخش دوم این برنامه‌ی دائماً درحال بروزرسانی، در شهرهای پوتسدام آلمان و آیندهوون هلند به نمایش درآمده است. «زمان حال نامرئی نسخه ۳» به شکل اختصاصی برای «فستیوال ویدیویی حیاط» در گالری اِی جی جمع‌آوری و ایده‌پردازی شده است. این برنامه قصد دارد میدان دید تصاویر متحرک را وسعت ببخشد و از مرزهای جغرافیایی فراتر رود.
نسخه‌ی حاضر برنامه بر اینکه رسانه‌های مختلف چگونه ممکن است با یکدیگر ملاقات کنند تمرکز دارد و می‌توان طرح کلی آن را با این کلیدواژه‌ها ترسیم کرد: مناظر، امر روزمره، دل‌تنگی و در نهایت خود رسانه‌ی عکاسی.
هنرمندان شرکت‌کننده هم در داخل ایران و هم دیگر نقاط دنیا زندگی و کار می‌کنند. «زمان حال نامرئی» تلاش می‌کند بر روی نسلی نور بیندازد که از به تعریف درآمدن در گریزند و عموماً، به شکلی ناخوشایند، با برچسب‌های بین‌المللی مورد هدف قرار می‌گیرند؛ نسلی که به دنبال بودن در زمان حال، آزادیِ قابل‌توجه خود را برای تجربه کردن به کار می‌گیرد، درحالی‌که حق خود به نامرئی بودن را نیز محفوظ می‌داند.
– فانتوم زون | آتوسا بنده | ۰۶: ۱۰ | ۲۰۱۶
– شبیه | مهدی شیری | ۱۴:۴۲ | ۱۳۹۷
– نمای ثابت | علیار راستی | ۰۳:۱۳ | ۲۰۱۷
– عکسعسل | شیلان برهانی | ۰۶:۰۰ | ۱۳۹۳
– امروز | بهار صمدی | ۰۳:۰۵ | ۲۰۱۱
– گفتگو | نیما بهره‌مند | ۰۲:۰۲ | ۲۰۱۲
– آیا جاده سرنخی نشان می‌دهد؟ | نبراس هویزاوی | ۱۷:۱۷ | ۱۳۹۷
– منظره متناقض | مجتبی سرانجام‌پور | ۰۲:۵۸ | ۲۰۱۵

سینما‌ی تراشه/مشترک
به انتخاب مارلیس پوشل | پلت‌فرم اشتراکی گلدن پیکسل
با همکاری جامعه‌ی نیومدیا / امیرعلی قاسمی | شنبه نوزدهم مرداد ۱۳۹۸ | ساعت ۹ شب
«اوان کالدر ویلیامز»، در حال کاوش چیزی است که خود آن «سینمای تراشه‌ها» می‌نامد: آغاز این کاوش به حس جذب شدنی بازمی‌گردد که تصویر تکرارشونده‌‌ی ذرات شناور شیشه در هوا ایجاد می‌کند. تولید تصویری که وسواس ثبت کردن ذرات را دارد، اما درعین‌حال سرشت ترکیبی خود را حفظ می‌کند. ترکیب‌بندی به‌عنوان یک رویه، ذهن او را به خود مغول کرده است: گردآوری لایه‌ها، سکانس‌ها، مکان‌ها و لحظات گذرا از طریق بکار گیری انواع دستگاه‌ها‌یی که درآن‌واحد به مکانی برای مخابره، نظارت و دخالت تبدیل‌شده‌اند. سینمایی که سرشت نمایه‌ای خود را ازدست‌داده است، اما هرگز قادر نیست خطوط اتصال خود را به‌تمامی پنهان کند: اختلالات، گلیچ‌ها و صفحات شکسته. «سفر»ی از مسیر امواج نور، برخلاف جهت گِرِین‌های تاریخ (فیلم): مفهوم نوردهی چیزی به مراتب والاتر از یک امر فنی است. (روهم، تروتمن)
فیلم‌های این برنامه با تکرارهایی سر و کار دارد که در حال حاضر تصاویر متحرک از سر می‌گذرانند و در‌هم‌پیچیدگی‌های سیاسی اجتماعی آن‌ها: مداخلات حفظ قانون کپی‌رایت به‌عنوان یک ابزار هنری (نسیا) و انفجار تخریب حساب‌شده‌ی لابراتوارهای سابق کداک که در شبکه‌های اجتماعی پژواک یافت (اشمیت). این نوع سینما کدام فضاهای «اشتراکی» را تولید می‌کند؟ درحالی‌که صفحه‌ی نمایش به‌عنوان ابزاری عمل می‌کند که ما را از آنچه می‌بینیم جدا می‌کند (کوتین/کیندلینگر)، سینما به وعده‌ی گرد هم آوردن جمعی از تماشاگران که دغدغه‌های مشترکی دارند عمل می‌کند (پوشل) – نه‌تنها از منظر معمارانه، بلکه با روایت‌هایی که هویت‌ ملی و تعریف از خویش را شکل می‌دهند. (سیمکو/مایر/رایترر)
پلت‌فرم اشتراکی گلدن پیکسل، فضایی کوچ‌نشین است که ابتدا در وین، اتریش تشکیل شد. این پلت‌فرم بر نقطه تقاطع میان هنر و تصویر متحرک قرار دارد. تمرکز آن بر پژوهش درباره‌ی سازوکار فیلم‌های مستند است.
– لیزا تروتمن | ۶۵۰۰ | ۸:۳۴
– ویکتوریا اشمیت | و ا و (کداک) | ۲:۳۵
– پیتر کوتین و فلوریان کیندلینگر | دیوار پنجم | ۱۱:۳۴
– مارلیس پوشل | سینما کریستال | ۱۴:۳۰
– کُنستانزه روهم | تراولینگ / نقشه‌ی ۲۳۴ / بیرونی / شب | ۲:۱۴
– لیدیا نسیا | اعوجاج | ۴:۴۰
– میشاییل سیمکو/ مارلین مایر/ اولریش آ. ریته‌رر | خاطرات غلط | ۲۳:۰۰


فیلم مستند هموساپین
کارگردان: نیکولاس گریهالتر
به انتخاب آرش خاکپور
هموساپین فیلمی است درباره‌ی محدودیت و شکنندگی نوع بشر، پایان عصر صنعت و معنای انسان بودن.
بعد از رفتن، چه چیز از حیات‌مان باقی خواهد ماند؟
فضاهای خالی، ویرانه‌ها، شهرهایی پوشیده از پوشش گیاهی مضاعف و آسفالت تکه‌تکه: مناطقی که در حال حاضر در آنجا سکونت داریم، اما بدون هیچ نمودی از انسان. ابتدا متروک و در حال زوال است و سپس به‌تدریج پس از مدت‌ها جدا افتادگی، توسط طبیعت پس گرفته می‌شود. از چشم‌انداز یک سناریو از آینده‌ا‌ی محتمل، این فیلم قصیده‌ای برای بشریت است.
«نیکولاس گریهالتر سناریویی آزارنده را به تصویر می‌کشد که به‌موجب آن دنیای ساخته‌شده به دست بشر به آهستگی توسط طبیعت باز پس گرفته می‌شود: به یک اندازه مستند و علمی تخیلی است، توأمان معاصر و پسا آخرالزمانی است.»

مونیخ: تهران از مسیر کناری

مونیخ: تهران از مسیر کناری

سه روز با پایتخت از مسیر برنامه نمایش فیلم، چیدمان، و نشست درباره پایتخت ایران با فیلم‌های مستند، ویدیو و فیلم تجربی
به انتخاب امیرعلی قاسمی | آرشیو ویدیویی پارکینگ
۲۱-۲۲-۲۳ تیر ۱۳۹۸

نسخه‌ی ششم سینما ایران، فستیوال فیلم‌های ایرانی، در شهر مونیخ آلمان برگزار خواهد شد. با همکاری: کتابخانه شهر مونیخ اداره فرهنگ و هنر شهر مونیخ آرشیو ویدیویی پارکینگ، جامعه‌ی نیومدیا و هینترلند گالری – وین
«تهران از مسیر کناری»، یک برنامه‌ی نمایش فیلم در جریان است که مسیر خود را از شهر وین آغاز کرده و اکنون به دعوت فستیوال سینما ایران به شهر مونیخ می‌آید. تهران از مسیر کناری به دعوت گالری هینترلند به‌موازات هفته‌ی هنر وین در سینمای مستقل شیکاندر به نمایش درآمد و اکنون در جشنواره‌ی سینما ایران در آلمان به روی پرده خواهد رفت
امیرعلی قاسمی کیوریتور مستقل و مدیر هنری جامعه‌ی نیومدیا در تهران با نگاهی به مجموعه‌ی آرشیو ویدیویی پارکینگ و مستندهای به نمایش درآمده در سلسله نشست‌های رخداد تازه‌ی مستند، انتخاب این برنامه را به عهده داشته است.
تهران از مسیر کناری شامل فیلم‌های مستند، ویدیو و سینمای تجربی است و مؤلفان مختلفی را از حیطه‌های مختلف کنار هم قرار می‌دهد که هریک با نگاهی خلاق و گاهی انتقادی به بازنمایی و واکاوی پاره‌هایی از این ابرشهر پرداخته‌اند: معماران، فیلم‌سازان تجربی، هنرمندان تجسمی، عکاسان و مستندسازان و طراحان رقص
با نمایش آثاری از کاوه مهربانی، سامان خسروی، مهدی باقری، پیروز کلانتری، علیرضا رسولی نژاد، امیرعلی قاسمی، بهمن کیارستمی، پالیز خوش‌دل / زینب تبریزی، ژاله نساری، سیاوش نقش‌بندی، بهار صمدی، آرش فشارکی، ستاره جباری، احسان بهمنش، آرش خاکپور/ آرش رادکیا، امیرعلی محبی‌نژاد، نبراس هویزاوی، رویا کشاورز، مونا کاکنج، فوژان خواجه، طنین ترابی و رها فریدی
با تشکر از پوریا جهانشاد و ستاره جزایری

اپن-استودیو ویدیوگرافی | به هدایت نازل امامی

مدرسه‌ی تابستانی فیلم، ویدیو و نیومدیا برگزار می‌کند

اپن‌استودیو: نازگل امامی

پروژه‌های نیومدیا

یکشنبه، ۱۶ تیر ۹۸ | ۶-۹ عصر

نازگل امامی در سال ۱۳۵۷ در تهران متولد شد. او به‌عنوان فیلم‌ساز و هنرمند رسانه در کلن زندگی و کار می‌کند. نازگل مدرک کارشناسی ارشد خود در رشته‌ی ارتباط تصویری از دانشگاه ووپرتال و مدرک کارشناسی خود را از آکادمی هنرهای رسانه‌ای کلن دریافت کرد. از آغاز فعالیت حرفه‌ای خود، نازگل امامی به‌عنوان طراح گرافیک، طراحی حرکت و مدیر تولید، دستیار کارگردان ایستگاه‌های تلویزیونی متعدد و همچنین به‌عنوان تهیه‌کننده کار کرده است. او برای موزه‌ها و مؤسسات هنری و مدارس،  کارگاه‌های آموزش رسانه برای کودکان و نوجوانان درزمینه‌ی عکاسی، فیلم و فنون انیمیشن طراحی کرده است. او برای پروژه‌های تئاتری و نوازندگان فراوانی در آلمان، اتریش و یونان ویدیو برای صحنه طراحی کرده است. آثار او در ایران، ترکیه، صربستان، برزیل، هلند، فرانسه و ایالات‌متحده نمایش داده شده است. به‌علاوه، به‌عنوان یک هنرمند بین‌رشته‌ای، او با رسانه‌های متنوعی مانند ویدیو، انیمیشن، عکاسی، طراحی و معماری در پروژه‌هایش کار می‌کند. او در آثار خود بر موضوعات اجتماعی مانند هویت، مهاجرت و زندگی حرفه‌ای متمرکز است. آخرین فیلم کوتاه او «ذره‌بین»، پروژه‌ای بین‌المللی است که با حمایت موسسه‌ی گوته، در عمان انجام شده است. این فیلم بخشی از پروژه سینمایی «فراتر از مرزها – داستان‌های آزادی و دوستی» است که تنها مخاطب خود را تمام کودکان مهاجر را در سرتاسر جهان می‌داند. در مارس ۲۰۱۸، «فراتر از مرزها» برای اولین بار در سینماهای آلمان و کمپ‌های مهاجران نمایش داده شد.

شرکت برای عموم آزاد و رایگان است.

پروژه‌های نیومدیا: کریم‌خان، خردمند شمالی، اعرابی ۳، پلاک ۳

انیمیشن؛ تجربه #۲۱ | فاطمه حسینی شکیب

انیمیشن؛ تجربه با همکاری جامعه نیومدیا #۲۱ | انیمیشن مستند ۱ |  فاطمه حسینی شکیب
چهارشنبه ۴ اردیبهشت ۹۸
ساعت ۶ عصر
پروژه‌های نیومدیا

مستند انیمیشنی یا انیمیشن مستند، گفتمان نسبتا جدیدی در استفاده از امکانات بیانی و زیبایی‌شناسانه، تکینک‌ها و فرمت‌های سنتی و مدرن انیمیشن برای بازنمایی یا صحبت‌کردن درباره واقعیت و امر واقعی است. درحقیقت، آنجا که مفاهیم و رویکردهای شناخته‌شده در آثار مستند زنده از بیان عاجز می‌مانند، انیمیشن لب به سخن می‌گشاید

در دهه‌های اخیر، انیمیشن مستند به عنوان رویکردی آلترناتیو برای گفتگو و پیشنهاد درباره واقعیت‌های عینی و یا ذهنی و با گذر از چالش‌های بسیار، بر اساس تعاریف محافظه‌کارانه و متعصاانه از هم انیمیشن و هم مستند، به گفتمانی پذیرفته و مشروع بدل گشته است. این چالش هستی‌شناسانه از تناقض ظاهری میان ذات دستکاری شده و به تمامی کنترل شده انیمیشن و تعاریف عام و کلیشه‌شده فیلم مستند به عنوان اثری دستکاری نشده و یا بازنمایی عینی و بی‌تعصب واقعیت عینی از طریق فیلم‌برداری آن ناشی می‌شود. امروزه این تناقضات و مناقشات اولیه در ظهور فرم مستند انیمیشنی به محملی پربار برای بحث‌های عمیق‌تر درباره ذات نامتعارف واقعیت و ناممکن بودن گذر از مرزهای بازنمایی برای نمایش بی‌واسطه آن منجر شده است

فاطمه حسینی شکیب در نشست روز چهارشنبه ۴ اردیبهشت ۱۳۹۸ در «انیمیشن: تجربه» با ارائه مباحث نظری و آکادمیک مبحث انیمیشن مستند، و نمایش طیفی از رویکردها و فرمت‌های آن آغازگر این فصل از برنامه‌های انیمیشن تجربه در جامعه نیومیدیا خواهد بود

غبار در حرکت | اصفهان

.

جامعه‌ی نیومدیا با همکاری آتلیه مهرگان

غبار در حرکت | اصفهان

نمایش فیلم و ویدیو از آرشیو ویدیویی پارکینگ به انتخاب امیرعلی قاسمی

به همت مینو ایرانپور

آرش خسرونژاد | مینو ایرانپور| علی مومنی | امیرعلی محبی‌نژاد | آناهیتا حکمت | ژاله نساری | آرش فشارکی | بهرام بیضایی  | سامان خسروی | آریا فرج‌نژاد | تسا کنپ | نازگل امامی

تاریخ: جمعه، پنجم بهمن ماه، ۱۳۹۷

زمان: ساعت چهار بعدازظهر

مکان: اصفهان، خيابان بزرگمهر، خيابان كسري غربي، چهارراه نيلفروش زاده، پلاك ٤٠، آتلیه مهرگان

مدت نمایش فیلم‌ها یک ساعت به همراه گفتگو با کیوریتور در ادامه

غبار در حرکت برنامه‌ی باز و در جریان است به‌موازات غبارنامه، از آرشیو ویدئویی پارکینگ که توسط امیرعلی قاسمی انتخاب شده است و برای بار نخست در لهستان برای پایگاه مجله‌ای آنلاین به نام اُبیگ وابسته به مرکز‌هنرهای معاصر ورشو، رونمایی شد و پس از نمایش در پروژه‌های نیومدیا در تهران، نگارخانه‌ی هان در شیراز،  گالری راه یادگاران در کرمان، گالری مرداد در بندرعباس، در روز جمعه پنجم بهمن ۹۷ در آتلیه مهرگان به همت مینو ایرانپور به نمایش درمی‌آید.

اطلاعات بیشتر

http://fa.newmediasoc.com/projects/moving-dust/

غبار در حرکت | بندرعباس

غبار در حرکت | بندرعباس

نمایش فیلم و ویدیو از آرشیو ویدیویی پارکینگ به انتخاب امیرعلی قاسمی

آرش خسرونژاد | مینو ایرانپور| علی مومنی | امیرعلی محبی‌نژاد | آناهیتا حکمت | ژاله نساری | آرش فشارکی | بهرام بیضایی | سامان خسروی | آریا فرج‌نژاد | تسا کنپ | نازگل امامی

تاریخ: شنبه یک دی نود و هفت

ساعت شش عصر

آدرس: بندرعباس، شهر نمایش، بلوار معلم، بهارستان ۱۸، شماره سه

غبار در حرکت برنامه‌ی باز و در جریان است به‌موازات غبارنامه، از آرشیو ویدئویی پارکینگ که توسط امیرعلی قاسمی انتخاب شده است و برای بار نخست در لهستان برای پایگاه مجله‌ای آنلاین به نام اُبیگ وابسته به مرکز‌هنرهای معاصر ورشو، رونمایی شد و پس از نمایش در پروژه‌های نیومدیا در تهران، نگارخانه‌ی هان در شیرازو گالری راه یادگاران در کرمان در اول دی ماه در گالری مرداد بندعباس به نمایش درخواهد آمد.
غبار در حرکت مجموعه‌ای از آرشیو ویدیویی پارکینگ را گرد هم می‌آورد که درباره بازنمایی غبار در تصویر متحرک در آثار هنرمندان و فیلم‌سازان کندوکاو می‌کند. غبار در حرکت آثار هنرمندان ذیل را به تصویر می‌کشد: آرش خسرونژاد | مینو ایرانپور| علی مومنی | امیرعلی محبی‌نژاد | آناهیتا حکمت | ژاله نساری | آرش فشارکی | بهرام بیضایی | سامان خسروی | آریا فرج‌نژاد | تسا کنپ | نازگل امامی

اطلاعات بیشتر

http://fa.newmediasoc.com/projects/moving-dust/

غبار در حرکت | کرمان

نمایش فیلم و ویدیو از آرشیو ویدیویی پارکینگ به انتخاب امیرعلی قاسمی

تاریخ: بیست و سوم تا بیست و نهم آذر ۱۳۹۷

گشایش جمعه بیست و سوم آذر –  ۵ تا ۸ شب

مکان: کرمان | خیابان شهید بهشتی (شریعتی) | بین چهارراه سمیه و چهارراه ولیعصر | موسسه فرهنگی هنری راه یادگاران همایون صنعتی

غبار در حرکت برنامه‌ی باز و در جریان است به‌موازات غبارنامه، از آرشیو ویدئویی پارکینگ که توسط امیرعلی قاسمی انتخاب شده است و برای بار نخست در لهستان برای پایگاه مجله‌ای آنلاین به نام اُبیگ وابسته به مرکز‌هنرهای معاصر ورشو، رونمایی شد و پس از نمایش در پروژه‌های نیومدیا در تهران و نگارخانه‌ی هان در شیراز، از بیست و سوم تا بیست و نهم  آذر ماه ۱۳۹۷ به همت گالری راه یادگاران در کرمان به نمایش درمی‌آید.

غبار در حرکت مجموعه‌ای از آرشیو ویدیویی پارکینگ را گرد هم می‌آورد که درباره بازنمایی غبار در تصویر متحرک در آثار هنرمندان و فیلم‌سازان کندوکاو می‌کند. غبار در حرکت آثار هنرمندان ذیل را به تصویر می‌کشد: آرش خسرونژاد | مینو ایرانپور| علی مومنی | امیرعلی محبی‌نژاد | آناهیتا حکمت | ژاله نساری | آرش فشارکی | بهرام بیضایی | سامان خسروی |  آریا فرج‌نژاد | تسا کنپ | نازگل امامی

اطلاعات بیشتر

http://fa.newmediasoc.com/projects/moving-dust/

غبارنامه

غبارنامه

از جمعه سی و یکم فروردین ۹۶
در پروژه‌های نیومدیا

غبارنامه پروژه‌ای کیوروتوریال و تحقیقی-آرشیوی از جامعه‌ی نیومدیا است که از سال نود و چهار در پاسخ به دعوتی از مرکز هنرهای معاصر ورشو کلید خورد، اما به دلیل مشکلات مختلفی رونمایی نشد، در سال جدید جامعه‌ی نیومدیا در صدد آن برآمد تا یک دیوار از پروژه‌های نیومدیا را به اتاق مطالعه‌ی غبار اختصاص دهد، به موازات این چیدمان تغییرکننده در سالن نمایش و تلویزیون‌ها آثاری آرشیوی به نمایش درخواهند آمد، از مستند گرفته تا آثار هنری ویدیویی، کار بر روی کاغذ و بایگانی اخبار و تصاویر در زمینه‌ی بحران ریزگردها و مشکلات زیست محیطی حاصل از کم‌آبی تا تاویل های انتزاعی و استعاری از پدیده‌ی غبار، پروژه از مخاطبین دعوت می‌کند تا حضور فعال در شکل‌گیری گفتگو، آرشیو و توسعه‌ی مدخل‌های این دانشنامه ایفا کنند، همانگونه که ویکیپدیا به شیوه‌ای عمومی و مشارکتی با ارجاع به منابع بیرون از خود گسترش می‌یابد

در رابطه با مفهوم غبار سوال‌هایی عمده و بنیادی شکل می‌گیرد که غبارنامه در تلاش است آنها را باز طرح کند و آنچه بدیهی می‌پنداریم را در پاسخ به آنها راستی‌آزمایی: از غبار چه می دانیم؟ آیا تنها به ذرات معلق و گردهای نشسته بر سطوح را غبار می‌دانیم یا خوانش‌ها و لایه‌های دیگری نیز میتوان برای این پدیده متصور شد؟ آیا ما به طور دائمی به غبار محکوم شده‌ایم یا می توان به آسانی از آن گریخت؟ آیا می توان آن را به عنوان وضعیت/فضایی پذیرفت که موقعیت‌سازی برای تغییر باشد؟ چگونه می توان با نگاه به چگالی غبار یا ناپایداری‌اش رابطه ی مرکز و حاشیه را دوباره ترسیم کرد؟ ارجاعات غبار به مرگ، فرسودگی و تحلیل رفتن سابقه‌ی آنچه به عنوان شی وجود داشته است، چه می تواند باشد؟ چطور است که ترکیب دائما متغیرِ غبار، اجبار و ضرورت را دوباره پیش می‌کشد؟

«غبارنامه» دانشنامه‌ای در جریان با قابلیت تغییر و اضافه شدن مطالب مختلف است. یک مجموعه‌ی آرشیوی و حاصل گردآوری متن، تصویر، فیلم و غیره، در طیف متنوعی از مسائل زیست محیطی گرفته تا مسائل فلسفی انتزاعی پیرامون مبحث غبار. بخش‌های مختلف «غبارنامه» به مرور زمان و در روند جست‌وجو و پژوهش تکمیل می‌شود. پاره‌ی نخست این پروژه یک سالن اجتماعات سیار با دیواری دائما در تغییر، در محدوده‌ی پروژه‌های نیومدیا خواهد بود که امکان فضاسازی و چیدمان‌های متنوع را به فراخور موضوع مدخل‌ها می‌دهد

پروژه‌های نیومدیا: کریمخان زند، خردمند شمالی، اعرابی سه، پلاک سه
ساعت بازدید جمعه‌ها از ساعت ۴ تا ۸ شب و دیگر اوقات با هماهنگی قبلی با
تلفن: ۸۸۸۲۹۲۵۳ یا

http://fa.newmediasoc.com/projects/moving-dust/

میزگرد «ویدئو در تئاتر» | پگاه طبسی نژاد و حسام نورانی

جامعه‌ی نیومدیا با همکاری عمارت روبرو برگزار می کند

«ویدئو در تئاتر»

از سری نشست های بینا رشته ای دسترسی محدود ۷، میزگردبا حضور پگاه طبسی نژاد و حسام نورانی

در روز دوشنبه بیست و یکم فروردین، ساعت شش

پگاه طبسى‌نژاد هنرمند بینارشته‌اى است كه در زمينه‌هاى اجراهاى تجربى، پرفورمنس اينترنتى (شبكه‌اى) و چيدمان‌هاى تعاملى فعاليت مى‌كند. وی ليسانس خود را در رشته كارگردانى تئاتر از دانشگاه هنر تهران دريافت و سپس در رشته هنر ميان‌رشته‌اى از دانشگاه سايمون فريزر کانادا مدرك فوق‌ليسانس كسب كرد. او هم‌چنين در زمينه رقص معاصر و طراحى رقص در كنسرواتوار رقص پاريس آموزش ديده است.
بيشتر تحقيقات و مطالعات طبسى نژاد در زمينه نظريه «حضور» و گفتگو (تعامل) ميان رسانه‌هاى مختلف هنرى است. وى به تعامل و بر هم‌كنش ميان مرزهاى فرم‌هاى غيرمتجانس هنر معتقد است . پگاه طبسى نژاد در چهارمين سالانه هنر ديجيتال تهران -تادااكس ٠٤- چيدمانى ١٢ روزه به نام «مونیتورینگ (تهران)» را ارائه كرد كه به طرح پرسش درمورد چگونگى و كيفيت حضور ساكنين شهر تهران مى‌پرداخت.
از ديگر پروژه‌هاى وى در كانادا مى‌توان به «مونیتورینگ (خانه عروسك)» -شامل بيش از ٦٠ ساعت پرفورمنس مستمر به همراه چيدمانى مجازى-، «خاطرات جعلى»، «مرا بخوان» و «كاريزما» اشاره كرد كه «كاريزما» در فستيوال‌هاى Push-Festival- Push-OFF كانادا و Dancing on the Edge Festival در هلند اجرا شده است.

حسام نورانی
متولد دی ماه ۱۳۵۰، تهران
فارغ‌التحصیل معماری، فعالیت حرفه‌ای در شرکت‌های مهندسین مشاور معماری و شهرسازی از سال ۱۳۷۲تا ۱۳۷۹. فعالیت حرفه‌ای در سینما و تئاتر از سال ۱۳۷۹ تا کنون.
دستیاراول کارگردان و برنامه‌ریز در فیلم‌هایی به کارگردانی: بهمن فرمان آرا، کامبوزیا پرتوی، بهمن کیارستمی، جورج اوواشویلی، رسول ملاقلی پور، مانی حقیقی، علی رفیعی، فریدون جیرانی و …ویدئو‌آرتیست و مدیر فنی در نمایش‌هایی به کارگردانی : امیررضا کوهستانی، حسن معجونی، اشتفان وایلدر، محمدعاقبتی، نیما دهقان، کیومرث مرادی و…. شرکت در نمایشگاه‌های گروهی ویدئو اینستالیشن: مرکز هنرهای نمایشی مارین باد، فرایبورگ (آلمان ۱۳۸۸)، نگارستان آن (تهران، ایران ۱۳۹۱)، گالری آریانا (ایران ۱۳۹۳) و اجرای در حدود ۲۰ ویدئو اینستالیشن از هنرمندهای مختلف.

نشست نیومدیا شماره بیست و هفت | پویا جهانشاهی

نشست نیومدیا شماره‌ی بیست و هفت | پویا جهانشاهی
فرهنگ بصری دوگانه
کاربردهای پژوهشی و کیورتوری در عرصه‌ی چندفرهنگی
بیست و سوم تیر ماه، ساعت هفت تا هشت و نیم
بنیاد لاجوردی
27-Pouya-Jahanshahi

نشست بیست و هفتم نیومدیا با حضور پویا جهانشاهی (کارشناش ارشد هنر از دانشگاه کل‌آرتس، طراح و محقق و استادیاردانشگاه اوکلاهما دربنیاد لاجوردی برگزار می‌شود، در این جلسه او در راستای تزش در موسسه‌ی هنر کالیفرنیا به «فرهنگ دوگانه‌ی بصری» و چگونگی به‌کار گیری روش‌شناسی و زاویه دید آن بر طراحی خواهد پرداخت و در پایان به پرسش ها پاسخ خواهد داد

پویا جهانشاهی طراح گرافیک، فیلم‌ساز و معلم است. او۳۰ سال پیش از کشور خود مهاجرت نمود و در حال حاضر ساکن آرنج‌کاونتی کالیفرنیا است.او مدرک کارشناسی‌ارشد خود را در رشته‌ی طراحی گرافیک و رسانه‌های متعامل از موسسه‌ی هنر کالیفرنیا (کل‌آرتز) دریافت نموده است. پژوهش او برپیرامون پیشرفت‌جهانی آنچه او از آن با عنوان «فرهنگ‌های بصری دو‌رگه» یاد می‌کند، متمرکز بوده است. جایی که در بارور شدن فرهنگ‌ها از یکدیگرباعث پدید آمدن قلمرو‌های بصری جدید و شکل های تایپوگرافیک شده است. جهانشاهی در پژوهش دوره‌ی کارشناسی ارشد خود «تشریح/ کالبد‌شناسی یک پیام بصری» خود به کاوش در زمینه‌های نشانه‌شناسی و روند ارتباط بصری می‌پردازد.
منظر فکری «دوگانگی فرهنگی»، مفومی است دنیای تصویری او را به پیش می راند و این نکته در آثار او در رسانه های متفاوت نیز نمایان است.هم زمان با طرح موضوعاتی از این دست در ارتباط با مسائل بینا-ملیتی، جهانشاهی هم اکنون در حال کار روی فیلم مستقلی است با عنوان «زبان بصری طراحی گرافیک ایرانی». او وقتش را همچنین، با دنبال کردن سرگرمی‌های خود مانند خطاطی ایرانی، چاپ‌ سیلک و شعرمجسم می‌پردازد. پویا جهانشاهی سمت جدید خود به عنوان استادیار طراحی‌گرافیک در دانشگاه ایالتی اوکلاهما ، در دانشکده‌ی علوم و هنرها آغاز کرده است.

نشست نیومدیا شماره بیست وشش |امیلی کاستر و لیندوکولشه سوبکوا

نشست نیومدیا شماره بیست وشش
گفتگوی امیلی کاستر و لیندوکولشه سوبکوا
سه‌شنبه هجدهم خرداد نود و پنج
ساعت شش و نیم عصر
پروژه های نیومدیا
دسترسی هنرمندان به کمک‌های مالی عمومی، حمایت‌های خصوصی، تحصیلات هنری، گفتمان‌های آکادمیک، بازار جهانی هنر، مخاطبان انبوه یا حتی ارائه‌ در محیط‌های هنری، در هر کشوربا کشور دیگر متفاوت است و‌ بر فرصت‌های هنرمندی که به این بازار وابسته است تاثیرگذار خواهد بود. ایده اصلی نمایشگاه‌های گالری نومنزآرت بر کاهش وابستگی هنرمند به بازار‌هنر محلی و ورود او به بازار جهانی متمرکز است. در این پروژه از ایده نمایشگاه‌های‌ پاپ‌آپ (موقت و سیار) بدون مکانی ثابت، دیوار‌های سفید ونورپردازی ایده‌آل استفاده می‌ شود.امیلی کاستر مدیر و کیوریتور گالری درباره‌ی این که موقعیتی که گالری پاپ‌آپ به وجود میاورد، چگونه بر محدودیت اعمال شده و شرایط محیطی محلی هنرمند موثر است صحبت خواهد کرد.
لیندوکولشه عکاس جوان آفریقای جنوبی، در سال 2014، برای نمایشگاه پاپ‌آپ در کیپ تاون به نومنز گالری پیوست. وی درباره معادلات صحنه‌ی هنری آفریقای جنوبی از منظر خودش صحبت خواهد کرد و به عنوان عکاسی رشد یافته در محیطی که آموزش هنر در آن اولیت نداشته است، مسیری که پیموده است را شرح خواهد داد. مسیری که از پروژه روبیس مکنات در دبیرستان آغاز شده است و تا نمایش آثارش در تهران٬ حضور در صحنه هنری ژوهانسبرگ و همکاری در برپایی ورکشاپ برای جوان ترها ادامه پیدا کرده است.
 
لیندوکولشه سوبکوا(۱۹۹۵) عکاسی جوان اهل توکوزا افریقای جنوبی است. او عکاسی را ازسال ۲۰۱۲ با پروژه‌ای در دبیرستان که توسط روبیس مکنات برپا شده بود شروع کرد. سوبکوا به سرعت استعداد خود را به عنوان یک عکاس، از طریق شرکت در ورکشاپ های مگنوم و نیز آموزش و تحصیل در ورکشاپ بازار‌عکس ژوهانسبوورگ پرورش داد.در حال حاضر تمرکز او بر عکاسی مستند است. مجموعه‌ی‌ اخیر او «نایاوپه، هرآنچه که به من می‌دهی، رئیسم نیز خواهد داد» مورد توجه طیف وسیعی از مخاطبان بین‌المللی قرار گرفت و در نمایشگاه‌های مختلفی از جمله نمایشگاه‌‌هائی در گالری‌ هنر ژوهانسبورگ، فستیوال عکس گنت و نمایشگاه‌ بین‌المللی گالری نو‌منز‌ آرت به نمایش درآمده است. این مجموعه‌ تصویری قوی و صمیمانه‌ از مردان جوانی است که با او بزرگ شدند و امروزه مسیرخود را در راه مواد‌مخدر خیابانی به نام نایاوپه گم کرده‌اند.
آثارسوبکوا در رسانه‌های متفاوتی ازجمله مجله‌ی لایو آفریقای جنوبی، وایس، نسخه‌ی عکس مجله‌ی وایس با همکاری میخائیل سوبوتسکی و روزنامه‌ی بلژیکی دی‌استاندارد به چاپ رسیده است. سوبکوا هم‌اکنون برای حضور در نمایشگاه‌ پاپ‌آپ گالری نو‌منز‌لند در ایران به سر می‌برد ودرساختمان جامعه‌ی نیو‌مدیا اقامت دارد.
امیلی کاستر (هلند، ۱۹۸۶)
امیلی کاستر، مدیر و کیوریتور گالری نومنز آرت است. این گالری که در آمستردام واقع شده است، به صورت سالانه و به منظور دسترسی هنرمندانی که در آغازراهند به بازارهای هنری مختلف، به برپایی نمایشگاه‌های پاپ‌آپ در کشور‌های دیگر میپردازد. کوسترپس از فارق‌التحصیل شدن در رشته‌های حقوق و اقتصاد، حوزه کاری خود را به هنر تغییر داد.او فعالیتش را به عنوان مدیر و کیوریتور هنری، با الهام از پیش زمینه تحصیلی‌اش و با تمرکز بر این نکته پی گرفت که چگونه شرایط بازار می‌تواند بر فرصت‌ هنرمندان در خلق و نمایش آثارشان تاثیر گذار باشد، و چگونه می توان تاثیر این شرایط را به هنگام مواجهه مخاطب با اثر تخفیف داد،. کاستر نمایشگاه های پاپ‌آپ متفاوتی را در کشور‌های اروپائی، چین، هند و آفریقای جنوبی برگزار کرده است ودر حال حاضر برای برپایی آخرین نمایشگاهش در تهران به سر می‌برد.او در کنار مشغولیت تمام‌وقت در گالری، به عنوان ویراستاردانشنامه بازار هنر با انتشارات دی گرویتر در برلین، و همچنین به عنوان مشاوربا پروژه‌های خلاقانه میان‌فرهنگی همکاری دارد
 
 

نشست نیومدیا شماره ی بیست و پنج | متا مارینا بیک

نشست نیومدیا شماره بیست و پنج
متا مارینا بیک
پنجشنبه شانزدهم اردیبهشت نود و پنج
ساعت شش و نیم عصر
پروژه های نیومدیا

متا مارینا بیک به نمایندگی از موزه بیله فلد آلمان (تاسیس ۱۹۶۸) به ایران سفر کرده است. فضای نمایشگاهی این موزه که به طور خاص به هنر قرن بیستم و بیست و یکم می پردازد از طرف رودولف آگوست اوتکر به شهر بیله‌فلد اهدا شده است. پدربزرگ او ، آگوست اوتکر، مخترع معروف بکینگ پودر است که داستانش به یک موفقیت بزرگ و تاسیس کارخانه‌ی مواد غذایی اوتکر ختم شد. از این رو تاسیس موزه‌ی بیله‌فلد نیز داستان جالبی دارد. مارینا در بخشی از صحبت هایش به معرفی برنامه‌های ویدئویی موزه‌ی بیله فلد در سال‌های اخیر همچون آثار ساون جان) ۱۹۷۶، آلمان) و سمیرا اسکندرفر ( ۱۹۸۰، ایران) می‌پردازد.

در حال حاضر متا مارینا بیک (۱۹۸۴، برمن) به عنوان مورخ و‌کیوریتور هنری در برلین مشغول به فعالیت است. او مدرک خود را در دو رشته‌ی تاریخ هنر و ادبیات نو آلمان از دانشگاه هومبولت برلین ( ۲۰۰۷-۲۰۱۴) و دررشته‌ی ادبیات چین از دانشگاه پکن چین (۲۰۱۱ -۲۰۱۳) گرفته است. مارینا در سال ۲۰۱۴ با رساله‌ای تحت عنوان « نشانه گذاری به عنوان شکلی بصری از تفکر: جان کیج، آلن کاپرو و تریشا براون» در مقطع کارشناسی ارشد فارغ‌التحصیل شده است.

مارینا طی سالهای تحصیل، به عنوان کیوریتور مستقل نمایشگاه‌های انفرادی و‌ جمعی زیادی در برمن و برلین برگزار کرده است. او از سال ۲۰۱۵ به عنوان دستیار دکتر فردریش مِشِده در موزه بیله‌فلد مشغول به کار شده است. تمرکز او در کارهای پژوهشی و نمایشگاه‌هایش بیشتر بر رسانه‌های نو و ویدئوآرت است.

نشست نیومدیا شماره ی بیست و چهار نیومدیا | آرمین ذوقی


نشست بیست و چهارم نیومدیا به دیدار و گفتگو با آرمین ذوقی عکاس، ویدئو آرتیست، هنرمند تجسمی و کیوریتور و مدرس هنر ساکن فرانسه، اختصاص دارد. او که برای ساخت فیلم جدیدش در تهران به سر میبرد، دعوت جامعه ی نیومدیا را پذیرفت تا آثار و فعالیتهای جدیدش را به اشتراک بگذارد.
جلسه روز یکشنبه دوازدهم اردیبهشت، از ساعت هفت در پروژه‌های نیو‌مدیا برگزار می‌شود و علیار راستی میزبان این گفتگو خواهد بود.

آرمین ذوقی متولد 1358، عکاس، ویدئو آرتیست، هنرمند تجسمی و کیوریتور و مدرس هنر است. او فارق التحصیل کارشناسی ارشد عکاسی از دانشکده هنر و معماری دانشگاه آزاد (2003) و همینطور کارشناس ارشد هنرهای تجسمی از دانشگاه Marc Bloch فرانسه
(2008) است. آثار آرمین ذوقی تا کنون در نمایشگاه‌های انفرادی و گروهی بسیاری در ایران، دوبی و اروپا نمایش داده شده است و از سوی دیگر به عنوان کیوریتور و گالری دار و مدرس هنر فعالیت داشته است. با وجود تخصص در زمینه ی عکاسی و ویدئو، وی هیچگاه خود را به استفاده از مدیوم مشخصی محدود نکرده است و به اقتضای ایده و پروژه‌اش رسانه‌های مورد نیارش را انتخاب می‌کند. موضوع غالب آثار این هنرمند استوار بر فردگرایی است؛ لذا فلسفه‌ی غرب و همینطور سینمای اروپا و امریکا منابع مورد استفاده‌ی وی هستند.
با توجه به حیطه‌ی گسترده و مستمر فعالیت آرمین ذوقی در زمینه‌ی تولید اثر هنری، تدریس دروس تخصصی هنر در دانشگاه، کیوریتوری و گالری‌داری و همچنین برگزاری کنفرانس‌های تخصصی، ورک شاپ و نشستهای متعدد، تلاش بسیاری در انجام وظیفه‌ی اجتماعی‌اش به عنوان هنرمند داشته است.

بیانیه هنرمند
مرکزیت پروژه های هنری من حول موضوع انتقال تصویر و نحوه ی دریافت آن توسط مخاطب شکل گرفته است. |طرح این پرسش که| چگونه در یک جامعه، ساختارهای فرهنگی بر روی ادراک و تفسیر تصاویر نمادین تاثیر میگذارند.
من با آغاز کردن از رویکردی مینیمال، تلاش کردم تا نمادهای مشترک میان فرهنگهای مختلف، که موجب تفسیرهای متفاوتی براساس تجربیات ادراکی درون هر فرهنگ میشود را تفکیک کنم.
اگرچه ویدئو و عکس بیشتر مواقع در آثار من به عنوان مرتبط ترین مدیوم مطرح میشود، اما در صورت لزوم از چیدمان نیز استفاده میکنم.
من به منطور توانمند کردن ارتباط و برجسته کردن مفاهیم هنری و برای رسیدن به مقصودم، اهمیت زیادی به کیفیت تکنیکی آثار میدهم. من در ترکیب فضا و سیستمهای اجرایی که در آثارم استفاده میکنم بسیار دقیق عمل میکنم، چرا که مهمترین بخش گفتمان هنری من را تشکیل میدهد.
مادامی که ممکن است یک ویدئو در حال پخش شدن بر روی یک اسکرین کوچک باشد، احتمال دارد بخش دیگر در انتهای یک راهروی ساخته شده از چوب پخش شود؛ یا ممکن است یک تصویر عکاسی شده به شکل ساده ای به دیوار آویخته شود، در حالیکه تصویر دیگر در گوشه ای از چیدمان از داخل قاب به طرف بیرون کشیده شده باشد.
من تصاویرم را میان مشاهده کردن و نمایش دادن بوجود می آورم، درست در جایی که تجزیه و تحلیل انتقادی و درک شخصی و شهودی در کنار یکدیگر قرار میگیرند.
روند کاری من با سنتز موقعیت یک سوژه آغاز میشود و در راستای تلاش برای ایجاد تصویر توسعه میابد.